ทั่วทั้งห้องบัญชาการ ทุกคนชะงักไปชั่วขณะ
สีหน้าของเฉินฝานเคร่งขรึมขึ้นอย่างที่สุดในทันที
“สั่งการ! ทุกหน่วยของเราที่อยู่ใกล้น่านฟ้า A-7 หลบออกไปเดี๋ยวนี้!”
“เคลียร์เส้นทางบิน! เปิดน่านฟ้าทั้งหมดให้เที่ยวบิน HU7463!”
น้ำเสียงของเขาสงบนิ่งและเด็ดขาด ท่ามกลางเสียงอึกทึกในห้องบัญชาการ ทุกคนได้ยินชัดเจน
ภายในห้องโดยสาร
การดิ่งลงอย่างรุนแรงทำให้เครื่องบินทั้งลำแทบจะแตกเป็นชิ้น ๆ
แรงต้านมหาศาลจากภาวะไร้น้ำหนักผลักอวี้ต้าเป่าที่เพิ่งถูกเหวี่ยงออกไปเมื่อครู่กลับเข้ามาอย่างแรง
“ปัง!”
ร่างของเขากระแทกเข้ากับที่นั่งผู้ช่วยนักบินอย่างจัง รู้สึกราวกับอวัยวะภายในทั้งหมดเคลื่อนผิดตำแหน่ง
ส่วนเหลียงตง กัปตันคนที่สองซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ยิ่งน่าสังเวชกว่า
เขาถูกแรงเฉื่อยมหาศาลเหวี่ยงออกไป ศีรษะกระแทกกับประตูห้องนักบินที่หนาหนักจนเกิดเสียงทึบ ก่อนร่างจะทรุดลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง หมดสติไป
ในห้องนักบินทั้งห้อง เหลือเพียงคนเดียวที่ยังมีสติอยู่
เฉินเยี่ยน!
มือทั้งสองของเขากำคอนโทรลไว้แน่น เส้นเลือดบนแขนปูดโปนขึ้นทีละเส้นจนดูน่ากลัว
เขากัดฟันจนได้ยินเสียงดังกรอด เหงื่อที่ขมับปนเลือด ไหลลงมาตามแก้มไม่หยุด
เฉินเยี่ยนออกแรงทั้งหมดที่มี เสียงคำรามต่ำ ๆ ราวกับสัตว์ร้ายดังจากลำคอ ขณะพยายามดึงคอนโทรลเข้าหาตัวอย่างสุดกำลัง
เขาต้องเชิดหัวขึ้น!
เขาต้องทำให้หัวเครื่องบินยกขึ้นให้ได้!