ได้ยินประโยค "ฝาท่านผู้มีคุณธรรมจงก้าวเท้าหยุดก่อน" กู้ฉางเซิงสั่นสะท้านไปทั้งร่าง รีบหันไปมองทันที
เห็นเพียงยาจกสามคนซึ่งอยู่ขั้นหลอมปราณชั้นสิบสามขั้นสูงสุด กำลังจ้องมองเขาด้วยสายตากริ้วกร้าว
ปราณวิญญาณของทั้งสามนี้ ปะปนไปด้วยความรู้สึกของรากวิญญาณสี่ธาตุ อีกทั้งปราณก็วุ่นวาย สายตาเดียวก็รู้ว่าเป็นยาจกที่ไร้ซึ่งวิชานำทางและคุณภาพรากวิญญาณต่ำต้อยนัก
"ทั้งสามท่านมีธุระอันใดหรือไม่?"
กู้ฉางเซิงทำหน้าฉงนมองทั้งสาม
ด้วยการคาดคะเนจิตใจมนุษย์ในแง่ร้ายที่สุดของกู้ฉางเซิง สามคนนั้นต้องคิดฆ่าคนชิงสมบัติแน่นอน ดังนั้นกู้ฉางเซิงจึงแอบหมุนเคล็ดโกลาหล ตั้งใจว่าจะให้ทั้งสามได้ลิ้มรสพลังขั้นหลอมปราณยี่สิบชั้นของเขา
สามคนเห็นกู้ฉางเซิงหยุดลง ก็หัวเราะเหอะๆ
"ฝาท่านเข้าใจผิดแล้ว พวกเราไม่ได้มาปล้น แต่มาหาฝาท่านเพื่อแลกเปลี่ยนของกัน ฝาท่านซื้อโอสถสร้างฐานมายี่สิบเม็ดมิใช่หรือ? พวกเราสามพี่น้องต้องการโอสถสร้างฐานพอดี แต่ศิลาวิญญาณไม่พอ จึงอยากมาปรึกษากับฝาท่าน ขอแลกโอสถสร้างฐานสามเม็ดกับพวกเราสามคน..."
เห็นสีหน้าของทั้งสาม กู้ฉางเซิงก็หัวเราะเย็นแล้วเอ่ยขึ้นว่า "โอ้? แลกเปลี่ยนเช่นไรหรือ? เป็นการแลกเปลี่ยนที่ไร้ซึ่งสิ่งตอบแทนแม้แต่น้อย ให้ข้ายกโอสถสร้างฐานสามเม็ดให้พวกเจ้าอย่างนั้นหรือ?"
เวลานี้กู้ฉางเซิงมั่นใจแล้วว่าทั้งสามมาปล้นแน่นอน
กำลังจะหมุนพลัง เตรียมหลบหนี...
"ฝาท่านอย่าเพิ่งร้อนใจ ฟังพวกเราพูดให้จบก่อน"
เห็นเพียงทั้งสามหยิบถุงเก็บของออกมาด้วยความกระวนกระวาย...
"ศาลาชิงเฟิงช่างมืดบอดเหลือเกิน ถุงเก็บของใบนี้มูลค่าห้าร้อยศิลาวิญญาณ แต่กลับยอมให้เพียงสองร้อยศิลา ตามหลักแล้วสองร้อยศิลาซื้อได้เพียงโอสถสร้างฐานสองเม็ด แต่พวกเราสามคนต้องการสามเม็ด... เมื่อครู่ข้างใน พวกเราเห็นว่าฝาท่านไม่มีถุงเก็บของ ก็คิดว่าแทนที่จะขายถุงเก็บของใบนี้ให้ศาลาชิงเฟิง ได้เพียงสองร้อยศิลา ก็ไม่สู้ขายถุงเก็บของใบนี้ให้ฝาท่าน"