ระหว่างพูด หลี่หมิงก็เรียกภาพถ่ายและวิดีโอที่มัวๆ ออกมาดู
เงาร่างและโครงหน้าอันเลือนลางในนั้น
ดูแล้ว... ใช่หลิงอู๋จริงๆ!
"แกคงรู้อยู่แล้วว่ามิติทดสอบก่อนตายมีอยู่จริงใช่ไหม?"
หลี่หมิงพูดต่อ
หลิงอู๋ยิ้มอีกครั้ง: "ดูเหมือนพวกแกจะเตรียมตัวมาดีจริงๆ นะ?"
"แน่นอน การเตรียมตัวของเราพร้อมมาก"
หลี่หมิงยิ้ม แล้วพูดต่อ: "แต่พูดถึงเรื่องนี้ แกน่ะ... ทำไมดูแปลกไปหน่อยนะ?"
"คนที่รอดชีวิตจากมิติทดสอบก่อนตายออกมา ใครบ้างที่ไม่ร่ำรวยขึ้นมาฉับพลัน?"
"มีแต่แกที่ยังเหมือนเดิม ไม่เห็นเปลี่ยนแปลงอะไรชัดเจน"
"แกไม่สนใจความร่ำรวย ชื่อเสียง อำนาจ พวกนี้เลยหรือไง?"
แทบทุกคนที่กลับมาจากมิติทดสอบก่อนตายจะมีนิสัยเปลี่ยนไป ชีวิตพลิกผัน
แต่หลิงอู๋กลับไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย
เขายังเหมือนเดิม
เอ้อระเหยลอยชาย กินดื่มเที่ยวเตร่...
คำว่าตายแล้วรอดต้องมีบุญวาสนา ดูเหมือนจะไม่มีทางเกิดกับเขาได้เลย
การเปลี่ยนแปลงเดียวของเขาคือ เริ่มชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน
ใครที่เขามองไม่เข้าตา เขาก็จะจัดการให้เรียบร้อย
เขาดูเป็นคนที่น่าเบื่อมาโดยตลอด
ไม่แปลกที่เขาชื่อหลิงอู๋...
"ความสามารถพิเศษที่แกได้รับในนั้นคืออะไร?"
หลี่หมิงถามด้วยความอยากรู้ต่อ
หลิงอู๋ถอนหายใจ: "ฉันไม่มีความสามารถพิเศษ"
หลี่หมิงคิดว่าตัวเองฟังผิด: "หมายความว่าไง?"
"ฉันไม่ได้ความสามารถอะไรเลย" หลิงอู๋พูด
"แกไม่ใช่รอดชีวิตจากมิติทดสอบก่อนตายออกมาได้หรือไง? แล้วทำไมจะไม่มี?" หลี่หมิงไม่เข้าใจ
อยากจะรอดชีวิตจากมิติทดสอบก่อนตายออกมา ต้องทำการทดสอบให้สำเร็จ
เงื่อนไขของการทำการทดสอบสำเร็จคือการได้รับพลังพิเศษ
แต่เขา... รอดออกมาแล้ว กลับไม่มีพลังพิเศษ?
มันไม่ขัดกันหรอกหรือ?
"ฉันถูกเตะออกมา!" หลิงอู๋พูดช้าๆ
"แบบนี้..."
หลี่หมิงงงไปหมด
ที่ว่าโดนเตะออกมา มันหมายความว่าไง?
คนในนั้น มีผลลัพธ์อยู่สามทางเท่านั้น
ทางแรก ได้พลังพิเศษ ทำการทดสอบสำเร็จ รอดชีวิตกลับมาสู่โลกความเป็นจริง
ทางที่สอง ตายกลางคันเพราะต่อสู้กับคนอื่นในมิติทดสอบ ตายสนิท
ทางที่สาม อดทนจนถึงที่สุด แต่ไม่ได้ทำการทดสอบสำเร็จ ถูกมิติทดสอบกวาดล้าง
ก็ตายสนิทเหมือนกัน
แต่หลิงอู๋กลับบอกว่าเขาถูกเตะออกมา?
ยังมีผลลัพธ์แบบที่สี่อยู่อีกหรือ?
ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย!
"การแข่งขันหนึ่งรอบ เมื่อคู่แข่งของแกแข็งแกร่งจนไม่มีทางเอาชนะได้แล้ว แกว่านะ... จะชนะยังไง?"
หลิงอู๋มองหลี่หมิง
"แบบนี้..." หลี่หมิงไม่รู้จะตอบยังไง
ก็บอกแล้วว่าแข็งแกร่งจนไม่มีทางเอาชนะ แล้วจะชนะได้ยังไง?
"ง่ายมาก เตะออกจากการแข่งขัน!"
หลิงอู๋ตอบเรียบๆ: "ไม่มีคู่แข่ง ธรรมชาติก็ชนะเอง"
"แบบนี้..."
สายตาหลี่หมิงจ้องไปที่หลิงอู๋
ฆ่าการแข่งขันทิ้งตรงๆ เลย!
ดังนั้น... เขาถูกคู่แข่งเตะออกมา?
ไอ้หมอนี่ไปเจออะไรมาบ้างในมิติทดสอบก่อนตายกันแน่?
หลิงอู๋ยิ้ม แล้วพูดต่อ: "พวกแกเคยรู้ไหมว่าคนที่เคยไปมิติทดสอบก่อนตายมาแล้ว ถ้าอยากไปอีก ต้องตายด้วยวิธีเฉพาะเท่านั้น?"
"เรื่องนี้พวกเรารู้แน่นอน"
หลี่หมิงพยักหน้า: "คนที่เคยไปมาแล้ว ถือว่ามีพลังแฝงติดตัว"
"ถ้าได้พลังแฝงแล้วเข้าไปอีก มันก็ไม่ยุติธรรมกับคนที่เข้าไปครั้งแรก"
"ดังนั้น คนที่เคยไปมิติทดสอบก่อนตายมาแล้ว อยากเข้าไปอีก ก็เลยมีข้อจำกัด!"
"มีวิธีตายสามแบบที่เข้าไปได้อีก"
"แบบแรก ตายด้วยภัยธรรมชาติ คือภัยพิบัติที่จู่ๆ เกิดขึ้น เช่น ฟ้าผ่า แผ่นดินไหว"
"แต่ต้องเป็นภัยที่มาจากฟ้าจริงๆ และเกิดขึ้นโดยฉับพลัน ห้ามก่อขึ้นเอง"
"เช่น จงใจล่อฟ้าให้มาผ่าใส่ตัวเองแบบนั้นไม่ได้ มันคือการฆ่าตัวตาย ไม่ใช่ตายด้วยภัยธรรมชาติ"
"แบบที่สอง ตายแบบไร้ความรู้สึก กลายเป็นเถ้าธุลีในพริบตา!"
"ด้วยความเร็วที่เร็วกว่าการส่งสัญญาณประสาทในร่างกายมนุษย์ ในเสี้ยววินาทีที่สมองยังไม่ทันตอบสนอง..."
"ทำให้ทั้งตัวคนๆ นั้น กลายเป็นเถ้าธุลีในพริบตาทั้งภายในภายนอก"
"เทียบเท่ากับการส่งทั้งร่างกายและจิตวิญญาณของคนคนนั้นไปยังมิติทดสอบก่อนตาย!"
"ส่วนวิธีที่สาม... ค่อนข้างพิเศษหน่อย"
"ก็คือ ฆ่าคนให้ครบหนึ่งพันคนโดยเจตนา แล้วตายด้วยวิธีไหนก็ได้ ก็สามารถเข้าไปในมิติทดสอบก่อนตายได้อีก"
ข้อมูลเหล่านี้ หลี่หมิงและพวกแน่นอนว่าสืบมาแล้ว
และนี่คือเหตุผลที่ว่าทำไม สำหรับหลิงอู๋แล้ว การฆ่าตัวเองคือสิ่งที่ยากที่สุดในโลก
การฆ่าตัวเองไม่ใช่เรื่องยาก
แต่การฆ่าตัวเองด้วยวิธีเฉพาะ มันก็ยากสุดๆ ไปเลย
"ในเมื่อแกเคยไปมิติทดสอบก่อนตายมาแล้ว ถึงแกจะไม่มีพลังพิเศษ แต่ก็มีประสบการณ์มากกว่าเรา"
หลี่หมิงพูดต่อ: "และในเมื่อแกคอยรอพวกเรามาหาแกตลอด"
"งั้นฉันว่า แกคงเต็มใจที่จะไปมิติทดสอบก่อนตายอีกครั้งแน่นอน"
"เราใช้วิธีที่สองได้ ให้แกเข้าไปพร้อมกับพวกเรา"
"เราสร้างเครื่องมือพิเศษไว้แล้ว"
"ใช้ไฟฟ้าแรงดันสูงเป็นจังหวะ ปล่อยกระแสไฟฟ้าแรงมหาศาลออกมาในช่วงเวลาสั้นๆ มีความมั่นใจว่าจะทำให้คนๆ หนึ่งกลายเป็นเถ้าธุลีในพริบตาได้"
"เจ้าเครื่องนี้ ดร.ลู่เป็นคนสร้าง ด้านหลังนั่นไง"
ระหว่างพูด หลี่หมิงก็ชำเลืองมองชายแก่ผมหงอกที่นั่งอยู่แถวหลัง
ต้องใช้ไฟฟ้าแรงดันสูงมากๆ เท่านั้น ถึงจะทำให้คนๆ หนึ่งกลายเป็นเถ้าธุลีทั้งภายในภายนอกอย่างแท้จริงในพริบตา
เส้นประสาทในร่างกายมนุษย์ไม่ทันได้รู้สึกอะไร
แม้แต่ความเจ็บปวดหรือสัมผัสแม้แต่น้อยก็ไม่รู้สึก
ตายแบบไร้ความรู้สึกอย่างแท้จริง!
"กลับไปแล้ว พวกเราเตรียมตัวให้พร้อม แล้วแกก็ไปมิติทดสอบก่อนตายพร้อมกับพวกเรา"
หลี่หมิงพูดต่อ: "ความครบถ้วนของทีมเรา บวกกับประสบการณ์ของแก ยังไงก็ต้องรอดชีวิตจากมิติทดสอบก่อนตายออกมาได้แน่นอน"
ถึงตอนนั้น พวกเขาจะกลายเป็นทีมผู้มีพลังพิเศษ
ปกป้องบ้านเมือง อนาคตบางทีอาจต้องพึ่งพวกเขาผู้มีพลังพิเศษก็ได้
"ไม่ต้องแล้ว"
แต่หลิงอู๋กลับยิ้มเบาๆ: "เอาเลยตอนนี้!"
พูดจบ เขาก็ยื่นมือไปคว้าพวงมาลัยของหลี่ชิงเสวี่ย แล้วเหวี่ยงอย่างแรง
ฉัวะ!
รถบนสะพานสูงโชว์ท่ามังกรส่ายหาง สิงโตส่ายหัว...
สุดท้ายก็ชนราวกั้นข้างทาง ร่วงลงสู่พื้นดินที่อยู่ต่ำลงไปกว่า 30 เมตร
ในรถ ตอนที่ทุกคนรู้ตัว รถก็ร่วงอย่างอิสระแล้ว
ทันใดนั้นทุกคนต่างแตกตื่นตกใจสุดขีด: “แก! บ้า! เอ๊ย!”
และในตอนนี้ ด้านล่างสะพานสูง ข้างแนวต้นไม้ มีเด็กสาวอายุแค่สิบเจ็ดสิบแปดยืนอยู่
เธอถือโทรศัพท์กำลังโทรออก แต่กลับติดต่อไม่ได้
"ไอ้หลิงอู๋นี่ ไม่ใช่จะเบี้ยวฉันนะ? กลางคืนๆ ลมหนาวๆ แบบนี้..."
เธอกำโทรศัพท์ไว้: "นัดกันไว้จะมาเดทกัน ทำไมตอนนี้โทรไปก็ไม่รับ"
ระหว่างพูด เธอก็เปิดกล้องหน้าโทรศัพท์ จัดแต่งหน้าตาให้สวยงามอีกครั้ง...
และในตอนนี้เอง จู่ๆ เธอก็มองผ่านหน้าจอโทรศัพท์เห็นรถเอสยูวีคันหนึ่งตกลงมาจากฟ้าด้านหลังเธอ
"โอ้โห!?"
เธอคิดจะหลบ แต่ก็ไม่ทันแล้ว
รถพุ่งลงมาด้วยความเร็วสูง ตรงเป๊ะๆ ชนเข้ากับเธอพอดี
ปั้ง!!!
...
กลางคืน เงียบสงัด
เมื่อหลี่หมิงและพวกเปิดตาอีกครั้ง พวกเขาก็นอนอยู่บนดาดฟ้าที่เย็นเฉียบ
แทบทุกคนรีบลุกขึ้นมาทันที
แล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ
ที่นี่คือเมืองหนึ่ง พวกเขาอยู่บนดาดฟ้าของตึกสูง
ทั้งเมือง มีไฟ มีระบบไฟฟ้า มีร้านค้าและถนนมากมาย ตึกรามบ้านช่อง
ดูเหมือนเมืองปกติทั่วไป
เพียงแต่... ว่างเปล่ามาก มองไม่เห็นคน หรือรถคันไหนเลย
"ที่นี่คือ... มิติทดสอบก่อนตาย? พวกเราเพิ่งตายไปเมื่อกี้หรือเปล่า?"
หลี่ชิงเสวี่ยเอ่ยขึ้น
รถตกจากสะพานสูงหลายสิบเมตร ตายแน่นอน
เพราะตายแล้ว เลยถูกส่งมาที่นี่
สายตาทุกคนหันไปทางหลิงอู๋
เขาดูเหมือนตื่นก่อนใคร ตอนนี้กำลังยืนอยู่ที่ขอบดาดฟ้า
เขามองลงไปยังมิติต่างโลกแห่งนี้ มุมปากโค้งเป็นรอยยิ้มบางๆ
ในที่สุด ก็ได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง!
หลี่หมิงพลันโกรธ: "ไอ้บ้าเอ้ย พวกเรา..."
"หลิงอู๋ ไอ้สารเลว!"
หลี่หมิงพูดยังไม่ทันจบ ก็ถูกขัดขึ้น
เด็กสาวที่ยืนอยู่ข้างแนวต้นไม้ใต้สะพานสูงเมื่อกี้พุ่งเข้ามาจับคอเสื้อหลิงอู๋
"แกหลอกฉัน? แกให้ฉันรออยู่ตรงนั้น ทั้งๆ ที่จริงๆ แล้วคือให้ฉันรอความตาย?"
"ไหนบอกว่าเดทไง เจตนาของแกคือลากฉันเข้ามาในมิติทดสอบก่อนตายห่วยๆ นี่ด้วยหรือไง?"
"ไอ้สารเลว ตอนนั้นฉันถูกพี่สาวฉันหลอกใช้ แกจะแก้แค้นพี่สาวฉัน ก็ลากฉันเข้ามาทำไม?"
"แกมันเลวทรามขนาดนี้ได้ยังไง อื้อๆๆ..."
ตอนแรกเธอจับคอเสื้อหลิงอู๋ไว้ ตั้งใจจะชกเขาไปสองที
แต่สุดท้ายก็ได้แต่ปล่อย แล้วหมอบร้องไห้อยู่กับที่
เห็นเด็กสาวที่โผล่มาอีกคน หลี่หมิงและพวกก็งงไปชั่วขณะ
ทำไมมีคนเพิ่มมาอีกคน?
จากนั้นทุกคนก็คิดออก
ใช่แล้ว รถตกลงมาเมื่อกี้ เด็กนี่ดูเหมือนกำลังถ่ายเซลฟี่อยู่ด้านล่าง ก็เลยถูกลากเข้ามาด้วย...
ไม่ใช่ ไม่ใช่ถูกลาก!
เธอรู้จักหลิงอู๋ และฟังจากที่เธอพูด หลิงอู๋ตั้งใจจะให้เธอตามเข้ามาด้วยอยู่แล้ว
หลิงอู๋วางแผนให้เธอรอความตายอยู่ตรงนั้นตั้งแต่แรกแล้ว!
ส่วนพี่สาวที่เธอพูดถึง... คงจะเป็นคู่แข่งที่เคยเตะหลิงอู่ออกจากมิติทดสอบเมื่อตอนนั้นสินะ?
หลิงอู๋อยากเข้าไปในมิติทดสอบก่อนตายอีกครั้ง จุดประสงค์ก็เพื่อหาผู้หญิงคนนั้น?
"ดังนั้น... แกเตรียมพร้อมที่จะเข้าไปในมิติทดสอบก่อนตายอีกครั้งตั้งแต่แรกแล้ว?"
หลี่หมิงพูดเสียงทุ้มต่อ: "และแกก็เล็งทีมพวกเราไว้ อยากให้พวกเราร่วมมือกับแก"
"เลยวางแผนทุกอย่างจนถึงตอนนี้?"
"เรื่องนี้ฉันก็ไม่โกรธแกหรอก เพราะยังไงพวกเราก็ตั้งใจจะเข้ามาอยู่แล้ว"
"แต่แกก็ควรให้พวกเราเตรียมตัวก่อนสิ?"
อยู่ดีๆ ก็จัดการทั้งคันส่งพวกเขามาที่นี่ซะงั้น
มันโหดร้ายและไร้เหตุผลเกินไปแล้ว! จะทำตามอำเภอใจฆ่าคนตั้งหลายคนแบบนี้ได้ยังไง?
"เตรียมอะไร? เตรียมปืนกับกระสุนไปด้วยหรือไง?"
หลิงอู๋ยิ้มบางๆ
พูดจบ หลี่หมิงก็พูดไม่ออกทันที
ใช่สิ เตรียมอะไรล่ะ?
พวกเขาถูกส่งมาที่นี่ นอกเสียจากเสื้อผ้าที่ใส่อยู่ ก็ไม่มีอะไรถูกส่งมาด้วยเลย
แม้แต่โทรศัพท์ในกระเป๋าก็ไม่ติดมาด้วย
ดังนั้น ที่จริงแล้วไม่จำเป็นต้องเตรียมอะไรเลย
"เชี่ย!"
หลี่หมิงด่าไปหนึ่งคำ ใบหน้าเต็มไปด้วยความจนใจ
เรื่องถึงขนาดนี้แล้ว เขาจะทำอะไรได้อีก?
ต่อไปคือต้องหาทางออกจากที่นี่ ไม่ใช่มาโทษหลิงอู๋ที่ทำตามอำเภอใจ
"แต่... แกไม่เคยมาแล้วหรอกหรือมิติทดสอบก่อนตาย?"
ตอนนี้หลี่ชิงเสวี่ยพูดขึ้น: "แกจะตายแบบสุ่มๆ แล้วก็..."
พูดถึงตรงนี้ เสียงเธอก็ขาดหายไป แล้วรูม่านตาก็ค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น
คนที่เคยมาแล้วอยากกลับมาอีก มีแค่สามวิธี
หนึ่ง ตายด้วยภัยธรรมชาติ!
สอง ตายแบบไร้ความรู้สึกกลายเป็นเถ้าธุลี
สาม ฆ่าคนครบหนึ่งพันโดยเจตนา แล้วตายด้วยวิธีไหนก็ได้ก็เข้าได้
"แก... แกฆ่าคนครบหนึ่งพันคนแล้วหรือยัง?"
หลี่ชิงเสวี่ยอดไม่ได้ที่จะถอยหลังครึ่งก้าว จ้องหลิงอู๋ด้วยความหวาดกลัว
พูดจบ หลี่หมิงและทุกคนก็คิดตามได้ทันที
แล้วก็จ้องหลิงอู๋ด้วยสายตาแบบเดียวกัน
ดูเหมือนจะจริงอย่างงั้นแหละ!
หลิงอู๋ตอนนี้ตายแบบสุ่มๆ กับพวกเขา แล้วก็เข้ามาในมิติทดสอบก่อนตายด้วยกัน
ก็แปลว่า หลิงอู๋ฆ่าคนครบหนึ่งพันคนแล้ว!
แค่ปีเดียว เขาฆ่าคนไปหนึ่งพันคน?
ไอ้หมอนี่...
เป็นปีศาจแบบไหนกันแน่?