"อย่ามัวแต่รีรอ รีบพูดมาเถิด" กู้ฉางเซิงพลิกตาขาวใส่ทันที
"เอ่อ...ก็เจ้าเองมีรากวิญญาณโกลาหล ตามหลักการแล้ว ต่อไปสู่ขั้นหลอมแก่นทอง เจ้าจะต้องใช้โอสถหลอมแก่นทองที่มีสมบัติโกลาหลเท่านั้น แต่ในตลาดไม่มีโอสถหลอมแก่นทองสมบัติโกลาหลเลย เพราะรากวิญญาณโกลาหลน้อยนักที่จะบำเพ็ญถึงขั้นแก่นทอง"
บรรพชนเลือดบาปเริ่มอธิบาย
"หมายความว่าโอสถหลอมแก่นทองของข้ามีปัญหาเช่นนั้นหรือ?"
"มิใช่เพียงโอสถหลอมแก่นทองของเจ้าที่มีปัญหา การสร้างฐานของเจ้าก็ผิดปกติด้วย ผ่านการโจมตีทะเลจิตของเจ้าเมื่อคราก่อน ข้าได้ความทรงจำส่วนหนึ่งของเจ้ามา ขั้นฝึกปราณของเจ้าฝึกถึงชั้นยี่สิแล้ว ล่วงพ้นขีดจำกัดของขั้นฝึกปราณมาแต่แรก ตามที่เจ้าควรเป็น ฝึกปราณเช่นเจ้าจะสร้างฐาน ยากยิ่งกว่ารากวิญญาณสวรรค์เสียอีก"
"แต่เจ้าใช้ความสามารถเกินธรรมดาของน้ำเต้าเซียนเก้าผัน ยกระดับโอสถสร้างฐานเหล่านั้นถึงขีดสุด แล้วใช้จำนวนคราสร้างฐานสำเร็จ กระนั้นการหลอมแก่นทองกับการสร้างฐานไม่เหมือนกัน การสร้างฐานโดยพื้นฐานคือกระบวนการที่ปราณวิญญาณเปลี่ยนเป็นของเหลว ไม่ค่อยมีข้อแตกต่างด้านสมบัติมากนัก โอสถสร้างฐานก็ดูแค่ความบริสุทธิ์และคุณภาพ แต่ขั้นแก่นทองไม่เหมือน ขั้นแก่นทองนับแต่นั้น แก่นทองของแต่ละคนล้วนพึ่งพาสมบัติของรากวิญญาณ และเจ้าเป็นรากวิญญาณโกลาหล ตามทฤษฎีแล้วอย่างน้อยต้องปรุงผสมโอสถหลอมแก่นทองที่รวบรวมสมบัติทั้งห้าเท่านั้นจึงจะหลอมแก่นทองได้"
"และมิใช่เพียงรากวิญญาณโกลาหล การสร้างฐานของเจ้ายิ่งสูงถึงชั้นสิบสอง ซ้ำถึงชั้นสิบสาม เดิมทีคือระดับความยากระดับนรกในการหลอมแก่นทอง โชคไม่ดีที่เจ้าถูกข้าหยั่งรากมารที่เต๋าใจของเจ้า แล้วยังฝึกเคล็ดโลหิตมารอีก"
"ตอนนี้เจ้ามิเพียงบำเพ็ญทั้งเซียนและมาร ยิ่งครบทั้งห้าธาตุ"
บรรพชนเลือดบาปสีหน้าไร้ทางออก จ้องมองทากู้ฉางเซิง
"เหตุฉะนั้น หากเจ้าจะหลอมแก่นทอง โอสถหลอมแก่นโทงในตลาด ไม่มีความสามารถเช่นนั้นจะช่วยให้เจ้าหลอมรวมแก่นทองออกมาได้อีก"
บรรพีเลือดบาปสีหน้าเพลิดเพลินกับการซวยของผู้อื่น จ้องมองกู้คงเซิง
อาจกล่าวได้ว่าสถานการณ์ตอนนี้ของกู้คงเซิงวิกฤตหนักหนา