ที่เก็บสมอง!
มิถุนายน 2007 โลกคู่ขนาน บลูสตาร์ ปักกิ่ง
ห้องสวีทประธานาธิบดีชั้นบนสุดของโรงแรมกั๋วเม่า
หวังเจี้ยนหลินนั่งอยู่บนโซฟา มองลูกชายหวังซื่อฉงที่ทำหน้าตายียวนกวนประสาทอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“ซื่อฉง วันนี้เธอดูให้ดีๆ เรียนรู้อะไรไว้บ้าง”
หวังเจี้ยนหลินพูด
หวังซื่อฉงเม้มปาก ทำหน้านิ่งเฉย
“พ่อ จะให้ดูอะไร?”
“ก็แค่เซ็นสัญญากับกู้หยานหน่ะหรือ?”
“ไอ้หนูนั่นมันพวกโง่เง่า ฉันไม่อยากจะเม้นท์ด้วยซ้ำ”
ในสายตาของหวังซื่อฉง กู้หยานคือตัวตลกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในวงการธุรกิจปีนี้ ไม่มีใครเทียบได้
ครึ่งปีก่อน กู้เฉินโจว พ่อของกู้หยาน เจ้าพ่อถ่านหินและอสังหาฯ ผู้โด่งดังในวงการธุรกิจปักกิ่ง เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง กู้หยานซึ่งอายุเพียงยี่สิบต้นๆ ต้องเข้ารับช่วงต่อธุรกิจของตระกูลกู้อันมหึมา
ทุกคนคิดว่า จักรวรรดิธุรกิจของตระกูลกู้จะยิ่งใหญ่ขึ้นไปอีกในมือของกู้หยาน
เพราะใครๆ ก็รู้ว่าตอนนี้ ถ่านหินกับอสังหาฯ คือเหมืองทองคำสองแห่งที่ไม่รู้จักหมด รวยได้แม้จะนอนเล่น
ตั้งแต่ปี 1998 ที่ยกเลิกการแจกที่อยู่อาศัยสวัสดิการ ตลาดอสังหาฯ ในประเทศก็พุ่งทะยานไม่หยุด
ถึงแม้ปีหลังๆ ทางการจะออกนโยบายคุมตลาดหลายครั้ง ทั้งจำกัดราคาบ้าน คุ้มครองบ้านสำหรับผู้มีความต้องการจำเป็นจริงๆ ปรับโครงสร้างที่อยู่อาศัย ดูเหมือนจะกดราคาบ้าน แต่จริงๆ แล้วก็กดความคลั่งไคล้ของตลาดไม่ลง
กระแสการเก็งกำไรบ้านถล่มทั้งประเทศ ราคาบ้านขึ้นปีละขั้น ทะยานเป็นเท่าตัวเป็นเรื่องปกติ
ตลาดถ่านหินยิ่งรุ่งเรืองสุดขีด เจ้าของเหมืองถ่านหินคนไหนต่างก็หาเงินวันละเป็นล้าน รวยทวีคูณ
กู้เฉินโจวคร่ำหวอดในวงการมานาน สายตาเฉียบคม เริ่มจากถ่านหิน แล้วหันมาลงทุนอสังหาฯ ถือเหมืองถ่านหินคุณภาพห้าแห่ง แถมยังมีที่ดินทองคำหลายแปลงในปักกิ่ง มูลค่าบริษัทตระกูลกู้รวมแล้วเกินหกหมื่นล้าน
แต่ไม่มีใครคาดคิด หลังจากกู้หยานรับช่วงต่อ ธุรกิจแรกที่เขาทำคือการขายทรัพย์สินอย่างบ้าคลั่ง!
ภายในเวลาแค่สองเดือน เขาขายเหมืองถ่านหินทั้งหมด โครงการอสังหาฯ ไปกว่าครึ่ง แถมยังเอาที่ดินทองคำที่แพงที่สุดในมือออกประกาศขายทั้งหมด
ที่แปลกที่สุดคือ เขาเอาแต่เงินสด ไม่เอาหุ้นหรือบ้านที่ยึดมา ท่าทีแข็งกร้าวมาก
สุดท้าย ทรัพย์สินคุณภาพดีมูลค่าหกแสนล้านหลังหักภาษี ถูกเขาขายเป็นเงินสดห้าแสนล้านหลังหักภาษี เสียไปตั้งหนึ่งแสนล้าน!
การกระทำนี้ทำให้ทุกคนอึ้งไปเลย
ชั่วพริบตา กู้หยานกลายเป็นตัวอย่างเชิงลบของวงการธุรกิจ ทั้งนักธุรกิจรุ่นเก่าและหนุ่มไฮโซรุ่นใหม่ ไม่มีใครไม่แดกดันเขา
“ตัวอย่างคลาสสิกของลูกชายขายสมบัติพ่อโดยไม่รู้สึกเสียดาย แผ่นดินที่บรรพบุรุษสร้างมา ถูกเขาทำลายจนพัง!”
“อายุน้อยๆ ก็เป็นคนโง่แล้ว มีอาชีพที่นอนรวยได้ไม่ทำ ดันขายทรัพย์สินราคาถูก กลัวว่าเรียนหนังสือจนสมองเสียไปรึไง?”
“มรดกตระกูลใหญ่ระดับท็อป กำลังจะถูกเขาทำลายจนหมด!”
แทบไม่มีใครมองกู้หยานในแง่ดี ทุกคนเชื่อว่า ไอ้หนูนี่มันเด็กไม่รู้จักโลก ถือไพ่ตายในมือ แต่เล่นแพ้ยับเยิน
หวังซื่อฉงเห็นด้วยกับเรื่องนี้มาก นั่งเอนบนโซฟาแล้วพูดขึ้นว่า
“พ่อ ว่าไอ้กู้หยานนี่มันสมองเส้นขาดรึเปล่า?”
“ตอนนี้อสังหาฯ กับถ่านหินกำลังเป็นหมูที่อยู่บนลม โผล่ขึ้นมาแทบจะบินได้ เขาดันขายทิ้งหมด กลัวว่าจะเสียใจจนเพี้ยนเพราะพ่อตายรึไง?”
หวังเจี้ยนหลินฟังแล้วพยักหน้าเล็กน้อย
เขาคลุกคลีในวงการธุรกิจมาหลายปี ได้เห็นการเติบโตและความรุ่งเรืองของวงการอสังหาฯ ด้วยตาตัวเอง ในความเข้าใจของเขา ราคาบ้านจะขึ้นอย่างเดียวไม่ลง อุตสาหกรรมถ่านหินยิ่งเป็นการลงทุนที่ได้กำไรแน่นอน สิทธิประโยชน์ของสองอุตสาหกรรมนี้ยังกินได้อีกอย่างน้อยสิบกว่าปี
การที่กู้หยานขายทิ้งทั้งหมดตอนนี้ ในสายตาเขา มันคือการทำลายอนาคตตัวเองล้วนๆ
“เขายังเด็กเกินไป อดทนไม่ไหว มองไม่ออกว่ากระแสอุตสาหกรรมไปทางไหน”
หวังเจี้ยนหลินพูดเสียงเรียบ
“แต่ก็ดี เขาไม่รู้จักตลาด เราก็ได้ของถูก”
สิ่งที่เขาจับตาอยู่ตอนนี้ ก็คือที่ดินทองคำในปักกิ่งหลายแปลงของกู้หยานนั่นแหละ
ตามสภาพตลาดตอนนี้ ราคาตลาดจริงของที่ดินเหล่านี้ สูงกว่าราคาที่ตกลงซื้อขายกับกู้หยานถึงหนึ่งแสนล้าน!
กำไรสุทธิหนึ่งแสนล้าน ได้มาง่ายๆ เหมือนเก็บได้จากพื้น!
เพื่อให้ได้ทรัพย์สินคุณภาพนี้มา เขาต้องระดมคนรู้จัก รวบรวมเงินทุน วุ่นวายอยู่เกือบครึ่งเดือน กว่าจะรวบรวมเงินสดก้อนโตนี้ได้
ในความคิดเขา การซื้อขายครั้งนี้ได้กำไรแน่นอน เป็นการลงทุนที่คุ้มค่าที่สุดของปีนี้
“เอาล่ะ คนใกล้จะถึงแล้ว เก็บของเตรียมเซ็นสัญญาได้”
หวังเจี้ยนหลินจัดเสื้อสูทแล้วพูด
ในขณะเดียวกัน ที่ชั้นล่างของอาคารกั๋วเม่า
ชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องโถง
กู้หยานอายุ 22 ปี ใส่ชุดลำลองเรียบง่าย ดูธรรมดาๆ แต่กลับมีออร่าคนวางแผนเกมอยู่รอบตัว
ไม่มีใครรู้ว่า ชายหนุ่มที่ถูกอินเทอร์เน็ตด่าทอว่าเป็นลูกเศรษฐีผู้ยิ่งใหญ่ที่ทำลายทรัพย์สินที่สุด ไม่ใช่คนโง่อย่างที่ทุกคนเห็น แต่เป็นคนที่กลับชาติมาเกิดใหม่ พร้อมความทรงจำอีกสิบกว่าปีข้างหน้า
หรือจะเรียกว่าคนข้ามเวลาก็ได้ เขาตื่นรู้ความทรงจำชาติก่อนไม่นานหลังจากพ่อเสียชีวิต ในความทรงจำของเขา โลกคู่ขนานนี้พัฒนาไปเกือบจะเหมือนกับชาติก่อน
เดินตามพนักงานขึ้นไปถึงห้องสวีทชั้นบนสุด กู้หยานเข้าไปในห้อง สายตามองไปที่หวังเจี้ยนหลินพ่อลูก
มหาเศรษฐีที่ประสบความสำเร็จคนนี้ ในสายตาคนนอก สายตาเฉียบคม ตัดสินใจเด็ดขาด เป็นผู้นำวงการอสังหาฯ
แต่ในสายตากู้หยาน ตอนนี้หัวของหวังเจี้ยนหลินแทบจะติดฉลากสามตัวอักษรชัดเจน: พ่อเจ้าของค่าซ่อม!
นี่คือราชาแห่งการรับช่วงต่อ!
“ท่านประธานกู้มาแล้ว เชิญนั่งก่อน”
หวังเจี้ยนหลินยิ้มทักทาย
เขาไม่ได้สนิทสนมจริงจัง แค่ไม่อยากให้ใครหาว่าเอาเปรียบคนอ่อนแอ แกล้งเด็ก
เพราะกู้หยานเพิ่งเสียพ่อไป ต้องดูแลธุรกิจตระกูลด้วยตัวเอง ตอนนี้ขายทรัพย์สินราคาถูก ในสายตาคนนอกก็ดูเหมือนจะจนตรอกอยู่บ้าง
พอกู้หยานนั่งลง หวังเจี้ยนหลินก็ทำเป็นใจดีบอกว่า
“ท่านประธานกู้ ผมต้องถามอีกครั้งหนึ่ง คุณคิดดีแล้วจริงๆ เหรอ?”
“ตอนนี้อสังหาฯ กับถ่านหินกำลังรุ่งเรืองที่สุด ทรัพย์สินที่คุณถืออยู่ ทั้งปักกิ่งถือว่าดีที่สุดแล้ว”
“ขายตอนนี้ เสียดายแย่ คุณอยากจะคิดทบทวนอีกสักรอบไหม?”
คำพูดนี้แนบเนียนมาก ทั้งแสดงให้เห็นความใจกว้างของตัวเอง แล้วก็เปิดทางหนีให้ตัวเองไว้ทุกทาง
หวังซื่อฉงที่อยู่ข้างๆ กลอกตาเงียบๆ เล่นใหญ่ต่อไปเถอะ!
อีกฝ่ายตั้งใจจะทำลายทรัพย์สินอยู่แล้ว จะห้ามยังไงก็ไม่ฟัง!
เผชิญกับการเกลี้ยกล่อมจอมปลอมของหวังเจี้ยนหลิน กู้หยานยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า
“ท่านประธานหวังไม่ต้องห่วง ผมคิดดีแล้ว ตัดสินใจแล้ว จะไม่เปลี่ยนใจแน่นอน”
พูดเล่นหรือ!
เปลี่ยนใจ?
ในใจกู้หยานหัวเราะจนแทบจะยกนิ้วโป้งให้หวังเจี้ยนหลินอยู่แล้ว
สมเป็นมหาเศรษฐีวงการธุรกิจ ท่าทางการรับช่วงต่อยังดูดีขนาดนี้!
คนอื่นมองไม่ออกว่าแนวโน้มในอนาคตจะเป็นยังไง คิดว่าเขาขาดทุนหนึ่งแสนล้าน เป็นลูกเศรษฐีที่ทำลายทรัพย์สิน
มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่า นี่คือการขายทำกำไรในจุดสูงสุด!
ตอนนี้เป็นมิถุนายน 2007 อุตสาหกรรมอสังหาฯ กับถ่านหินที่ดูเหมือนรุ่งเรือง ใกล้จะพังทลายเหลืออีกสามเดือน!
อีกสามเดือน คือเดือนกันยายน รัฐบาลจะออกนโยบายคุมตลาดอสังหาฯ 《ประกาศเกี่ยวกับการเสริมสร้างการจัดการสินเชื่ออสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์》
เงินดาวน์ซื้อบ้านเพิ่มขึ้นอย่างมาก ดอกเบี้ยขึ้น 1.1 เท่า เงื่อนไขการให้กู้โครงการพัฒนาอสังหาฯ สูงขึ้น ทุนโครงการไม่ถึงเกณฑ์ห้ามให้กู้ขาด
นโยบายนี้ออกมา ราวกับเอาน้ำแข็งราดลงบนตลาดอสังหาฯ ที่กำลังร้อนแรง!
ราคาบ้านที่พุ่งขึ้นเรื่อยๆ เริ่มร่วงลงอย่างฮวบฮาบ ตลาดอสังหาฯ ทั่วประเทศเย็นตัวลง ในเมืองใหญ่ๆ อย่างปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ กว่างโจว เซินเจิ้น นายหน้าอสังหาฯ จำนวนมากต้องปิดกิจการ ปริมาณการซื้อขายและราคาบ้านร่วงลงทั้งคู่ อุตสาหกรรมอสังหาฯ เข้าสู่ฤดูหนาว
ซ้ำร้าย ตามมาด้วยวิกฤตซับไพรม์ในอเมริกา ระบาดไปทั่วเศรษฐกิจโลก ทุกอุตสาหกรรมได้รับผลกระทบอย่างหนัก อสังหาฯ ยิ่งซ้ำเติม ตกต่ำอยู่นานกว่าหนึ่งปี
ยกตัวอย่างที่ดินทองคำที่ขายให้หวังเจี้ยนหลินวันนี้ ตอนนี้มูลค่าห้าสิบล้าน ดูเหมือนได้กำไรแน่นอน แต่อีกปีหนึ่ง อย่าว่าแต่ห้าสิบล้านเลย ยี่สิบล้านก็ไม่มีใครรับซื้อ!
นอกจากอสังหาฯ แล้ว อุตสาหกรรมถ่านหินก็ถึงคราวอวสาน
ปี 2008 รัฐบาลออกนโยบายโดยตรง ยึดอุตสาหกรรมถ่านหินของเอกชนทั้งหมดเป็นของรัฐ!
เหล่าเจ้าพ่อถ่านหินที่เคยมีอำนาจ หาเงินวันละล้าน ต้องออกจากวงการไปทั้งหมดในคืนเดียว ลาจากเวทีประวัติศาสตร์อย่างสิ้นเชิง สิทธิประโยชน์ของเอกชนในอุตสาหกรรมถ่านหินกลายเป็นศูนย์
ถ้าตอนนี้เขาไม่รีบขายทั้งหมด อีกปีหนึ่ง ทรัพย์สินหกหมื่นล้านของตระกูลกู้ ไม่เพียงแต่จะหดตัว แต่ยังอาจติดมือ ไม่ได้เงินคืน ขาดทุนย่อยยับ สุดท้ายเป็นหนี้มหาศาล!
คนอื่นมองไม่ออกถึงทิศทางใหญ่ ตาบอดตามกระแสไล่ล่าผลกำไร แต่เขาถือความรู้ล่วงหน้าอีกสิบกว่าปี ต้องรีบขายทำกำไรในจุดสูงสุดแล้วออกไปแน่นอน
ถ้าตอนที่ฉันยังไม่ข้ามเวลา อาจจะไม่ขายทำกำไร แต่ฉันข้ามเวลาแล้วยังไม่ขาย มันไม่ข้ามมาเปล่าประโยชน์รึไง!
การกระทำนี้ดูเหมือนขาดทุนหนึ่งแสนล้าน แต่แท้จริงแล้วเลี่ยงการขาดทุนระดับแสนล้าน ได้เงินสดสุทธิห้าแสนล้านด้วย!
มีเงินสดห้าแสนล้านอยู่ในมือ ในยุคปี 2007 แบบนี้ คือการเริ่มต้นที่ไร้เทียมทาน!
ต่อไป อินเทอร์เน็ต วิดีโอสั้น วงการบันเทิง พลังงานใหม่... อุตสาหกรรมที่กำลังมาแรงอีกนับไม่ถ้วนกำลังจะบินขึ้น ลงทุนที่ไหนสักที่ ก็ดีกว่าถืออุตสาหกรรมดั้งเดิมที่กำลังจะพังทลายเป็นหมื่นเท่า
“ดี! ในเมื่อท่านประธานกู้ตัดสินใจแน่วแน่แล้ว เราก็เซ็นสัญญากันเลย!”
หวังเจี้ยนหลินเห็นกู้หยานท่าทางแน่วแน่ ก็ไม่เกลี้ยกล่อมอีก รีบเรียกพนักงานเอาสัญญามา
ตรวจสอบเงื่อนไข ทั้งสองฝ่ายเซ็นชื่อ ประทับตราอย่างรวดเร็ว
ครู่ต่อมา ข้อความแจ้งเตือนเงินเข้าโผล่ขึ้นมา เงินค่าที่ดินโอนเข้าบัญชีส่วนตัวของกู้หยาน
เรื่องจบลงเรียบร้อย
หวังเจี้ยนหลินมองสัญญาทรัพย์สินในมือ มุมปากแทบจะกลั้นยิ้มไม่อยู่ คิดคำนวณกำไรสุทธิหนึ่งแสนล้านอยู่ในใจ รู้สึกว่าวันนี้ได้ของดีมาง่ายๆ มาก
หวังซื่อฉงมองกู้หยานที่ดูสงบนิ่ง ยังคงดูถูกในใจ เป็นลูกเศรษฐีอีกคนที่ถูกสมบัติทำให้หัวหมุน ทำลายอนาคตตัวเองด้วยมือเปล่า เอาขึ้นฝั่งไม่ได้จริงๆ!
ถ้ากู้หยานรู้ว่าหวังซื่อฉงคิดอะไรอยู่ในใจ ต้องกลอกตาใส่แน่นอน เธอไม่ดูตัวเองบ้างเหรอว่าอนาคตจะเป็นยังไง!