7 โมงเช้าของวันแรกหลังปิดเทอม นาฬิกาชีวภาพของไฮสคูลเลอร์ก็ปลุกเย่โจวหงให้ตื่นตรงเวลา
เขาพลิกตัว แล้วหลับตาลงอีกครั้งอย่างงัวเงีย
“บึ้ม—บึ้ม—”
ใครน่ะ? เช้าตรู่ขนาดนี้...
มือถือยังคงสั่นอยู่ข้างหมอนไม่หยุด เขาจึงเอื้อมมือไปหยิบมาปลดล็อกอย่างจำใจ แล้วพบว่าเป็นกลุ่มแชตหกคนที่ตั้งขึ้นตอนไปสวนเปียกคราวก่อน
ไข่ทาร์ทห้าคำ:【วันแรกของปิดเทอม สบายสุด ๆ!】
ไข่ทาร์ทห้าคำ:【@ทุกคน วันนี้ออกมาเที่ยวกันไหม?】
อาจเพราะช่วงนี้มีเรื่องน่าปวดหัวมากเกินไป เย่โจวหงจ้องหน้าจอ แต่กลับไม่รู้สึกถึงความผ่อนคลายของวันหยุดแม้แต่น้อย
ยวี่:【ขอบคุณสำหรับคำชวน ตอนนี้อยู่ในผ้าห่ม กำลังเตรียมศึกษาแผนเที่ยวญี่ปุ่นแบบอิสระอยู่】
หลิวเซียง:【นายจะบินไปจริง ๆ เหรอ?】
ไข่ทาร์ทห้าคำ:【@เสี่ยวยวี่ @ซงเย่ ตื่นกันหรือยัง?】
เย่โจวหงที่แอบอ่านอยู่เงียบ ๆ จู่ ๆ ก็ถูกเรียกชื่อ จึงได้แต่พิมพ์ตอบ
ซงเย่:【เพิ่งตื่น วันนี้คงออกไปไม่ได้】
เสี่ยวยวี่:【ฉันก็เหมือนกัน】
โจวจื้อยวีก็ไม่ว่างด้วยเหรอ?
แต่ตอนนี้ประเด็นสำคัญของเขาไม่ใช่เรื่องนี้
เย่โจวหงมองดูคนในกลุ่มเถียงกันอย่างออกรส ก่อนออกจากไวแชตแล้วเปิดโต้วเปาขึ้นมาเงียบ ๆ
【นักเรียนมัธยมปลายทำงานพิเศษอะไรได้บ้างช่วงปิดเทอม?】
ส่วนเหตุผลที่จู่ ๆ เขาอยากไปทำงานพิเศษ...
ด้านหนึ่ง สภาพที่บ้านก็เห็นกันอยู่ กิจกรรมศึกษานอกสถานที่ที่ญี่ปุ่นแม้จะฟรี แต่ถ้าไปถึงที่นั่นแล้วมีค่าใช้จ่ายขึ้นมาจริง ๆ เขาก็ไม่สะดวกใจที่จะขอเงินพ่อแม่
อีกด้านหนึ่ง ถ้ามีเงินที่หามาเองติดตัวไว้บ้าง ต่อให้เจอเรื่องด่วนจริง ๆ ก็จะได้ไม่ต้องมืดแปดด้าน
โต้วเปาตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว
【1. พนักงานร้านชานม / ร้านฟาสต์ฟู้ด (เหอฉา, มี่เสวีย, แมคโดนัลด์, เคเอฟซี)】
【2. พนักงานส่งเสริมการขายระยะสั้น / พนักงานจัดเรียงสินค้าในซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ (วอลมาร์ต, ยงเอง, ซูเปอร์มาร์เก็ตท้องถิ่น)】