ออกจากตรอก หลี่เทียนเช่อยืนอยู่บนถนนที่เต็มไปด้วยผู้คนและรถรา สูดหายใจเข้าลึก ๆ รับอากาศที่อบอวลด้วยควันพิษแต่รู้สึกเป็นอิสระอย่างบอกไม่ถูก
ในแววตาเปี่ยมด้วยความสงบเยือกเย็นและเด็ดเดี่ยวอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
หลายปีมานี้ เขาทำตัวเหมือนหมาตัวหนึ่งวิ่งตามอู๋เสี่ยวอวิ๋น ไม่มีศักดิ์ศรี ไม่มีตัวตน
แต่ตอนนี้ หมาตัวนั้นตายไปแล้ว
คนที่ยังมีชีวิตอยู่คือหลี่เทียนเช่อผู้มีความเป็นไปได้ไม่รู้จบ
เขาไม่ลังเล หันหลังเดินเข้าไปในธนาคารฝั่งตรงข้าม
หน้าเคาน์เตอร์ เขาไม่สนใจสายตาแปลกใจเล็กน้อยของพนักงาน ควักเอาเงินสองปึกที่หลินหว่านให้มาจากในอก
ปึกหนึ่งคือค่าหัวเมื่อคืนที่ต้องเอาชีวิตเข้าเสี่ยง สามหมื่น
เขาดึงมันออกมา เก็บใส่ในอกไว้ เงินส่วนนี้เก็บไว้ป้องกันตัว
อีกปึกหนึ่ง ซองจดหมายหนา ๆ นั่น เต็มจำนวนสองแสน
นี่คือเงินช่วยเหลือครอบครัวของเขา และก็เป็นเงินค่าขายชีวิต
"ฝากเข้าบัญชีนี้"
หลี่เทียนเช่อยื่นกระดาษเขียนหมายเลขบัญชียับ ๆ แผ่นหนึ่งให้
ครู่ต่อมา เขาเดินออกจากธนาคาร กดโทรหาหมายเลขที่จำขึ้นใจ
"แม่ครับ เมื่อกี้โอนเงินให้สองแสน"
"บ้านกระเบื้องเก่าบ้านเรา หลังคารั่วมาสิบปีแล้ว หาทีมช่างดี ๆ มาสร้างตึกสองชั้นใหม่เถอะ"
ปลายสายเสียงของแม่ หลิวเซียงชุ่ย สั่นระริก เต็มไปด้วยความตกใจกลัว
"สองแสน?! ลูกเอ๋ย ลูกเอาเงินมากมายขนาดนี้มาจากไหน? ลูก... ลูกอย่าทำเรื่องไม่ดีเชียวนะ!"
สำหรับคนชนบทที่ซื่อ ๆ แล้ว เงินจำนวนนี้นับเป็นตัวเลขทางดาราศาสตร์เลยทีเดียว
หลี่เทียนเช่อใจหายแวบ แต่น้ำเสียงกลับพยายามให้สบาย ๆ
"ไม่ต้องห่วงครับแม่ ไม่ได้ทำเรื่องไม่ดีหรอก ก่อนหน้านี้ตามหัวหน้าคนงานไปลงทุน ได้ส่วนแบ่งนิดหน่อย"
"พ่อกับแม่เอาไปใช้เถอะ อย่าได้ประหยัด ตอนนี้ลูก... เริ่มมีอนาคตแล้วล่ะ"
"แต่ว่า... เงินนี่ควรให้เสี่ยวอวิ๋นสิ พวกเธอสองสามีภรรยาจะใช้ชีวิต..."
เอ่ยถึงชื่อนั้น แววตาหลี่เทียนเช่อฉายแววหม่นหมอง เขาพูดแทรกขึ้นตรง ๆ
"แม่ครับ เสี่ยวอวิ๋นก็ให้ผมเอาเงินให้แม่กับพ่อ เอาล่ะ ทางนี้ผมยังมีธุรกิจใหญ่ต้องคุย แค่นี้ก่อนนะ"
วางสาย หลี่เทียนเช่อเงยหน้าขึ้นมองฟ้า ถอนหายใจยาวปล่อยความขุ่นมัว
จัดการสิ่งที่กังวลได้แล้ว
จากนี้ไป ต่อให้พรุ่งนี้ต้องนอนตายกลางถนนจริง ๆ เขาก็ไม่เหลืออะไรให้เสียดายแล้ว
โบกมือเรียกรถแท็กซี่
"น้า ไปรอยัล วอเทอร์ คลับ"
ไม่ว่าพรุ่งนี้จะต้องเอาชีวิตเข้าเสี่ยงแค่ไหน คืนนี้เขาต้องชำระล้างคราบสกปรกและความซวยบนตัวให้หมดก่อน
……
รอยัล วอเทอร์ คลับ หนึ่งในแหล่งผลาญเงินระดับสูงสุดของเมืองปินไห่
โถงใหญ่ตระการตาสีทองอร่าม อากาศอบอวลด้วยกลิ่นหอมอโรม่าราคาแพง
ที่นี่ไม่ใช่แค่มีบริการอาบน้ำซาวน่าครบวงจร แต่ที่ดังยิ่งกว่าคือ "ชุดจักรพรรดิ" ที่เล่าลือกันว่าแพงลิบลิ่ว
ว่ากันว่าธีราพีสแต่ละคนล้วนระดับนางแบบรถยนต์ทั้งนั้น
หลี่เทียนเช่อจ่ายค่าตั๋ว ถือป้ายข้อมือเดินเข้าห้องเปลี่ยนเสื้อ
ถอดชุดทำงานที่เปื้อนน้ำโคลนและกลิ่นเลือด เขาเปลือยกายเดินลงบ่อน้ำร้อนใบใหญ่
อุณหภูมิน้ำค่อนข้างร้อน น้ำ 42 องศาห่อหุ้มทั่วร่าง ทำให้ประสาทที่ตึงเครียดได้ผ่อนคลายในที่สุด
ทว่า
วินาทีที่เขาหลับตาพักผ่อน
ความ**ร้อนระอุ**ที่ยากจะพรรณนา ก็ปะทุขึ้นจากกลางดันเถียนอย่างไร้เหตุผล!
กระแสความร้อนนี้อหังการ์ถึงขีดสุด ทะลวงเข้าสู่ทุกอณูของร่างกายในชั่วพริบตา ร้อนยิ่งกว่าหินหนืดในบ่อเหมืองอีก!
"อืม..."
หลี่เทียนเช่อครางเบา ๆ ในลำคอ ลืมตาขึ้นทันที
ก็เห็นที่แขนขวาของตัวเอง ใต้ผิวหนังที่เดิมทีเลือนหายไปแล้ว กลับปรากฏเกล็ดลวงตาสีดำสนิทดุจหมึกขึ้นมาอีกครั้ง!
เลือดมังกร... เดือดพล่านแล้ว
หยดเลือดบริสุทธิ์มังกรชั่วร้ายนั่น ดูเหมือนถูกน้ำร้อนกระตุ้นให้ทำงาน เริ่มปฏิรูปร่างกายของเขาอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกันนั้นก็ปลดปล่อยสัญชาตญาณดิบที่สะสมมานับพันปีของมังกรตัณหาออกมา
"จุ๋ง ๆ"
ทันใดนั้น เสียงประหลาดดังขึ้น
หลี่เทียนเช่อพบอย่างตกตะลึงว่า โดยมีร่างกายของเขาเป็นศูนย์กลาง น้ำในบ่อภายในรัศมีสองเมตร กลับเหมือนถูกต้มจนเดือด เริ่มพล่านและปุดฟองอย่างรุนแรง!
ไอน้ำลอยตลบ!
"เฮ้ย?! เกิดอะไรขึ้น? น้ำเดือดเรอะ?!"
"ลวกกูลวก!!"
ลูกค้าหลายคนที่กำลังแช่น้ำอยู่รอบ ๆ ตกใจร้องประหลาด ราวกับเกี๊ยวถูกหย่อนลงหม้อ ล้มลุกคลุกคลานปีนขึ้นฝั่ง
ทุกคนจ้องตรงกลางบ่อน้ำอย่างตื่นตระหนก
เห็นเพียงรอบตัวหลี่เทียนเช่อมีหมอกขาวลอยอ้อยอิ่ง ราวกับมีสัตว์ร้ายที่มองไม่เห็นกำลังหายใจอยู่ใต้น้ำ
หลี่เทียนเช่อใจเต้นตึกตัก รีบสูดลมหายใจเข้าลึก กดข่มพลังมังกรที่ปั่นป่วนในกายลงอย่างรุนแรง
ความเดือดที่ผิวน้ำค่อย ๆ สงบลง
เขารีบปีนขึ้นจากน้ำ ทำท่าเหมือนงุนงงไปหมด
"หม้อต้มน้ำห่วยอะไรวะ เกือบลวกคนตายแล้ว!"
เขาพลางบ่นอุบอิบ หยิบผ้าขนหนูขึ้นมา หมายจะรีบเดินหนีจากที่เกิดเหตุ
ทว่า
วินาทีที่เขาเดินออกจากบ่อน้ำ ยังไม่ทันจะเอาผ้าขนหนูพันรอบตัว
ทั่วทั้งโถงอาบน้ำ ผู้ชายอกเปลือยหลายสิบคน สายตาหลายสิบคู่ ต่างจับจ้องมาที่ตัวเขาเป็นจุดเดียวพร้อม ๆ กัน
อากาศ เงียบงันประหนึ่งความตาย
จากนั้น
ก็เป็นเสียงสูดลมหายใจที่พร้อมเพรียงกัน
"ฟู่!"
อิจฉา ริษยา ตกตะลึง รู้สึกต่ำต้อย... แววตาอันซับซ้อนหลากหลายสอดประสานเข้าด้วยกัน
กระทั่งพี่ใหญ่สักเต็มหลังข้าง ๆ ที่ดูดุ ๆ ยังดึงผ้าเช็ดตัวมาปิดไว้เงียบ ๆ สีหน้าเต็มไปด้วยความห่อเหี่ยว
หลี่เทียนเช่อชะงักไปเล็กน้อย มองต่ำลงไปตามสายตาผู้คนครั้งหนึ่ง
"..."
มุมปากเขากระตุก รีบพันผ้าขนหนู อกผายไหล่ผึ่งเดินไปยังโซนอาบน้ำฝักบัว
……
บริเวณขัดตัว
หลี่เทียนเชื่อยู่บนเตียงหนัง หลับตานิ่ง
ในหัวคิดถึงเรื่องการสืบทอด
ดูท่า การเสริมสร้างร่างกาย คงจะเป็นทุกส่วนทั้งหมด
แต่อนาคตจะพัฒนาไปถึงขั้นไหน ยังไม่แน่ชัด
แต่อย่างน้อยที่สุดในตอนนี้ ตัวเองก็พลิกชะตากลับมาอย่างสิ้นเชิงแล้ว!
"หล่อ กลับตัวหน่อย"
ช่างขัดตัวตบหลังเขาเบา ๆ
หลี่เทียนเช่องัวเงียหงายตัวกลับ
"เฮ้ย!!!"
เสียงร้องตกใจดังสนั่นข้างหู
"พี่... พี่ใหญ่... นี่... นี่ของพี่..."
ช่างพูดตะกุกตะกัก ถึงขั้นทำอะไรไม่ถูก: "ผม... ผมคิดค่าชั่วโมงไม่พอแฮะ..."
หลี่เทียนเช่อหน้าแดงก่ำถีบไปหนึ่งที
"ขัดขี้ไคลของเอ็งไป! มากเรื่องนัก!"
……
ครึ่งชั่วโมงให้หลัง
หลี่เทียนเช่อสวมเสื้อคลุมอาบน้ำดีแล้ว รีบเผ่นออกจากบริเวณอาบน้ำราวกับหนีอะไรบางอย่าง
แต่เขาไม่ได้รู้สึกสบายตัวเลย ตรงกันข้าม ร้อนไปทั้งตัว ลูกตาขึ้นสีแดงก่ำ
ถ้าไม่จัดการไฟพิศวงนี่ สงสัยคืนนี้ตัวระเบิดตายแน่!
"ติ๊ง!"
ลิฟต์หยุดที่ชั้นห้า
ที่นี่คือโซนพักผ่อนสำหรับสมาชิกวีไอพี และเป็นโซน "บริการพิเศษ"
หลี่เทียนเช่อเดินไปหน้าเคาน์เตอร์ ฟาดแบงก์ชื้น ๆ ลงไปหนึ่งปึก นั่นเป็นเงินที่เขาตั้งใจเก็บแยกไว้เมื่อครู่
น้ำเสียงแหบพร่า แฝงกลิ่นอายดุดันของสัตว์ร้าย
"เปิดห้องให้หน่อย"
"เอาธีราพีสที่ดีที่สุด!"
"เดี๋ยวนี้! ทันที!"
พนักงานต้อนรับสาวสวยในเครื่องแบบหน้าตาสะดุ้งกับท่าทางขึงขังของเขา มองดูเงินหนึ่งพันแล้วมีท่าทีลำบากใจ:
"คุณลูกค้า... ขอโทษนะคะ หนึ่งพันได้แค่แพ็กเกจธรรมดาค่ะ แล้วก็... วันนี้วันหยุด ธีราพีสธรรมดาเต็มหมดแล้ว"
"เต็ม?"
หลี่เทียนเช่อเส้นเลือดบนหน้าผากปูดโปน ความร้อนแผดเผาทำให้เขาแทบหมดความอดทน
เขาควักออกมาอีกหนึ่งพันจากกระเป๋า ฟาดลงบนโต๊ะอย่างแรง:
"สองพัน!"
"มีใครว่างมั้ย?!"
พนักงานสาวสวยตาเป็นประกาย รีบเปิดดูในคอมพวิเตอร์ ก่อนจะเผยรอยยิ้มเฟคแบบมืออาชีพ:
"มีค่ะ! บังเอิญมีอยู่คนหนึ่ง"
"แต่ว่าคุณลูกค้า ท่านนี้เป็นคนพึ่งมาใหม่ ยังเป็น... นักศึกษามหาวิทยาลัยที่ทำงานพาร์ทไทม์ วันนี้เพิ่งวันแรกที่มาทำงาน"
"ทางผู้จัดการกำชับไว้ว่า ท่านนี้ก็เป็น 'ตัวเต็งของที่นี่' ราคาค่อนข้างสูง แล้วก็... อุปนิสัยอาจจะยังแข็ง ๆ ไปหน่อย คุณลูกค้าดูว่า..."
พึ่งมาใหม่?
นักศึกษามหาวิทยาลัย?
ตอนนี้หัวหลี่เทียนเช่อแทบจะปั่นป่วน จะสนใจอะไรอีกมากมาย
แค่ให้ระบายโทสะนี่ออกไปได้ อย่าว่าแต่นักศึกษาเลย ต่อให้เป็นผีผู้หญิงเขาก็ยอม!
"เอาคนนี้แหละ!"
หลี่เทียนเช่อคว้าป้ายข้อมือ ลมหายใจร้อนแรง:
"สองพันก็สองพัน!"
"ขอฉันดูใบตรวจสุขภาพหน่อย!"