ในความมืด เย่โจวหงจ้องหน้าจอโทรศัพท์ ความง่วงงุนหายไปในพริบตา
หรือว่าเธอจะสารภาพรักจริง ๆ?
หรืออาจจะมาสารภาพแทนคนอื่น หรือไม่ก็มีเรื่องด่วนอะไรเกิดขึ้น...
ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้นมา เขาก็ยกมือขึ้นตบหน้าผากตัวเอง
ถึงจะไม่ใช่การสารภาพรักก็เถอะ...
ผู้หญิงคนหนึ่งทักมาถามเขาตอนดึกว่ามีเวลาว่างไหม แถมยังบอกว่ามีเรื่องอยากคุยด้วย มองยังไงก็ไม่เหมือนคุยเล่นทั่วไป
ถ้าเป็นเรื่องแบบนั้นจริง ๆ เขาควรตอบกลับยังไงดี?
ปฏิเสธเร็วเกินไปก็ทำร้ายจิตใจ ยื้อไว้ก็ยิ่งทำร้ายกว่าเดิม อีกอย่าง ในใจเขาก็ไม่มีที่ว่างให้ใครอีกแล้ว
ผ่านไปไม่กี่วินาที ข้อความใหม่ก็เด้งขึ้นมา
อีเจิ้นชิงเยวี่ย:【มังงะของฉันผ่านรอบคัดเลือกแล้ว!】
ด้านหลังยังมีภาพแคปหน้าจออีเมลแนบมาด้วย ผลงานผ่านเข้าสู่รอบคัดเลือกครั้งที่สองแล้ว
เย่โจวหงถอนหายใจอย่างโล่งอก
รอดตัวไป~
ไม่ใช่ทั้งการสารภาพรัก และไม่ได้มาสารภาพแทนใครด้วย
ซงเย่:【ยินดีด้วยนะ! ฉันบอกแล้วว่าเธอต้องผ่านแน่】
อีเจิ้นชิงเยวี่ย:【แค่รอบคัดเลือกเองนะ ยังมีรอบคัดเลือกครั้งที่สองกับรอบตัดสินอีก】
ซงเย่:【ผ่านรอบคัดเลือกมาได้ก็แปลว่ากรรมการยอมรับผลงานของเธอแล้ว อีกอย่าง ความพยายามของคนธรรมดาก็ควรได้รับการมองเห็นไม่ใช่เหรอ เธอพูดเองนี่】
ซงเย่:【ถ้าผ่านรอบคัดเลือกครั้งที่สอง เงินรางวัลแปดร้อยหยวนก็อยู่ไม่ไกลแล้วนะ แปดร้อยหยวน อย่าลืมชานมล่ะ】