ฝูงหมูป่าเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ
หมูป่าตัวผู้ที่นำฝูงเดินมาถึงปากทางแคบ ๆ ก็หยุดกะทันหัน ยกจมูกขึ้นสูดดมอากาศสองครั้ง
ทุกคนกลั้นหายใจ
หมูตัวผู้ส่งเสียงฮึดฮัด ก้มหัวลงแล้วก้าวขาลงบนเชือกขัดขาม้าเส้นแรกทันที ทำให้สะดุดเซไปข้างหนึ่ง ขาหน้าทั้งสองข้างทรุดลงกับพื้น
แม่หมูที่อยู่ข้าง ๆ หลายตัวก็เหยียบกับดักที่ฝังไว้ต่อเนื่องกัน
แม่หมูสองตัวตกลงไปครึ่งตัวในหลุมดินลึกระดับเอว ท้องถูกไม้ไผ่แหลมที่ก้นหลุมแทงทะลุ ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด
“ลงมือ!”
ซ่งฉางเฉิงเป็นคนแรกที่กระโดดออกมาจากหลังต้นไม้ มือชูมีดพร้าขึ้นสูง พลางตะโกนว่า “ลุยเลย!”
พวกผู้ชายจากหมู่บ้านฉางเทียนกับหมู่บ้านเซี่ยหยางกรูกันออกมาจากรอบด้าน ทั้งมีดพร้า จอบ พลั่วเหล็ก และท่อนไม้ ต่างฟาดใส่แม่หมูที่ตกลงไปในหลุมดักอย่างไม่ยั้ง
แต่ฟางเวยกับหยางเชี่ยนกลับไม่ได้พุ่งออกไป พวกเขาจ้องหมูตัวผู้ตัวใหญ่ไม่กะพริบตา
เป็นอย่างที่คิด ไม่ถึงสองนาที หมูตัวผู้ก็ลุกขึ้นจากพื้น ใช้กีบทั้งสี่ตะกุยดินอย่างแรง เชือกขัดขาม้าเส้นนั้นก็ขาดผึงทันที!
ปลายเชือกที่ขาดดีดไปฟาดลำต้นไม้ข้าง ๆ จนเปลือกไม้หลุดออกมาเป็นแถบใหญ่
หมูตัวผู้หันกลับมา ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ ก่อนพุ่งเข้าใส่จุดที่มีคนอยู่มากที่สุดทันที!
“อ๊ากกก!”
ผู้ชายจากหมู่บ้านเซี่ยหยางที่ยืนอยู่หน้าสุดตกใจจนมีดพร้าในมือหล่นลงพื้น เขาหงายหลังล้ม ก้นกระแทกพื้นโคลน ขาทั้งสองข้างถีบพื้นสุดแรงเพื่อไถตัวถอยหนี