ตำบลชิงซาน
หมอกผีปกคลุมไปทั่ว ยิ่งเดินลึกเข้าไป หมอกผีก็ยิ่งหนาทึบ ต้นหญ้าใบไม้ล้วนเหี่ยวเฉาตาย
ณ ส่วนลึกที่สุด มีเรือนหลังหนึ่งสีแดงคล้ำปรากฏขึ้นกลางอากาศ
ทั้งกำแพงเรือนและบานประตูต่างเป็นสีแดงคล้ำ ราวกับถูกแช่ชุ่มด้วยโลหิต กลิ่นสนิมจาง ๆ อบอวลอยู่ในอากาศ
ข้างบ่อน้ำกลางลานเรือน มีเงาร่างในชุดแดงยืนนิ่งอยู่
นั่นคือผีสาวชุดแดงตนนั้น
ทว่าบัดนี้ร่างของนางโปร่งใสอย่างยิ่ง ราวกับเพียงสายลมพัดผ่านก็จะสลายไป
ร่างศพของฮั่วหลานที่นางเข้าสิงถูกฉินหมิงทำลาย ส่งผลให้อาการบาดเจ็บของนางทรุดหนักยิ่งขึ้น
“หว่านเอ๋อร์ ใครทำร้ายเจ้า”
เสียงสตรีอันเย็นเยียบดังมาจากในบ่อน้ำ
“มนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง”
“มนุษย์ธรรมดาจะทำให้เจ้าบาดเจ็บถึงเพียงนี้ได้อย่างไร”
“เขามีอาวุธอำมหิต”
ลานกลางเรือนเงียบงัน
ผ่านไปครู่หนึ่ง กลุ่มควันสีขาวก็ลอยขึ้นจากบ่อน้ำอย่างช้า ๆ ก่อนจะรวมตัวเป็นเงาผีสีขาวร่างหนึ่ง
มองไม่เห็นใบหน้าของเงาผีนั้น เห็นเพียงเส้นผมยาวสลวยจรดเอว
“พี่หญิง เป็นเพราะหว่านเอ๋อร์ไร้ความสามารถ”
ผีสาวชุดแดงก้มหน้า
เงาผีสีขาวโบกมือ พลังหยินบริสุทธิ์สายหนึ่งไหลเข้าสู่ร่างของผีสาวชุดแดง ร่างผีของนางจึงค่อย ๆ กลับมาเป็นรูปเป็นร่างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
“รักษาบาดแผลให้ดี พิธีบวงสรวงเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น หากทำภารกิจที่นายท่านมอบหมายให้สำเร็จ นายท่านจะช่วยหล่อหลอมร่างผีให้เจ้าใหม่”
“เช่นนั้น เป้าหมายต่อไปของพวกเราคือ...”
“ขยายไปยังตำบลรอบข้าง จนกลืนกินอำเภอชิงหยางให้ได้”
เงาผีสีขาวลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างช้า ๆ “ข้าจะไปพบนายท่าน การปรากฏกายของกองทัพผีครั้งนี้จะผิดพลาดไม่ได้เด็ดขาด”