ครั้งนี้หลินหางพาจู้หร่วนหลานไปยังสถานที่ค่อนข้างห่างไกล ในเมืองฮ่องกง ยิ่งครอบครัวไหนมีเงินมีอำนาจ ที่พักอาศัยก็ยิ่งเงียบสงบ ห่างไกลผู้คน บ้านพักตากอากาศที่พวกเขากำลังไปนั้นตั้งอยู่บริเวณไหล่เขาของภูเขาไท่ผิง ที่นี่เป็นย่านรวมคฤหาสน์หรูชื่อดัง เรียกได้ว่ามหาเศรษฐีในเมืองฮ่องกงเกือบครึ่งหนึ่งอาศัยอยู่ที่นี่
ครั้งนี้หลินหางขับรถพาเธอไป เพราะระยะทางค่อนข้างไกล อีกทั้งยังไม่มีรถโดยสารอย่างรถประจำทางให้ใช้
รถคันนี้หลินหางยืมมา จู้หร่วนหลานจึงได้สัมผัสความตื่นเต้นของการนั่งรถยนต์ในยุคห้าศูนย์
ตอนนี้รถยนต์ยังเป็นของฟุ่มเฟือย รถคันตรงหน้าดูเก่าไปบ้างแล้ว ภายในก็เล็ก ความสบายคงไม่มากนัก แต่เมื่อเทียบกับสภาพการเดินทางในเมืองฮ่องกงเวลานี้ จู้หร่วนหลานคิดว่าเธอเองก็ควรซื้อรถยนต์สักคัน จะได้เดินทางสะดวกขึ้น
“คุณพอมีช่องทางซื้อรถแบบนี้ไหม? ฉันเองก็อยากซื้อรถสักคัน เมืองฮ่องกงรถติดมากจริง ๆ ไม่มีรถขับไปไหนมาไหนไม่สะดวกเลย!”
หลินหางได้ยินจู้หร่วนหลานเอ่ยปากก็พูดถึงการซื้อรถยนต์เสียแล้ว ฟังน้ำเสียงสิ ซื้อรถเหมือนซื้อผักกาดขาวอย่างนั้น เขาคิดว่าตัวเองประเมินคุณหนูจู้ต่ำไปเสียแล้ว
กำลังทรัพย์ของคุณหนูจู้คงมากกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก!
“ผมรู้จักคนที่พอช่วยได้ครับ กลับไปแล้วผมจะแนะนำให้คุณรู้จัก ตอนนี้รถยนต์ราคาแพงมาก รถหนึ่งคันราคาแทบไม่ต่างจากบ้านหลังที่เราไปดูมาก่อนหน้านี้เลย แต่ถ้าคุณซื้อบ้านบนเขา ก็จำเป็นต้องมีรถไว้เดินทางครับ!”