ตอนนั้นจู้หร่วนหลานไม่ได้คิดอะไรให้มากความ เธอยื่นลูกชิ้นปลาที่ถืออยู่ให้พนักงานโรงแรมคนหนึ่งทันที «ช่วยถือให้หน่อย!»
เธอก้าวฉับ ๆ แหวกฝูงชนที่เบียดเสียด แล้วตรงเข้าไปอุ้มเด็กคนนั้นจากด้านหลัง
เด็กคนนั้นดูอายุแค่สี่หรือห้าขวบ รูปร่างค่อนข้างผอมเล็ก จู้หร่วนหลานยังพออุ้มไหว
เธอใช้มือข้างหนึ่งกดบริเวณท้องส่วนบนของเด็ก อีกข้างกำหมัดอย่างรวดเร็ว แล้วกระแทกมือขึ้นและเข้าด้านใน ทำการช่วยชีวิตด้วยวิธีไฮม์ลิช
ชาติก่อนเธอเคยเห็นวิธีนี้แค่ในอินเทอร์เน็ต ไม่เคยมีโอกาสลองทำจริงจัง ตอนนี้สถานการณ์คับขัน จู้หร่วนหลานจึงต้องลงมือทั้งที่ไม่เคยมีประสบการณ์
ระหว่างที่เธออุ้มเด็กทำการช่วยชีวิตด้วยวิธีไฮม์ลิช สาวใช้ที่ก่อนหน้านี้ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรก็เพิ่งได้สติ รีบพุ่งเข้ามาหมายจะขัดขวางจู้หร่วนหลาน
จู้หร่วนหลานเพิ่งทำการกระแทกครบหนึ่งชุด ห้าครั้งพอดี เดิมทีก็เหนื่อยล้าไปทั้งตัวเพราะความตื่นเต้นอยู่แล้ว ไม่คิดว่าถึงตอนนี้ยังมีคนเข้ามาขวางอีก เธอตวาดเสียงแข็งว่า «ถอยไป อย่ามาขวางฉันช่วยคน!»
สาวใช้ยังคิดจะเข้ามาขัดขวาง แต่ตอนนั้นเอง ด้วยความช่วยเหลือจากพนักงานโรงแรม ท่านยายที่หน้าซีดเผือดก็เริ่มฟื้นขึ้นมาบ้างแล้ว เมื่อเห็นภาพตรงหน้า เธอทำได้เพียงตวาดเรียก «อาจวี๋!»
สาวใช้ที่ถูกเรียกว่าอาจวี๋ได้ยินท่านยายเรียก ก็รีบเข้าไปประคองท่าน