ภายในห้องประชุม หนิงฮ่าวยังคงครุ่นคิดถึงข้อเสนอที่กู้หยานยื่นให้
สตูดิโออิสระ งบถ่ายทำเพียงพอ ไม่ก้าวก่ายงานสร้างสรรค์ และแบ่งรายได้จากบ็อกซ์ออฟฟิศตามปกติ
พูดตามตรง แม้แต่ผู้กำกับมากประสบการณ์ในวงการที่ตั้งหลักได้แล้ว ก็ใช่ว่าจะได้เงื่อนไขผ่อนปรนขนาดนี้
ส่วนเขา เพียงอาศัยหนังตลกทุนต่ำเรื่องหนึ่งสร้างชื่อขึ้นมา ผลงานหลังจากนั้นกลับเจ๊งไม่เป็นท่า กำลังอยู่ในช่วงคอขวดที่การยอมรับในวงการแทบจะสั่นคลอน
หนิงฮ่าวทั้งประหลาดใจและอบอุ่นใจ ความกังวลทั้งปวงพลันมลายไป
เขาเงยหน้ามองกู้หยานซึ่งนั่งอยู่ตรงหน้า ชายหนุ่มที่อายุน้อยเกินไปอย่างเหลือเชื่อ ก่อนกล่าวอย่างจริงจังว่า
“คุณกู้ให้เกียรติผมขนาดนี้ ถ้าผมยังมัวแต่ลังเล ก็เท่ากับไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงแล้วครับ”
“วางใจได้ครับ ตราบใดที่ผมยังอยู่บริษัทบันเทิงซิงฮั่น ต่อไปผมจะตั้งใจทำหนังอย่างเต็มที่ สร้างผลงานดี ๆ ให้มากขึ้น ทำรายได้จากบ็อกซ์ออฟฟิศให้มากขึ้น และจะไม่ทำให้ความไว้วางใจของคุณต้องสูญเปล่าแน่นอน!”
“ฮ่า ๆ ๆ”
กู้หยานหัวเราะอย่างเปิดเผยก่อนกล่าวว่า
“ไม่ต้องคิดแต่จะทำเงินให้บริษัทอย่างเดียวหรอก จุดประสงค์ของผมเรียบง่ายมาก แค่อยากให้คุณสร้างสรรค์งานได้อย่างเต็มที่ คุณทำเงินก้อนโต ส่วนบริษัทได้ทั้งชื่อเสียงและกำไร เราต่างก็ได้ประโยชน์ด้วยกัน”
เจียงซิ่นที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มองภาพตรงหน้าอย่างตาค้าง
เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่ากู้หยานคิดอะไรอยู่ ในสายตาเขา หนิงฮ่าวก็เป็นแค่ผู้กำกับดาวรุ่งที่ดังอยู่ชั่วครู่ ไม่เห็นจำเป็นต้องมอบเงื่อนไขดี ๆ ให้ถึงขนาดนี้
โลกของคนรวยนี่ช่างเอาแต่ใจจริง ๆ เอาทรัพยากรมาทุ่มใส่คนเก่งตามใจชอบเลย!
สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ วิสัยทัศน์ของกู้หยานไม่ได้หยุดอยู่แค่หนิงฮ่าวคนเดียว
คนนอกเห็นเพียงกระแสความนิยมของหนิงฮ่าวในตอนนี้ มีเพียงกู้หยานที่รู้ดีว่าชายตรงหน้าไม่ใช่ม้ามืดที่ดังเพียงชั่วครั้งชั่วคราว แต่เป็นเสาหลักครึ่งหนึ่งของวงการหนังตลกภาษาจีนในอีกสิบกว่าปีข้างหน้า
ที่สำคัญกว่านั้น หนิงฮ่าวยังมีคุณค่ามหาศาลซ่อนอยู่ เป็นคนที่เชื่อมประสานกลุ่มจิ้นให้เป็นหนึ่งเดียว