ฝูงชนที่ทยอยออกจากสนามกีฬาทำให้ถนนด้านนอกติดขัดจนแทบขยับไม่ได้ ความอุ่นจากแท่งไฟเรืองแสงยังไม่ทันจางหาย เสียงอึกทึกของผู้คนนับหมื่นที่หลั่งไหลลงจากอัฒจันทร์แทบจะยกถนนทั้งสายให้ลอยขึ้นมาได้
หลงจ้านเทียนกับหลินชิงเสวี่ยถูกฝูงชนดันให้เดินไปข้างหน้า ระยะทางสั้น ๆ เพียงไม่กี่ร้อยเมตร คราวนี้กลับใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมงกว่าจะค่อย ๆ ขยับไปถึงจุดจอดรถจักรยานยนต์ไฟฟ้า
เมื่อความตื่นเต้นจากคอนเสิร์ตจางลง ทั้งสองก็หิวจนท้องแทบติดหลัง เรี่ยวแรงจะพูดยังแทบไม่เหลือ
หลงจ้านเทียนเสียบกุญแจ รถจักรยานยนต์ไฟฟ้าส่งเสียงสตาร์ตเบา ๆ หลินชิงเสวี่ยโอบเอวเขาจากด้านหลัง ร่างทั้งร่างแนบซบแผ่นหลังของเขาอย่างนุ่มนวล
รถแล่นไปช้า ๆ ท่ามกลางราตรี สายลมยามค่ำพาความชื้นอันเป็นเอกลักษณ์ของกุ้ยเป่ยพัดปะทะใบหน้า แฝงไอเย็นเล็กน้อย ทั้งสองต่างเงียบ ไม่พูดอะไรกัน เพียงขี่รถไปอย่างสงบ ผ่านถนนแล้วถนนเล่าที่เริ่มเงียบเหงาลง
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ท่ามกลางความมืดเบื้องหน้า จู่ ๆ ก็มีแสงไฟสีเหลืองอบอุ่นสว่างขึ้นเป็นบริเวณกว้าง กลิ่นหอมไหม้ของน้ำมันที่ปะทุบนถ่านลอยมาแตะจมูกอย่างแผ่วเบา กลิ่นนั้นราวกับมือที่มองไม่เห็น คอยกระตุ้นให้อวัยวะภายในสั่นไหวตาม ตลาดกลางคืนยงเฉิงมาถึงแล้ว
ตลาดกลางคืนแห่งนี้ทอดยาวไปตามถนนสายหนึ่ง สองข้างทางอัดแน่นไปด้วยแผงลอย เต็นท์พลาสติกสีแดงตั้งเรียงชิดติดกัน ควันขาวจากเตาย่างลอยคลุ้งปนกลิ่นยี่หร่าและพริก พัดกระจายไปทั่วอากาศ แม้อยู่ห่างออกไปครึ่งถนนก็ยังโชยเข้าจมูก