“ไอ้หนุ่ม เจ้าคิดว่าข้าควรตอบแทนเจ้าอย่างไรดี?”
ชายชุดดำมีแววตาอำมหิต แทบอยากจะกลืนฉินหมิงลงท้องทั้งเป็น
หากไม่ใช่เพราะฉินหมิง เครื่องผีของเขาจะตกไปอยู่ในมือมังกรเงินได้อย่างไร?
ร่างกายครึ่งซีกของฉินหมิงชาไปหมด ทั้งยังบาดเจ็บสาหัส ไพ่ตายเพียงอย่างเดียวของเขาคือพลังหยางบริสุทธิ์สามสายภายในตันเถียน
“นายท่าน ร่างเนื้อของคนผู้นี้แข็งแกร่ง เลือดลมเต็มเปี่ยม ใกล้จะบรรลุขั้นสามบุปผารวมยอดแล้ว พลังเทียบได้กับขั้นหลอมโลหิต ฆ่าทิ้งเช่นนี้น่าเสียดายยิ่ง มิสู้หลอมเขาเป็นโอสถมนุษย์เสีย”
ผีสาวชุดขาวเอ่ยขึ้น
“โอสถมนุษย์หรือ? ความคิดนี้ไม่เลว!”
ชายชุดดำหัวเราะลั่นเมื่อได้ยิน
โอสถมนุษย์ที่กล่าวถึง คือการนำผู้ฝึกยุทธ์ที่มีเลือดลมแข็งแกร่งใส่ลงในเตาหลอมพิเศษ แล้วใช้สมุนไพรหยินล้ำค่านานาชนิดประกอบกัน จากนั้นอาศัยพลังหยินหลอมละลายร่างกายอย่างช้า ๆ จนเลือดลมทั่วร่างรวมตัวและอัดแน่นกลายเป็นโอสถเม็ดหนึ่ง
สาเหตุที่ชายชุดดำยังมีร่างมนุษย์ ก็เพราะกินโอสถมนุษย์มาเป็นเวลานาน ช่วงหลังเขามัววุ่นวายกับเรื่องเครื่องผี จึงกินโอสถมนุษย์ล่าช้า ร่างกายเลยเน่าเปื่อยจนมีหนอนชอนไช
“ช่างเถอะ เจ้าเด็กนี่ให้พวกเจ้าจัดการ หลอมเป็นโอสถมนุษย์แล้วค่อยส่งมาให้ข้า”
ชายชุดดำใช้โซ่หยินมัดฉินหมิงไว้แน่น ก่อนโยนให้ผีสาวชุดแดงกับผีสาวชุดขาวจัดการ จากนั้นร่างก็กลายเป็นพายุหมุนสีดำ พุ่งออกไปยังเทือกเขาแสนลูกนอกเมืองร้าง
ศึกครั้งนี้ไม่เพียงทำให้เขาคว้าน้ำเหลว ยังเสียเครื่องผีและได้รับบาดเจ็บภายในไม่น้อย จำต้องรักษาตัว
พริบตาเดียว เวลาก็ผ่านไปสามวัน
หลังชายชุดดำจากไป หมอกผีก็สลายตามไปด้วย เหล่าภูตผีหายไปอย่างไร้ร่องรอย ผู้คนที่รอดชีวิตในเมืองจึงได้เห็นแสงตะวันอีกครั้ง
เมื่อมองบ้านเรือนที่พังถล่มทั่วทุกแห่งและรอยแยกขนาดมหึมาบนพื้นดิน ทุกคนต่างหวาดผวาจนหัวใจเต้นระรัว ไม่กล้าจินตนาการเลยว่าเมื่อสามวันก่อนเกิดการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใด
วัดร้างนอกเมือง
เห็นว่าผ่านไปสามวันแล้วฉินหมิงก็ยังไม่กลับมา ฉงซานจึงกัดฟันพาทุกคนมุ่งหน้าไปยังเมืองร้าง
“ท่านอาครับ พวกเราไม่รอศิษย์น้องเล็กแล้วหรือ?”
“รอต่อไปไม่ไหวแล้ว ไปคอยเขาที่เมืองร้างก่อนเถอะ”