(วันนี้หายป่วยในที่สุด! ตอนที่ 155 และ 156 เปลี่ยนเป็นฉบับใหม่แล้ว อ่านได้อย่างสบายใจ!)
“รีบหนี!”
เย่โจวหงไม่มีเวลาคิดอะไรมาก เขาคว้าข้อมือโจวจื้อยวีไว้ทันที
โชคดีที่ตึกทดลองกว้างพอ นอกจากบันไดฝั่งที่พวกเขาเพิ่งขึ้นมาแล้ว ยังมีทางขึ้นลงอีกจุดอยู่ฝั่งตรงข้าม
“เอี๊ยด—”
เย่โจวหงพยายามดึงประตูเหล็กเปิด แต่ประตูที่ถูกล็อกไว้แล้วส่งเสียงยาวแสบแก้วหูออกมา
เสียงนั้นในค่ำคืนอันเงียบสงัดดังยิ่งกว่าลำโพงประกาศกิจกรรมกายบริหารเสียอีก!
นั่นไง...
“ใครอยู่ตรงนั้น?!” เสียงตะโกนก้องของยามสูงวัยดังมา
อย่างมากก็อีกสามวินาที ยามจะขึ้นมาถึงดาดฟ้าแล้ว
คราวนี้ไม่มีทางถอยจริง ๆ
ภายในเวลาเพียงชั่ววินาที ภาพนับไม่ถ้วนผุดขึ้นมาในหัวเย่โจวหง—
เสิ่นกัวผิงยืนหน้าบึ้งอยู่หน้าห้องทำงานอาจารย์ หวังจือหยวนมองโจวจื้อยวีด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ส่วนอาจารย์เกาจิ้งถือสมุดบันทึกถามชั้นเรียนกับชื่อของพวกเขา...
ไม่ได้เด็ดขาด จะปล่อยให้โจวจื้อยวีถูกจับไม่ได้!
เย่โจวหงปล่อยมือจากลูกบิดประตูเหล็ก กวาดตามองรอบดาดฟ้า ก่อนจะหยุดอยู่ที่หลังถังน้ำซึ่งอยู่ไม่ไกล
ตรงนั้นดูเหมือนจะเป็นที่เดียวบนดาดฟ้าที่พอซ่อนคนได้!