ห้องเรียนเล็กของสวีชิงเหยียนเปิดบทเรียนแล้ว เคล็ดลับดึงดูดความสนใจของผู้อ่าน —
“เฮ้อ...”
คุณสมบัติ “ปีศาจน้อย” ของเธอตื่นขึ้นมาทันที เธอจงใจไม่พูดอะไร แถมยังถอนหายใจหนัก ๆ อีกด้วย
“ทะ...ทำไมเหรอ”
เย่โจวหงร้อนใจจนเกือบอดใจไม่ไหว ยื่นมือไปคว้าแขนเธอ
“ต่อจากนี้อาจจะ...”
สวีชิงเหยียนหลบสายตา น้ำเสียงหนักอึ้งสุด ๆ ทำท่าเหมือนมีอะไรอยากพูดแต่พูดไม่ออก
“ทุกคนอาจจะไม่ได้เจอเสี่ยวยวี่อีกแล้ว”
ฮึ่ม—
ในหัวของเย่โจวหงดัง “ตูม” ขึ้นมา เขาแข็งทื่ออยู่กับที่ทันที
“หมายความว่ายังไง?!”
เสียงของเขาสูงขึ้นไปอีกแปดระดับโดยไม่รู้ตัว
หลินจิ้งเสวี่ยที่อยู่ข้าง ๆ เห็นท่าทางเหมือนคนเสียขวัญของเขาแล้วก็อดใจอ่อนไม่ได้
เธอเพิ่งอ้าปากคิดจะพูดอะไรบางอย่าง ก็ถูกสวีชิงเหยียนใช้ศอกสะกิดเบา ๆ
หลินจิ้งเสวี่ยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
เห็นได้ชัดว่าในที่สุดความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของเด็กสาวแสนเรียบร้อยก็พ่ายแพ้ให้กับนิสัยชอบดูเรื่องสนุกของคนอื่น
สวีชิงเหยียนเห็นดังนั้นก็พูดเรื่องเหลวไหลต่ออย่างหน้าตาเฉย
“บางเรื่องน่ะ...รู้เร็วเกินไปก็ไม่ดี นายเข้าใจใช่ไหม”
“อืม”
หลินจิ้งเสวี่ยพยักหน้าเบา ๆ พลางพยายามกลั้นยิ้มเอาไว้
เย่โจวหงยิ่งฟังก็ยิ่งลนลาน หันไปมองเด็กสาวทั้งสองคน
พวกเธอต้องรู้อะไรบางอย่างแน่ ๆ แถมยังเป็นเรื่องร้ายแรงมากด้วย ทั้งคู่กัดริมฝีปากแน่น ราวกับกำลังพยายามกลั้นไม่ให้น้ำตาไหล
หรือว่าจะเป็นเรื่องจริง?
พ่อแม่ตระกูลโจวโกรธจัด โจวจื้อยวีถึงกับไม่มาเรียนคาบสุดท้าย ถูกจับยัดขึ้นเครื่องบินไปอังกฤษกลางดึก จากนี้ไปคงต้องอยู่กันคนละฟากฟ้า