ท้องน้อยพลันรู้สึกร้อนวูบวาบ สีหน้าเฉียวเจาเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนหมุนตัวจะเดินออกไป
เสิ่นมั่วเหยียนคว้าเธอไว้ “จะไปไหน? เดี๋ยวฉันพาไปทักทายคุณหนูซ่ง เธอก็เป็นนักออกแบบดอกไม้ไฟเหมือนกัน พวกคุณจะได้แลกเปลี่ยนกันบ้าง”
“ฉันจะไปห้องน้ำ” เฉียวเจาดึงมือออก แล้วรีบเดินไป
เสียงอุทานเบา ๆ ดังมาจากตรงบันได
เฉียวเจาหันกลับไป เห็นซ่งเจาซิงหยุดยืนอยู่บนขั้นบันได ยื่นมือออกมาแล้วยิ้มสดใส พลางเรียก “พี่เจิง”
ด้านหลังมีคนกระซิบกระซาบกันว่า—
“ได้ยินว่าตระกูลซ่งกับตระกูลถานเป็นครอบครัวที่คบหากันมาหลายชั่วอายุคน หมั้นหมายกันตั้งแต่เจ็ดปีก่อน ช่วงนี้คงจะจัดงานมงคลกันแล้ว”
“นั่นสิ หนุ่มหล่อสาวสวย ฐานะเหมาะสมกัน จิงเป่ยคงหาคู่ที่เข้ากันได้เท่านี้อีกไม่ได้แล้ว”
“ประธานถานไม่ค่อยเข้าร่วมงานแบบนี้ วันนี้ยอมมาเป็นกรณีพิเศษ ก็คงเพราะคุณหนูซ่งนั่นแหละ”
เฉียวเจากำมือแน่น ฝีเท้ายิ่งเร่งเร็วขึ้น
เธออยากหาพนักงานหญิงมาช่วย แต่ทุกคนในห้องโถงต่างก็ยุ่งกันหมด จึงทำได้เพียงเลี้ยวเข้าไปในห้องน้ำก่อน
เมื่อปิดประตูแล้ว เธอก้มลงมอง ก็เป็นอย่างที่คิดไว้จริง ๆ
ขณะที่กำลังคิดว่าจะโทรหาเสิ่นมั่วเหยียนหรือโทรเรียกบริการของโรงแรม ก็มีเสียงคนร้องเรียกจากด้านนอกห้องน้ำ “คุณหนูเฉียวอยู่ข้างในหรือเปล่าคะ?”
เฉียวเจาชะงัก “ฉันเฉียวเจาเอง”
“คุณหนูเฉียวคะ มีสุภาพบุรุษด้านนอกฝากของสิ่งนี้มาให้ค่ะ”
ถุงใบเล็กถูกสอดเข้ามาทางช่องใต้ประตู เฉียวเจารับมาเปิดดู ข้างในเป็นผ้าอนามัยหนึ่งห่อ
เธอนิ่งงันไป ใครกันนะ?
เมื่อเดินออกจากห้องน้ำ เฉียวเจาก็เห็นถานเจิงยืนอยู่หน้าอ่างล้างมือ