ฉือเฉี่ยนยกธนูขึ้นเล็งไปที่เธอ "ฉันยิงธนูทำลายวงล้อได้ทีเดียว หรือจะยิงหัวเธอให้ทะลุก็ได้ เธอเชื่อไหมล่ะ?"
กู้ฮว่านึกถึงตอนที่แล้วที่อีกฝ่ายพูดไม่ถูกใจก็ยิงเธอทันที ริมฝีปากกระตุกเล็กน้อย
ทำเป็นเก่งไปได้
แค่นังตัวประกอบ จะทำเป็นตัวเองเป็นพระเอกช่วยโลกหรือไง
ฉือเฉี่ยนหันกลับไป สอนถังซินต่อ
พอฉือเฉี่ยนสอนเสร็จ เจ้าหน้าที่ก็ซ่อมวงล้อเสร็จพอดี
ถังซินมีความเข้าใจที่ดี พอได้ลองก็ยิงธนูออกมาสำเร็จ
หัวลูกศรพุ่งไปโดนสีข้างของเวินหลีบนวงล้อพอดี ตรงเส้นแบ่งระหว่างโซนแดงกับโซนดำ
ถังซินตื่นเต้นมาก แทบจะร้องไห้ "ฉัน...ฉันยิงโดนแล้วเหรอ?"
เธอไม่ทำให้พี่ฉือเฉี่ยนต้องเสียหน้า!
ฉือเฉี่ยนถามผู้กำกับใหญ่ "ยิงโดนตรงกลางนี่คิดยังไงคะ? จะไม่ใช่ต้องนับเป็นศูนย์อีกแล้วใช่ไหม? ไม่ใช่จริง ๆ ใช่ไหม?"
ผู้กำกับใหญ่กระตุกปาก "โซนแดงมีสีมากกว่า ให้นับว่าเธอชนะ"
ถังซินตื่นเต้นจนกระโดดขึ้น มองฉือเฉี่ยนด้วยแววตาที่เป็นประกาย "ขะ...ขอบคุณมากค่ะ!"
ฉือเฉี่ยนโบกมือ แล้วไปหาลุงของตัวเองเพื่อปลอบใจหัวใจที่บอบช้ำ
ผลสุดท้ายออกมา ทีมเวินหลีได้ที่หนึ่ง ทีมกู้ฮว่าได้ที่สอง ทีมเสิ่นจิ้งได้ที่สาม ได้สิทธิ์เลือกเรือดี ๆ
คนอื่น ๆ ได้แต่เรือกาก ๆ
รวมถึงฉือเฉี่ยนที่ทำทรัพย์สินเสียหาย ถูกตัดสิทธิ์แข่งขัน
ฉือเฟิงเซียวชี้ที่หัวเธอ "พูดมาเถอะ วงล้อเป็นศัตรูกับเธอ หรือฉันเป็นศัตรูกับเธอกันแน่ ใช้แรงเยอะขนาดนั้น"
ฉือเฉี่ยนที่ถูกตัดสิทธิ์จนขาดสติ "ฉันจะบดพวกมันให้แหลก"
ฉือเฟิงเซียว "เธอ...เธอหายใจหายคอก่อนเถอะ"