งูเหลือมยักษ์เพิ่งจะพุ่งเข้ามาก็ถูกโม่หยาขวางไว้
เส้นสายน้ำใสนับไม่ถ้วนพันรอบงูเหลือมสีน้ำเงินยักษ์ เส้นสายน้ำราวกับลวดเหล็กที่คมที่สุด ทะลุเกล็ดเข้าไป บิดเนื้อหนังของงูเหลือมยักษ์ที่หลินซีแปลงร่างจนเลือดอาบ
โม่หยาโกรธจัด ใบหน้าบูดบึ้งสุดขีด
หลินซีคิดจะกลืนกินเกาเยว่ให้ตาย! สมควรตาย!
เกาเยว่หน้าซีดเผือด ตกใจกับเหตุการณ์กะทันหันที่เกิดขึ้น ปากใหญ่ของงูเหลือมสีน้ำเงินที่กว้างกว่าปากฮิปโปโปเตมัสพุ่งเข้ามาหาเธอด้วยความเร็วราวสายฟ้า ลมที่มีกลิ่นคาวความตายพัดมาใกล้หน้าของเธอเพียงครึ่งเมตร ราวกับวินาทีถัดไปจะถูกกลืนเข้าท้อง
ฉากนี้มันน่าสยดสยองเกินไป
จนเกาเยว่ตกใจจนรูม่านตาขยาย ร่างกายแข็งทื่อ วิญญาณหลุดออกจากร่าง ไม่รับรู้สิ่งรอบข้างเลย
ก่อนหน้านี้ตอนปีนเขาป่า เธอเคยเจอหมีสีน้ำตาลตัวหนึ่ง ตอนนั้นห่างกันสิบกว่าเมตรเห็นมัน ก็ตกใจกลัวจนกลิ้งเกลือกหนี ลืมแม้แต่สเปรย์กันหมีที่พกมา คิดแต่จะหนี กลับมาถึงก็ยังใจไม่หาย ไม่กล้าจัดกลุ่มปีนเขาป่าอีกเลย
แต่หมีสีน้ำตาลตัวนั้นเมื่อเทียบกับงูเหลือมยักษ์เมื่อกี้ก็เป็นแค่ลูกหมู งูเหลือมยักษ์ตัวนั้นกลืนหมีสีน้ำตาลทั้งตัวได้โดยไม่ต้องเรอ