【ผลงานเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งล้วน ๆ หากมีจุดไหนไม่สมเหตุสมผล ก็ฝากสมองไว้ตรงนี้ก่อน】
【จุดรับฝากสมอง อ่านจบหนึ่งบท สติปัญญาเพิ่มขึ้นอัตโนมัติ 1 หน่วย อ่านจบแล้วสติปัญญายังไม่พอ ผู้เขียนเติมให้เอง】
“ให้ตายสิ นี่ก็ห้าปีติดแล้ว ทุกครั้งสอบผ่านเกณฑ์แค่คนเดียวก็หลุดโผ”
“เกมออนไลน์โลกใบนี้มันจงใจวางแผนเล่นงานฉันหรือไง!”
ซู่อวี่สอบเข้ารับราชการตกมาห้าปีติด หลังดื่มเหล้าขาวไปเต็มลัง เขาก็ผล็อยหลับไปพร้อมความคับแค้นใจและความง่วงงุนอย่างหนัก
.......
เจ็บ... ปวดหัวเหลือเกิน
กล้ามเนื้อทุกมัดแข็งเกร็งจนแทบทนไม่ไหว ร่างกายที่เหมือนจะแยกเป็นชิ้น ๆ กำลังถูกฉีดของเหลวประหลาดเข้าไปอย่างฝืนใจ
“ไม่... อย่านะ!”
ซู่อวี่เบิกตาโพลงด้วยความตกใจ
แต่พอสายตาเริ่มชัด สิ่งที่เห็นตรงหน้าก็ทำให้เขาถอนหายใจโล่งอก
ใต้แสงไฟเพดานที่จ้าแสบตา มีหญิงสาวในชุดพยาบาลสีขาวรัดรูปยืนอยู่ข้างเตียง เข็มฉีดยาในมือยังมีน้ำยาที่เหลือหยดติ๋ง ๆ
ฟู่~~~
ที่แท้เมื่อกี้ก็ฉีดยานี่เอง เขานึกว่าเป็นอย่างอื่นเสียอีก...
ว่าแต่เขามาอยู่โรงพยาบาลได้ยังไง เขาไม่ได้อยู่คนเดียวหรอกหรือ?
วินาทีต่อมา ซู่อวี่ก็รู้สึกว่ามีข้อมูลมหาศาลน่ากลัวทะลักเข้าสู่สมอง ความปวดตื้อแทบทำให้เขาหมดสติ
หลังย่อยความทรงจำมหาศาลในหัวจนหมด ซู่อวี่ก็เข้าใจสถานการณ์ของตัวเองในที่สุด
เขาทะลุมิติมาแล้ว
เจ้าของร่างเดิมมีชื่อและนามสกุลเหมือนเขา แถมยังเป็นคนดวงซวยที่สอบเข้ารับราชการเหมือนกันด้วย
ที่บังเอิญยิ่งกว่านั้นคือ เจ้าของร่างเดิมสอบผ่านเกณฑ์แค่คนเดียวก็หลุดโผเหมือนกัน ก่อนจะเป็นลมกลางถนนเพราะอารมณ์พลุ่งพล่าน
ให้ตายสิ!
ซู่อวี่ตาพร่ามืด จมดิ่งสู่ความสิ้นหวังอย่างสิ้นเชิง
ก่อนทะลุมิติก็เป็นแบบนี้ พอทะลุมิติมาก็ยังเป็นแบบนี้
งั้นที่ทะลุมิติมาก็เสียเปล่าน่ะสิ?
บางทีเขาคงเกิดมาไม่เหมาะกับการสอบเข้ารับราชการ งานมั่นคงแบบนี้จริง ๆ
ในตอนที่ซู่อวี่กำลังจะยอมแพ้ แผงหน้าจอสีฟ้าอ่อนก็สว่างวาบขึ้นตรงหน้า
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นข้างหูด้วย
【ติ๊ง! ตรวจพบว่าพื้นที่ที่เจ้าบ้านอยู่มีความวุ่นวายอย่างยิ่ง ระบบผู้พิทักษ์กฎหมายเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการ!】
【เจ้าบ้าน: ซู่อวี่】
【ความสามารถ: ยังไม่มี】
【ค่าความสงบสุข: 0】
【คำแนะนำ: ระบบผู้พิทักษ์กฎหมายมีจุดประสงค์เพื่อให้ความช่วยเหลือแก่เจ้าบ้าน และสร้างสภาพแวดล้อมทางสังคมที่ปรองดอง มั่นคง เคารพและปฏิบัติตามกฎหมาย โปรดพยายามขจัดปัจจัยความรุนแรงที่บั่นทอนเสถียรภาพในพื้นที่นี้】
ซู่อวี่:......
นี่มันหมายความว่ายังไง?
ระบบผู้พิทักษ์กฎหมายคืออะไร แล้วทำไมถึงบอกว่าพื้นที่ที่ซู่อวี่อยู่มีความวุ่นวายอย่างยิ่ง?
อีกอย่าง เป็นผู้พิทักษ์กฎหมาย อย่างน้อยก็น่าจะให้ซู่อวี่มีสถานะถูกต้องตามกฎหมายก่อนหรือเปล่า?
ตอนนี้ซู่อวี่สอบขาดไปแค่คนเดียวก็จะได้เข้าสอบสัมภาษณ์ตำรวจเมืองต้าชางแล้ว แต่เขายังไม่มีสถานะถูกต้องตามกฎหมายที่จะไปบังคับใช้กฎหมายเลย
หรือจะให้เขาไปเปิดสถานีตำรวจเอกชนกันล่ะ?
【ติ๊งต่อง ตรวจพบว่าเจ้าบ้านสอบขาดไปเพียงคนเดียวจึงจะได้เข้าสอบสัมภาษณ์กรมตำรวจเมืองต้าชาง เปิดภารกิจพิเศษเพื่อมอบสวัสดิการทันที】
ติ๊ด ๆ ๆ~~~
【ภารกิจ: พิทักษ์รั้วโรงเรียน (เริ่มแล้ว)】
เสียงอิเล็กทรอนิกส์ของระบบเงียบลง ความทรงจำแปลกหน้าก็หลั่งไหลเข้าสู่สมองของซู่อวี่ราวกับภาพยนตร์
เขามองดูความทรงจำที่ระบบส่งมาอย่างครบถ้วนจากมุมมองของพระเจ้า ระหว่างนั้นซู่อวี่ก้มหน้า กำมือทั้งสองข้างแน่น
หลังเงียบไปนาน ซู่อวี่ก็ถามด้วยเสียงแหบพร่า:
“ระบบ คนที่กลั่นแกล้งเพื่อนในโรงเรียนคนนี้คืออู๋เยว่ใช่ไหม? เธอสอบข้อเขียนรอบนี้ได้ที่หนึ่ง ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด อีกไม่นานก็จะได้เข้าทำงานที่กรมตำรวจเมืองต้าชางแล้ว”
【ถูกต้อง คนที่กลั่นแกล้งเพื่อนในโรงเรียนกำลังจะเข้าทำงานที่กรมตำรวจเมืองต้าชางแล้ว โปรดลงมือโดยเร็ว】
เสียงอิเล็กทรอนิกส์ของระบบดังขึ้นในหัวเขาอย่างไร้อารมณ์
“เข้าใจแล้ว”
ซู่อวี่ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น แววตาแน่วแน่
วินาทีต่อมา เขากระชากสายน้ำเกลือที่ยังเสียบอยู่ พลิกตัวลงจากเตียง แล้วพุ่งออกจากห้องไป
ในห้องพักผู้ป่วยพิเศษ เหลือเพียงพยาบาลที่เพิ่งแทงเข็มให้ซู่อวี่ยืนงงอยู่กับที่ มองตามทางเดินที่ซู่อวี่หายลับไป
“น้ำเกลือยังไม่หมดเลย จะรีบไปทำอะไรน่ะ!”
พยาบาลสาวกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ก่อนจะได้สติ แขนสั่นเทาขณะหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋า
“หัวหน้าหลิว คนไข้ซู่อวี่ในห้องพักพิเศษหนีไปแล้วค่ะ!”
………………
“ลุงครับ ไปมหาวิทยาลัยชางกงครับ”
ซู่อวี่ออกจากโรงพยาบาลแล้วเรียกแท็กซี่ มุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยที่หลินซีเยว่อยู่
หลินซีเยว่คือคนที่อู๋เยว่กลั่นแกล้งมาตลอดช่วงมัธยมปลาย
ครอบครัวของเธอฐานะไม่ดี แม่เสียตั้งแต่เธอยังเด็ก ส่วนพ่อก็สุขภาพไม่แข็งแรง เธอจึงอาศัยอยู่กับปู่และย่ามาตลอด
แต่หลินซีเยว่ขยันมาก ผลการเรียนเป็นที่หนึ่งอยู่เสมอ แถมยังหน้าตาสะสวย
จากนั้นก็เข้าสู่พล็อตคลาสสิกของนิยายรักสำหรับผู้หญิง อู๋เยว่แอบชอบหนุ่มฮอตประจำโรงเรียน แต่เขาดันชอบผู้หญิงแบบหลินซีเยว่เสียได้
อู๋เยว่ที่เกิดความหึงหวงจึงเอาความโกรธไปลงกับหลินซีเยว่
ทั้งด่าทอครอบครัวของหลินซีเยว่ แถมยังรวมหัวกับกลุ่มเพื่อนสาวไปดักแกล้งเธอหน้าห้องน้ำ
ที่เกินเลยกว่านั้นคือ เธอยังปล่อยข่าวลือเรื่องฉาวโฉ่ใส่ร้ายหลินซีเยว่ จนอีกฝ่ายต้องหยุดเรียนไปเต็มปี
คนแบบนี้ยังมีหน้ามาเป็นตำรวจผู้ผดุงความยุติธรรมของประชาชนอีกหรือ? ถ้าปล่อยให้คนอย่างอู๋เยว่เป็นตำรวจจริง ๆ ใครจะรู้ว่าเธอจะก่อคดีใส่ร้ายคนบริสุทธิ์ขึ้นมาอีกกี่คดี
เพื่อทวงคืนความเป็นธรรมให้หลินซีเยว่ ซู่อวี่ต้องลงมืออย่างเด็ดขาด
ขณะเดียวกัน อีกเหตุผลนิดหน่อยก็คือถ้าจัดการอู๋เยว่ได้ ซู่อวี่ก็จะได้เข้าสอบสัมภาษณ์เหมือนกัน
มหาวิทยาลัยชางกง
ตรงหัวมุม ซู่อวี่เกือบชนเข้ากับหญิงสาวที่เดินสวนมา โชคดีที่เขาไหวตัวทัน จึงเบี่ยงหลบไปด้านข้าง
“ขอโทษครับ ขอโทษ” ซู่อวี่ขอโทษติด ๆ กัน ตั้งใจจะเดินต่อเพื่อไปตามหาหลินซีเยว่ แต่พอเงยหน้าขึ้น เส้นผมยาวสีดำสนิทของหญิงสาวก็เข้ามาในสายตา
ใบหน้าแสนคุ้นเคยและงดงามประณีตหันมาตรงหน้าเขา ดวงตาสีแดงกุหลาบเป็นประกายระยิบระยับราวกับอัญมณีที่เพิ่งผ่านการชะล้างด้วยสายน้ำ
ทว่าระหว่างคิ้วของสาวน้อยแสนบริสุทธิ์และน่ารักกลับมีความเศร้าหมองที่ไม่จางหายไปเสียที
ซู่อวี่เหมือนจะเคยเห็นผู้หญิงคนนี้มาก่อน
ในความทรงจำที่ระบบส่งมา เธอคือหลินซีเยว่ คนที่ถูกอู๋เยว่กลั่นแกล้งนั่นเอง
ใช่แล้ว ไม่น่าผิดคน ต้องเป็นเธอแน่
เมื่อยืนยันตัวตนได้ ซู่อวี่ก็กะพริบตา ก่อนจะค่อย ๆ เผยรอยยิ้มเป็นมิตรและอ่อนโยน
“สวัสดี เธอชื่อหลินซีเยว่ใช่ไหม?”
“รู้ได้ยังไง? เรารู้จักกันเหรอ?”
หลินซีเยว่ขมวดคิ้วเล็กน้อย น้ำเสียงเย็นชา ห่างเหินจนชวนให้รู้สึกเหมือนถูกกันออกไปไกล
คงเป็นเพราะผลกระทบจากการถูกอู๋เยว่กลั่นแกล้งตอนมัธยมปลาย ทำให้เธอไม่อยากคบหากับใครและปิดกั้นตัวเอง
การกลั่นแกล้งของอู๋เยว่ในช่วงมัธยมปลายทิ้งบาดแผลไว้ในใจหลินซีเยว่ไปตลอดชีวิต ไม่มีทางลบเลือนได้
อู๋เยว่สมควรตายจริง ๆ!
“เธอไม่รู้จักฉัน แต่ฉันรู้จักเธอ”
ซู่อวี่ไม่พูดอ้อมค้อม เขาเข้าเรื่องจุดประสงค์ที่มาที่นี่ทันที
“อู๋เยว่ เธอคงคุ้นกับคนนี้ดีใช่ไหม? ฉันรู้ว่าเธอเคยกลั่นแกล้งเธอตอนมัธยมปลาย”
“ครั้งนี้ฉันมาหาเธอ เพราะอยากช่วยทวงความเป็นธรรม ให้คนพวกนั้นได้รับโทษที่สมควรได้รับ”
“อะไรนะ? อู๋เยว่!”
หลินซีเยว่ถอยหลังไปหลายก้าวโดยไม่รู้ตัว ดวงตาคู่สวยเต็มไปด้วยความสงสัยและระแวดระวัง เธอกวาดตามองซู่อวี่ตรงหน้าอย่างตึงเครียด
“นายเป็นใคร? รู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง แล้วทำไมถึงจะช่วยฉัน?”
เมื่อเผชิญหน้ากับหลินซีเยว่ที่ระแวดระวังเต็มที่ ซู่อวี่ก็ไม่รู้จะเริ่มพูดยังไงอยู่ชั่วขณะ
จะโทษหลินซีเยว่ก็ไม่ได้ เวลาผ่านมาตั้งหลายปี จู่ ๆ คนแปลกหน้าก็มาหาเธอ แถมยังบอกว่าจะช่วยทวงความเป็นธรรมให้ ฟังยังไงก็น่าสงสัยทั้งนั้น
แต่ไม่ว่ายังไง ซู่อวี่ก็ต้องทำให้หลินซีเยว่เชื่อใจให้ได้
มีเพียงหลินซีเยว่ซึ่งเป็นผู้เสียหายออกหน้าเองเท่านั้น ถึงจะลงโทษคนสารเลวอย่างอู๋เยว่กับพวกได้
แต่จะทำยังไงให้หลินซีเยว่เลิกระแวงและยอมร่วมมือกับเขาดี?
ไม่คิดเลยว่าเพิ่งเริ่มก็เจอปัญหายากขนาดนี้เสียแล้ว
ทันใดนั้น ซู่อวี่ก็เกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา
เขาเงยหน้าขึ้นทันที สบตาหลินซีเยว่ที่ยังสงสัย ก่อนพูดอย่างจริงจังว่า:
“ตอนนี้อู๋เยว่กำลังสอบเข้ารับราชการ”
“เธอได้ที่หนึ่ง ส่วนฉันได้ที่สิบเอ็ด”