ผจญภัยสยองกลางสมุทร

ตอนที่ 42 วารสารในทะเล

9 นาที· 2K คำ

เรือเมิ่งเหยี่ยนถูกเจาะเป็นรูใหญ่ ค่าซ่อมแพงเอาเรื่อง ใช้ไม้*332, ผ้า*125, หิน*108, เหล็ก*20, กินเวลาครึ่งวัน

ระบบนี่รู้จักรีไซเคิลทรัพยากรจริง ๆ!

การแยกชิ้นส่วนเรือให้ทรัพยากรลดลงฮวบฮาบ แต่ซ่อมเรือกลับต้องใช้ทรัพยากรเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว...

แต่หยางอี้ไม่เสียใจที่ยิงปืน ต่อให้ย้อนเวลากลับไปได้ เขาก็จะเหนี่ยวไกโดยไม่ลังเล

ใครจะรู้ว่าเมื่อฝูงแมงมุมพวกนั้นพรั่งพรูออกมาแล้วจะเกิดอะไรขึ้น อาจจะกัดคน หรืออาจจะรวมตัวกันกลายเป็นสัตว์ประหลาดก็ได้

สรุปแล้ว รอบคอบหน่อย ไม่มีผิด

ได้กำไรมหาศาลขนาดนี้ ไม่ขาดแคลนทรัพยากรนิดหน่อยนี่!

สามวันต่อมา เรือเมิ่งเหยี่ยนยังคงล่องลอยอยู่รอบเกาะ

หยางอี้มีแผนที่ทะเล มีข้อได้เปรียบโดยกำเนิด สามารถใช้แผนที่ทะเลติดตามความเคลื่อนไหวรอบเกาะได้

แต่ผ่านไปสามวัน ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาเรือในบริเวณใกล้เคียง

เป็นไปได้ว่าหูเหว่ยตายไปแล้ว ผู้เล่นคนอื่นที่ถูกหลอกพอแชทส่วนตัวแล้วพบว่าไม่มีตัวตน ก็เลยระแวง ไม่เข้าใกล้พิกัดนี่อีก

แน่นอน ก็อาจเป็นเพราะหูเหว่ยหลอกใครไม่ได้หลายคน หยางอี้เป็นคนสุดท้ายก็เป็นได้

สามวันนี้ ซูหน่าขังตัวเองอยู่ในห้องทดลอง นอกจากเจาะเลือดหยางอี้ไปอีกสองสามหลอดแล้ว แทบไม่ปรากฏตัวให้เห็น กำลังค้นคว้าอะไรบางอย่าง

พลบค่ำ รัตติกาลกำลังจะมาเยือน หยางอี้เดินเข้าไปในเรือ แล้วตะโกนเตือน

"ซูหน่า ได้เวลากลับห้องไปพักผ่อนแล้วนะ!"

ระบบทำงานแปดชั่วโมง นี่คือกฎตายตัวที่หยางอี้ตั้งให้ซูหน่า อยู่ในห้องทดลองได้อย่างมากวันละแปดชั่วโมง

แบบนี้จะช่วยป้องกันไม่ให้ค่าสติของซูหน่าต่ำเกินไปจนคลุ้มคลั่ง

"ซูหน่า!" หยางอี้ตะโกนอีกครั้ง สีหน้าเริ่มหงุดหงิด

"อีก 5 นาทีนะ ใกล้เสร็จแล้ว!"

"นี่แกกำลังต่อรองอยู่รึไง 5 นาทีเนี่ยนะ ออกมาเดี๋ยวนี้เลย ไม่งั้นฉันจะเตะแกออกมา!" หยางอี้พูดด้วยน้ำเสียงดุดัน

เขามีสิทธิ์ในฐานะกัปตัน สามารถเตะซูหน่าออกจากห้องทดลองได้ตรงตามตัวอักษรเลย คือให้ระบบเตะซูหน่าออกจากห้อง

"อย่านะ! ฉันจะออกมาเอง!"

เกิดความเคลื่อนไหวครู่หนึ่ง แล้วซูหน่าก็วิ่งออกมา

"ได้ผลคืบหน้าบ้างไหม?" หยางอี้ถาม

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป