เบื้องหลัง พระทะเลเห็นได้ชัดว่าสังเกตเจตนาของเสิ่นอี้ได้ สีหน้าจึงพลันร้อนรนขึ้นมา
เขารู้ดีว่าเสิ่นอี้มีฝีมือดำน้ำเก่งกาจเพียงใด กระโดดลงมาจากหน้าผาสูงขนาดนั้นแล้วยังสังหารฝ่าวงล้อมกลับมาได้... แม้แต่โจรทะเลอย่างพวกเขาที่โลดแล่นอยู่กลางทะเลมานาน ยังทำไม่ได้ เพียงเท่านี้ก็เห็นได้ชัดแล้ว
ช่างเหนือสามัญสำนึกยิ่งนัก!
หากปล่อยให้เสิ่นอี้หนีไปถึงชายหาดได้ เกรงว่าคงไม่มีทางจับตัวชายผู้นี้ได้อีกแล้ว
พระทะเลรีบตะโกนเสียงกร้าว “มันคิดจะหนีลงทะเล เร็วเข้า ขวางมันไว้! อย่าให้ลงน้ำได้!”
โจรทะเลหลายคนรับคำสั่ง เร่งความเร็วโอบล้อมมาจากด้านข้าง หวังสกัดเสิ่นอี้ไว้ก่อนที่เขาจะไปถึงชายหาด
ทว่าความเร็วของพวกเขาก็ยังช้าไปครึ่งก้าว
เสิ่นอี้กับหญิงใบ้พุ่งออกจากป่าไม้เตี้ยผืนสุดท้าย เบื้องหน้าก็พลันเปิดโล่ง
บนขอบฟ้ามีแสงจันทร์เลือนรางแขวนอยู่ ท่ามกลางความมืดมิดไร้ขอบเขต เบื้องหน้าปรากฏแสงสีเงินระยิบระยับเป็นหย่อม ๆ
นั่นคือผิวน้ำทะเลที่สะท้อนแสงเงินระยิบระยับใต้แสงจันทร์อันรางเลือน คลื่นลูกหนึ่งผลักตามคลื่นอีกลูก ส่งเสียงซัดสาดเป็นจังหวะ
ชายหาดอยู่เบื้องหน้า ห่างออกไปเพียงไม่ถึงร้อยก้าว
เสิ่นอี้กับหญิงใบ้พลันฮึกเหิมขึ้นมา ราวกับร่างกายที่อ่อนล้าและรับภาระเกินกำลังฟื้นเรี่ยวแรงขึ้นมาบ้างในยามนี้ ฝีเท้าจึงยิ่งเร็วขึ้นเรื่อย ๆ มุ่งหน้าไปข้างหน้า
ในยามนั้นเอง พระทะเลร้อนรนเป็นอย่างยิ่ง ยื่นมือคว้าหอกยาวจากโจรทะเลข้างกาย แล้วขว้างออกไปทันที
แต่เพราะมองเห็นไม่ชัด หอกจึงตกลงห่างไกลอยู่เบื้องหลังเสิ่นอี้