ความยึดติดที่ยาวนานถึงสามปี ในที่สุดก็ถูกทำลายจนหมดสิ้นในชั่วขณะนั้น
ไป๋ซือโม่รู้สึกราวกับหัวใจถูกคว้านเป็นแผล ร่างทั้งร่างพลันสูญสิ้นวิญญาณ
หากคืนนั้นไม่ได้พบฉูหยวน—หากฉูหยวนไม่ได้อยู่เป็นเพื่อนเธอมานาน ทั้งยังคอยปลอบโยนเธออย่างอดทน…
ไป๋ซือโม่คิดว่า บางทีเธออาจจะทรุดลงจนไม่อาจลุกขึ้นมาได้อีกจริง ๆ
ในช่วงเวลาที่ฉูหยวนอยู่เป็นเพื่อนเธอ ไป๋ซือโม่กุมมือฉูหยวนเบา ๆ นิ้วทั้งสิบของทั้งคู่สอดประสานกัน
“ไม่เป็นไร…ฉันไม่เป็นไรหรอก” เธอพูดเสียงเบา “อย่างน้อยก็ยังมีเธออยู่ข้าง ๆ ฉัน…”
เรื่องคุณซัคคิวบัสอะไรนั่น เธอไม่อยากตามหาอีกแล้ว
ตอนนี้ไป๋ซือโม่เพียงอยากทะนุถนอมคนตรงหน้าให้ดี
……
ภายในสำนักความมั่นคง บนทางเดินยาวมีคนสองคนเดินเคียงข้างกัน
คนหนึ่งคือผู้อำนวยการสำนักความมั่นคง ส่วนหญิงสาวที่เดินอยู่ข้างกายเขาคือเลขานุการหลิว ภรรยาของเขานั่นเอง
“การเจรจากับเผ่ามารครั้งล่าสุดมีความคืบหน้าอย่างไรบ้าง”
ผู้อำนวยการเป็นฝ่ายทำลายความเงียบก่อน น้ำเสียงทุ้มหนักแน่น เปี่ยมด้วยความสุขุมของผู้ดำรงตำแหน่งระดับสูง
เลขานุการหลิวเลื่อนดูแท็บเล็ตอิเล็กทรอนิกส์ในมือ ก่อนรายงานอย่างเป็นระเบียบว่า
“ฝ่ายเผ่ามารยังคงหลีกเลี่ยงประเด็นหลัก และไม่เคยให้คำตอบที่ชัดเจนเลยค่ะ