วันที่ 26 กุมภาพันธ์ ช่วงปิดเทอมฤดูหนาวใกล้สิ้นสุดลงแล้ว
เย่เจี้ยนกั๋วจับพวงมาลัยแน่น รถแล่นไปบนทางด่วนอย่างราบรื่น
หลายวันมานี้ที่บ้านเกิด เย่โจวหงไม่ได้ออกไปไหน เอาแต่ขลุกอยู่ในห้องและอ่านล่วงหน้าจบบทที่หนึ่งกับบทที่สองของวิชาคณิตศาสตร์และวิชาฟิสิกส์ระดับบังคับ เล่มสอง
กระเป๋าของเขานูนออกมาเล็กน้อย
ก่อนออกจากบ้านเกิด คุณปู่ใช้ไม้เท้าพยุงตัว เดินกะเผลกออกมาถึงนอกประตูรั้ว
ชายชรามองซ้ายมองขวา เมื่อแน่ใจว่าจางหลานไม่ได้มองมาทางนี้ ก็รีบสอดซองเงินอั่งเปาสองซองใส่กระเป๋าเสื้อคลุมของเย่โจวหงกับเย่จือหานคนละซอง
เย่โจวหงบีบดูความหนา แล้วเผลอทำท่าจะคืนให้
“คุณปู่ วันตรุษจีนก็ให้ไปแล้วไม่ใช่เหรอ...”
คุณปู่ส่ายหน้า ส่งสัญญาณให้เย่โจวหงอย่าส่งเสียง
เย่จือหานรับเอาไว้อย่างไม่ลังเล ยิ้มแป้นแล้วพูดเสียงหวานว่า “ขอบคุณค่ะคุณปู่”
นาฬิกาข้อมือสั่นอีกครั้ง หน้าจอปรากฏข้อความแจ้งเตือนสีแดงขึ้นมา
【ดูเหมือนว่าคุณกำลังอยู่ในสถานะไม่เคลื่อนไหว แต่ตลอด 10 นาทีตั้งแต่เวลา 14:37 อัตราการเต้นของหัวใจคุณสูงกว่า 100 ครั้งต่อนาที】
เย่โจวหงเอาฝ่ามือปิดหน้าจอ จนนาฬิกาดับไป
นาฬิกาแอปเปิลเรือนนี้เป็นของที่ลุงซื้อให้ เป็นรุ่นเก่าตั้งแต่หลายปีก่อน พอดีจับคู่กับไอโฟน 6s เครื่องที่เก่ากว่านั้นของเขาได้
ตามหลักแล้ว นาฬิกาอัจฉริยะราคาแพงขนาดนี้น่าจะวัดอัตราการเต้นของหัวใจได้ค่อนข้างแม่น
แต่เจ้าสิ่งนี้กลับเตือนว่าอัตราการเต้นของหัวใจสูงอยู่บ่อย ๆ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาเคยใส่สายรัดข้อมืออัจฉริยะ แต่ไม่เคยมีเสียงเตือนดังขึ้นเลยสักครั้ง
……
วันที่ 28 กุมภาพันธ์เป็นวันเปิดเทอมอย่างเป็นทางการ แต่ฉู่ไว้กำหนดให้นักเรียนทุกคนกลับเข้าโรงเรียนในวันที่ 27 กุมภาพันธ์