หลังออกจากบริษัทบันเทิงซิงฮั่น กู้หยานก็ไม่ได้เก็บความคิดละเอียดอ่อนของเถาหงมาใส่ใจเลยแม้แต่น้อย
ความสัมพันธ์ของผู้ใหญ่ย่อมค่อย ๆ พัฒนาไปทีละนิด ยามนี้เมื่อเทียบกับเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ แล้ว เหตุไม่คาดฝันทางฝั่งซิงฮั่นอินเวสต์เมนต์ต่างหากที่เป็นเรื่องใหญ่จนเขาต้องใส่ใจ
นั่งอยู่ในรถเก๋งที่แล่นฉิว กู้หยานใช้นิ้วเคาะเข่าเบา ๆ พลางนึกถึงสายโทรศัพท์ที่สวี่จงอี้เพิ่งโทรมา เขารู้สึกประหลาดใจไม่น้อย
ม้าฮั่วเถิงอย่างนั้นหรือ?
ถึงกับเดินทางมาปักกิ่งด้วยตัวเอง แถมยังมาหาเขาถึงที่อีกด้วย?
กู้หยานเต็มไปด้วยความสงสัย
ก่อนหน้านี้เขาเพียงแอบสั่งให้ทีมงานค่อย ๆ กว้านซื้อหุ้นหมุนเวียนของเทนเซ็นต์ในตลาดรองฮ่องกงอย่างเงียบ ๆ แทบไม่ปล่อยข่าวออกไปแม้แต่น้อย
ตามหลักแล้ว ไม่น่าจะมีใครรู้ตัวได้เลย
ม้าฮั่วเถิงอยู่ไกลถึงเซินเจิ้น แล้วรู้ความเคลื่อนไหวเล็ก ๆ ของเขาได้เร็วขนาดนี้ แถมยังเดินทางขึ้นเหนือมาหาถึงที่ได้อย่างไร?
กู้หยานขมวดคิ้ว ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะสงบใจลงได้อย่างรวดเร็ว
เมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้ คิดไปก็ไม่มีประโยชน์
ในเมื่ออีกฝ่ายมาหาถึงที่แล้ว เช่นนั้นก็เผชิญหน้ากันตรง ๆ ดูเสียเลยว่ามหาเศรษฐีอินเทอร์เน็ตแห่งอนาคตผู้นี้กำลังคิดจะทำอะไรกันแน่
ไม่นานนัก รถก็จอดลงหน้าอาคารที่ตั้งของซิงฮั่นอินเวสต์เมนต์
เวินสือรออยู่ที่ทางเข้าแล้ว พอเห็นกู้หยานลงจากรถก็รีบก้าวเข้ามาหา
“คุณกู้ มาแล้วหรือครับ แขกรออยู่ในห้องรับรองมาพักใหญ่แล้ว”
เห็นอีกฝ่ายมีท่าทางประหม่าเล็กน้อย กู้หยานก็ยิ้มพลางพูดว่า
“จะตื่นเต้นไปทำไม เรื่องแค่นี้เอง”
“อีกฝ่ายจะเก่งกาจแค่ไหน ก็เป็นแค่นักธุรกิจคนหนึ่ง ถ้าวัดกันที่ฐานะก็ยังเทียบคุณปู่ของนายไม่ได้ ไม่เห็นต้องประหม่าเลย”
เวินสือยิ้มเจื่อน ๆ ก่อนตอบว่า
“หลัก ๆ คือเขามากะทันหันเกินไปครับ ไม่มีสัญญาณล่วงหน้าเลย แถมยังเป็นผู้บริหารสูงสุดของเทนเซ็นต์ ผมเดาไม่ออกจริง ๆ ว่าเขามีจุดประสงค์อะไร เลยไม่ค่อยสบายใจครับ”