วันนี้วันจันทร์ เป็นวันแรกของการเรียนอย่างเป็นทางการ
เย่โจวหงพบว่าการได้นั่งอยู่ทางซ้ายด้านหลังของโจวจื้อยวีก็มีข้อดีอีกอย่าง
แค่เงยหน้าขึ้นนิดเดียว แผ่นหลังของเธอก็เข้ามาอยู่ในสายตาเขาแล้ว
โจวจื้อยวีวางหนังสือซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบ ตั้งไว้บนขอบหน้าต่าง ส่วนกระเป๋าดินสอวางขวางอยู่มุมขวาบนของโต๊ะ ขวดน้ำสีม่วงวางอยู่มุมซ้ายบน
แม้ตอนนี้จะเป็นเวลาพักระหว่างคาบ แต่ดูเหมือนเธอยังศึกษาโจทย์ยากที่ครูให้ไว้ในคาบอยู่
เวลาที่ต้องใช้ความคิด เธอจะรวบผมข้างหูทัดไปด้านหลัง พอก้มหน้าเขียนโจทย์ หางม้าก็จะไหวเบา ๆ เผยให้เห็นผิวขาวสะอาดตรงท้ายทอยเพียงน้อยนิด
แน่นอนว่าเขาจะเอาแต่มองแบบนี้ตลอดไปไม่ได้
เย่โจวหงเตือนตัวเองว่า
การสังเกตเพื่อนที่นั่งข้างหน้าเป็นบางครั้งถือเป็นเรื่องปกติ แต่การจ้องแผ่นหลังคนอื่นจนเหม่อลอยนี่ไม่ค่อยปกติแล้ว!
เขารีบละสายตากลับมา แล้วเริ่มศึกษาโจทย์วงกลมอา-พอลข้อยากนั้นบ้าง
ชีวิตตอนนี้เรียกได้ว่าเป็น “ชีวิตในฝัน” ของเขาเลย
เมื่อก่อนถ้าอยากชวนโจวจื้อยวีคุยสักสองสามคำ หากไม่มีข้ออ้างที่ฟังขึ้น ต่อให้ให้ความกล้าเขามาร้อยเท่าก็ไม่มีทางกล้าเด็ดขาด
แต่ตอนนี้พอได้มาอยู่ในสภาพแวดล้อมแปลกใหม่อย่างห้องบุกเบิกนวัตกรรม กลับมีโอกาสได้คุยกันบ้างเป็นครั้งคราว ทั้งยื่นข้อสอบให้กันตอนพักระหว่างคาบ ทั้งถามโจทย์กัน ดูเหมือนจะกลายเป็นเรื่องที่ทำได้อย่างเป็นธรรมชาติไปแล้ว
ช่างบังเอิญอะไรเช่นนี้ จู่ ๆ ก็มีร่างคุ้นตาเดินผ่านทางเดินด้านนอกไป—
เฉินฮ่าว
เดิมทีเขากำลังกอดข้อสอบกองหนึ่งกลับไปห้องสี่ พอเดินผ่านหน้าห้องหนึ่งก็เงยหน้ามองเข้าไปข้างในตามความเคยชิน