ราตรีโรยตัว ฉินหมิงเชือดหมูเสร็จก็กลับบ้าน ซิ่วเหนียงต้มเนื้อกวางที่ศิษย์พี่ลู่ลิ่วให้มาเป็นน้ำแกง ทั้งยังผัดเครื่องในหมูไว้ชามใหญ่
หลังทั้งสองกินจนหมด ฉินหมิงก็รู้สึกว่ามีไอร้อนสายหนึ่งผุดขึ้นมาจากลำคอ ร่างกายอบอุ่นไปทั่ว เลือดลมกำลังฟื้นคืนอย่างรวดเร็ว
“เนื้อกวางนี้มีสรรพคุณชัดเจนถึงเพียงนี้เชียว!”
ฉินหมิงตื่นตะลึง
เมื่อเทียบกับเครื่องในหมูแล้ว เนื้อกวางชิ้นเล็ก ๆ นี้มีสรรพคุณเป็นสองเท่าเลยทีเดียว!
เนื้อกวางช่างบำรุงร่างกายได้ดีจริง ๆ!
ในบรรดาเนื้อสัตว์ นอกจากสัตว์วิญญาณแล้ว เนื้อที่บำรุงร่างกายได้ดีที่สุดก็คือเนื้อเสือ หมี และกวาง
ในบรรดานั้น เลือดกวางบำรุงร่างกายได้ดียิ่งกว่าเนื้อกวาง แต่หายากยิ่ง ทั้งยังมีราคาแพง
ซิ่วเหนียงดื่มน้ำแกงเนื้อกวางไปหนึ่งชาม กินเนื้อกวางไปสองสามคำ ร่างกายก็ร้อนผ่าว ใบหน้าเล็กแดงระเรื่อ
ช่วงหลายวันมานี้ อาหารการกินดีขึ้น อีกทั้งฉินหมิงยังเอาใจใส่นาง ซิ่วเหนียงจึงพ้นจากสภาพอ่อนแอ ใบหน้าเหลืองซีดเช่นแต่ก่อน ไม่เพียงผิวพรรณเปล่งปลั่งขึ้น แต่ยังเพิ่มเสน่ห์เย้ายวนของหญิงสาวที่ออกเรือนแล้วอีกหลายส่วน
“พี่ฉิน วันนี้ข้าเรียนท่วงท่าใหม่มาอีกอย่างหนึ่ง”
มือเรียวของซิ่วเหนียงวาดวนบนอกฉินหมิง ดวงตาหยาดเยิ้มชวนหลงใหล
หลายคืนมานี้ ซิ่วเหนียงนำท่วงท่าพิสดารที่เรียนมาจากพี่สะใภ้บ้านข้าง ๆ มาใช้กับฉินหมิงจนหมด ทำให้เขาพึงพอใจอย่างยิ่ง
“โอ้? ถ้าเช่นนั้นข้าคงต้องลองดูสักหน่อย”
หนึ่งชั่วยามต่อมา ฉินหมิงเปิดผ้าห่มออก ไอร้อนสีขาวสายหนึ่งพลันลอยขึ้นสู่เบื้องบน
ใบหน้าซิ่วเหนียงแดงก่ำ แต้มด้วยความอิ่มเอม ก่อนจะหลับลึกไป
ฉินหมิงลงจากเตียงสวมเสื้อผ้า แล้วเริ่มฝึกฝ่ามือทรายเพลิงตามปกติ
หลังฝึกฝนมาระยะหนึ่ง เขาก็ควบคุมฝ่ามือทรายเพลิงได้คล่องแคล่วยิ่งขึ้น แม้ยังไม่ถึงขั้นเริ่มต้น แต่ก็ไม่เหมือนครั้งแรกที่ฝึกจนฝ่ามือพุพองเต็มไปด้วยแผลและเนื้อหนังปริแตกอีกแล้ว