“เอี๊ยดอ๊าด—”
ประตูเมืองค่อย ๆ เปิดออก หมอกผีสีเทาเข้มข้นกลุ่มใหญ่พากันเบียดแทรกผ่านช่องประตูเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง
“อู้ววว—”
เสียงร่ำไห้ของผีแผ่วต่ำดังระงมมาจากในหมอกผี
หยางจื้อและคนอื่น ๆ ตัวสั่นงันงกด้วยความหวาดกลัว ทันใดนั้น วิญญาณร้ายตนหนึ่งก็พุ่งออกมาจากหมอกผี เป้าหมายของมันดันเป็นฉินหมิงซึ่งเดินอยู่หน้าสุดพอดี!
“ระวัง!”
หวังเหวยร้องเตือน
เสียงยังไม่ทันขาดคำ ฉินหมิงก็ลงมือฉับพลัน มือใหญ่ที่เปล่งประกายเพลิงคว้าวิญญาณร้ายตนนั้นไว้แน่นอย่างแม่นยำ จากนั้นนิ้วทั้งห้าก็ออกแรงบีบจนร่างของมันระเบิดดัง “ปัง” ราวกับลูกโป่ง
【แต้มคุณสมบัติอิสระ +100】
สุดยอด!
ดวงตาฉินหมิงเป็นประกายวาววับ
ฆ่าวิญญาณร้ายหนึ่งตนได้แต้มคุณสมบัติอิสระ 100 แต้ม ฆ่า 100 ตนก็ได้ 10,000 แต้ม มากพอให้เขาดันวิชายุทธ์ระดับเก้าสองสามวิชาจนถึงขั้นสมบูรณ์!
นี่มันจะเป็นปีศาจน่าสะพรึงกลัวอะไร นี่มันโอกาสครั้งใหญ่ของฉันชัด ๆ!
ฉินหมิงหัวเราะลั่นในใจ
คนอื่นคิดเพียงว่าเขาถูกอวี้ชิ่งบีบให้ออกจากเมือง แต่มีเพียงตัวเขาเองที่รู้ว่าตนสมัครใจ ต่อให้ไม่มีเรื่องนี้ เขาก็จะออกนอกเมืองไปล่าปีศาจด้วยตัวเองอยู่ดี!
นอกเมืองอันตรายก็จริง แต่การนั่งรอความตายยิ่งมีแต่ทางตัน มีเพียงการชิงลงมือก่อนเท่านั้นจึงจะมีโอกาสรอด!
“ฉินหมิง ฉินหมิง?”
หวังเหวยเรียกเบา ๆ พลางยื่นมือโบกไปมาตรงหน้าเขา
หลังบีบปีศาจตนนั้นจนระเบิด ฉินหมิงก็ยืนนิ่งงัน หวังเหวยกับคนอื่น ๆ ต่างตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ กลัวว่าเขาจะเป็นอะไรไป เพราะตอนนี้ความหวังเดียวที่จะทำให้พวกเขากลับไปได้ทั้งเป็นก็คือฉินหมิง
“ข้าไม่เป็นไร”
ฉินหมิงข่มความคิดในใจไว้แล้วกวาดตามองทุกคน “ต่อไปถ้าเจอปีศาจ ให้ข้าเป็นคนจัดการก่อน พวกเจ้ามีความเห็นหรือไม่?”
“ไม่มีแน่นอน ไม่มีความเห็น”
ทุกคนยิ้มประจบ พวกเขาแทบอยากให้ฉินหมิงจัดการปีศาจทั้งหมดเพียงลำพังเสียด้วยซ้ำ
ฉินหมิงพยักหน้า สำหรับเขาแล้วปีศาจก็คือแต้มคุณสมบัติอิสระ จะปล่อยให้คนเหล่านี้ทำเสียของได้อย่างไร แน่นอนว่าเขาหมายถึงปีศาจระดับต่ำเท่านั้น หากเจอตัวที่แข็งแกร่งจริง ๆ เขาก็จะหันหลังเผ่นทันทีอย่างไม่ลังเล ส่วนคนพวกนี้จะเป็นหรือตายก็ไม่เกี่ยวกับเขา