เซียวจ้านเปิดประตูลงจากรถ ก่อนก้าวฉับ ๆ เข้าไปในโชว์รูมรถยนต์ ทันทีที่เข้าประตูมา ก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังระงม ทั้งเสียงผู้ชายตะคอกและเสียงผู้หญิงสะอื้น ฟังแล้วบาดหูอย่างยิ่ง
เขาหันไปมอง เห็นคนกลุ่มใหญ่ล้อมรถเบนท์ลีย์เฟยฉือที่จอดอยู่ฝั่งตรงข้าม
“สองล้านสี่แสน! ห้ามเพิ่มแม้แต่หยวนเดียว!”
ชายหนุ่มคนหนึ่งอายุยี่สิบกว่า ๆ หันหลังให้เซียวจ้าน ท่าทางกราดเกรี้ยว ตะโกนด่าทอไม่หยุด “เมื่อคืนตอนนอนกับฉัน เธอพูดชัด ๆ ว่าสองล้านสี่แสน!”
“ตอนนี้คิดจะเบี้ยวเงินเหรอ? ถุย! ฝันไปเถอะ! วันนี้ฉันเอาเงินมาแค่นี้ ยังไงก็ต้องขับรถกลับไปให้ได้!”
พูดจาราวกับมีเหตุผล ทั้งยังเดือดดาลด้วยความแค้น!
นอนด้วยกัน?
นอนแบบไหนกัน?
เซียวจ้านขมวดคิ้วน้อย ๆ กวาดตามองทั่วร้าน แต่ไม่เห็นหลินเสียน น้าสาวของเขา จึงเดินตรงไปยังกลุ่มคนฝั่งตรงข้าม
“คุณหวัง อย่าเพิ่งร้อนใจนะคะ ใจเย็นก่อน มีอะไรก็ค่อย ๆ พูดกันค่ะ”
หญิงวัยกลางคนยิ้มประจบ พยายามปลอบชายหนุ่มคนนั้น “วางใจได้ค่ะ เรื่องนี้พวกเราจะรีบตรวจสอบให้ชัดเจนโดยเร็ว แล้วจะให้คำชี้แจงที่คุณพอใจค่ะ”
“พอใจกับผีน่ะสิ!”
ชายหนุ่มแค่นเสียง “จะตรวจสอบอะไรอีก? ยัยผู้หญิงสารเลวนี่อยากให้ฉันซื้อรถ เมื่อวานบ่ายก็แอดวีแชตฉันมา กลางคืนยังนัดเจอ ไปเปิดห้องที่โรงแรมด้วยกันอีก”
“บนเตียงก็เป็นเธอเองที่ออกความคิด ให้ฉันเอาเงินมาวันนี้ รถราคา 2.89 ล้าน เธอทำใบเสนอราคาให้ฉันแค่ 2.4 ล้าน โดยมีข้อแม้ว่าฉันต้องจ่ายค่าคอมมิชชันส่วนตัวให้เธอหนึ่งแสน!”
“เมื่อคืนหลังนอนด้วยกัน ฉันก็โอนเงินหนึ่งแสนให้เธอต่อหน้าต่อตาแล้ว ผลคือเธอกลับคำ ไม่ยอมรับ แถมยังจะออกใบเสนอราคา 2.89 ล้านให้ฉันอีก!”