ไข้ของเกาเยว่หายเร็ว อาการบาดเจ็บภายในก็หายเกือบหมดแล้ว แต่จิตใจกลับห่อเหี่ยว ไม่ค่อยกินอะไร ตัวผอมลงเรื่อย ๆ และไม่ค่อยเดินไปไหน
ทุกวันก็นั่งอยู่ที่ขั้นบันไดหน้าประตูบ้านหิน เอาเข่ากอด หน้าตาเฉื่อยชามองทุ่งหญ้าไกล ๆ เหม่อลอยไป
เธอสวยเกินไป ผิวเนียนขาว นั่งนิ่ง ๆ แบบนั้นเหมือนพระจันทร์สว่าง แต่ท่าทางเหม่อลอย ซีดเซียวอ่อนแรง ก็เหมือนดอกไม้ที่กำลังจะโรย
ช่างหดหู่และสวยงาม
ใครผ่านไปมาก็ต้องมองหลายตา
แล้วก็อดชื่นชมในใจไม่ได้ว่า นี่คือหญิงสาวที่เจ้าหนุ่มน้อยของพวกเขาชอบจริง ๆ สวยจนพูดไม่ถูก แม้จะนั่งนิ่ง ๆ เหมือนคนโง่ที่ถูกตีหัวก็ยังสวยขนาดนี้
ผู้ชายโสดไม่ได้รับอนุญาตให้ผ่านเขต 500 เมตรรอบบ้านหิน ดังนั้นบนต้นตุงดำที่อยู่ไกลออกไป 600 เมตรจึงเต็มไปด้วยผู้คนทุกวัน
ล้วนเป็นหนุ่มหล่อผมขาว สูงประมาณ 1 เมตร 90 ร่างกายแข็งแรงมาก ถึงแม้อากาศหนาวขนาดนี้ก็ยังเปลือยท่อนบน ถ้าเป็นบริษัทนายแบบเห็นเข้าไม่ต้องเลือกแล้ว จะพากันจับไปเซ็นสัญญาทั้งหมด ตื่นเต้นจนต้องสูดออกซิเจน
หนุ่มหล่อเหล่านี้ใช้สายตาที่แหลมคม มองเกาเยว่อย่างแอบ ๆ ทุกวัน