งานสังสรรค์ที่หลินชิงอวิ้นกับคนอื่น ๆ จัดขึ้นคราวนี้ค่อนข้างใหญ่ทีเดียว จู้หร่วนหลานได้ยินหลินชิงอวิ้นเล่าว่า คนที่มาร่วมงานล้วนเป็นคนรุ่นใหม่จากแต่ละครอบครัวพอดี บ้านของเวิงหย่าทำธุรกิจเดินเรือ มีเรือสำราญ งานสังสรรค์ครั้งนี้จึงเป็นเวิงหย่าที่จัดขึ้น
ใคร ๆ ก็รู้ว่าเวิงหย่าชอบคนหน้าตาดี เธอจึงเชิญคนหนุ่มสาวมามากมาย ในบรรดานั้นย่อมมีคนหน้าตาดีอยู่ไม่น้อย ส่วนใหญ่เป็นคนในวงการบันเทิง หน้าตาดีและหัวไว ทั้งยังรู้จักเอาใจคนอื่น
ตอนแรกจู้หร่วนหลานคิดว่าเป็นแค่การนัดรวมตัวกันของพวกเธอไม่กี่คนที่สนิทกัน ภายหลังพอได้ยินว่าเป็นการตกปลากลางคืน จึงรู้ว่าเวิงหย่าเชิญคนมาไม่น้อย
ก่อนหน้านี้เธอรับปากไปแล้ว ตอนนี้ย่อมหนีไปกลางคันไม่ได้ เช้าตรู่วันนั้นจู้หร่วนหลานจึงถูกปลุกให้ตื่น
คนที่มาเรียกคือเมิ่งเถียน จ้าวหลิงตังก็ตามเข้ามาด้วย
“คุณหนูจู้ ช่างแต่งหน้ามาถึงแล้วค่ะ!”
จู้หร่วนหลานครางงึมงำ พลิกตัวไปมาบนเตียงอยู่หลายรอบ
“ไม่ใช่ว่าเราจะไปกันตอนกลางคืนหรือ ทำไมต้องเตรียมตัวเช้าขนาดนี้ด้วย”
เมิ่งเถียนเห็นสภาพคุณหนู้จู้แล้วอดขำไม่ได้ ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยคิดแบบนี้ รู้เพียงว่าคุณหนูจู้ยังสาว สวย แถมร่ำรวย เรียกได้ว่าเป็นลูกรักของสวรรค์
แม้คุณหนูจู้จะนิสัยดี แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนมีระยะห่างกับคนชั้นล่างอย่างพวกเธอโดยธรรมชาติ
นี่เป็นครั้งแรกที่เมิ่งเถียนเห็นคุณหนูจู้ในสภาพแบบนี้ คุณหนูเมิ่งที่ยังไม่ตื่นเต็มตาดูไร้เดียงสาอยู่หลายส่วน ราวกับอายุน้อยลงไปอีก