ซูหลานโยนค้อนลงอย่างพอใจ “นับว่ารู้จักเจียมตัว พูดมา แกเป็นตัวอะไรกันแน่?”
ไข่สีขาวหงอยจนตาปรือ “ฉันเป็นผู้ดูแลที่นี่ พวกคุณจะเรียกฉันว่าระบบก็ได้”
“อ๋อ พ่อบ้าน”
“ระบบต่างหาก! ฉันจะมอบภารกิจให้ผู้ครอบครองมิติ เมื่อทำตามเงื่อนไขของภารกิจสำเร็จ มิติจะเลื่อนระดับโดยอัตโนมัติ เพิ่มพื้นที่และชนิดพืชผล”
“ภารกิจอะไร?”
พอพูดถึงเรื่องนี้ เจ้าไข่กลมที่เรียกตัวเองว่าระบบก็กลับมาคึกคัก “ภารกิจหลัก: ช่วยเหลือสรรพชีวิต ในช่วงการกลายพันธุ์ ทุกครั้งที่ทำภารกิจระดับหนึ่งสำเร็จ จะได้รับรางวัลเพิ่มพื้นที่มิติ 10,000 ตารางเมตร ส่วนผู้รอดชีวิตที่รับเข้ามาแต่ละคน จะได้รับรางวัลเพิ่มพื้นที่มิติ 1 ตารางเมตร หลินอี้ เจ้าของคนก่อน ปลดล็อกภารกิจระดับห้าแล้ว จำนวนผู้รอดชีวิตในฐานผู้รอดชีวิตสูงสุดอยู่ที่ 48,632 คน เมื่อรวมกับพื้นที่เริ่มต้น 50,000 ตารางเมตร ตอนนี้มิตินี้มีพื้นที่ทั้งหมด 138,632 ตารางเมตร แต่พวกคุณยึดครองมิตินี้โดยพลการ ความคืบหน้าภารกิจและรางวัลทั้งหมดที่หลินอี้ทำสำเร็จก่อนหน้านี้ต้องถูกล้างหมด”
ซูหลานยกค้อนขึ้น “ล้างหมดเหรอ? เชื่อไหมว่าฉันจะทุบแกให้กลายเป็นผงเปลือกไข่!”
“เชื่อ... เพราะงั้นระบบจึงตัดสินใจว่าจะเก็บความคืบหน้าที่หลินอี้ทำสำเร็จไว้ชั่วคราว หากเจ้าของคนใหม่ ซูเหมาเหมา ทำภารกิจระดับห้าสำเร็จในช่วงการกลายพันธุ์ ความคืบหน้าเดิมจะถูกเก็บไว้ตลอดไป และจะได้รับรางวัลภารกิจระดับห้า”
ซูหลานพูดว่า “ในเมื่อทุกอย่างขึ้นอยู่กับแก งั้นก็ไม่ต้องสนว่าภารกิจจะสำเร็จหรือไม่ แจกของรางวัลออกมาให้หมดเลยไม่ได้หรือไง?”
“ไม่ได้! ต่อให้ทุบฉันเป็นผงเปลือกไข่ก็ไม่ได้! ระบบทำได้แค่ผ่อนปรนให้มากที่สุดตามอำนาจที่มีแล้ว”