ฟ้าสว่างเต็มที่แล้ว
หลังจากเวยยวนเปลี่ยนโฉมหน้าฉินเซียวและพรรคพวกทั้งหกคนเสร็จ เขาก็ช่วยกันซ่อนเงินที่ปล้นมาได้ส่วนใหญ่ไว้ เหลือเพียงเงินสดประมาณหลักแสนให้ฉินเซียวและพวกพกติดตัวใช้จ่าย
จากนั้นเวยยวนและฉินเซียวก็แยกย้ายกันกลับเมืองเซินไห่คนละเส้นทาง
ฉินเซียวและพวกอีกห้าคนจะหาที่ซ่อนตัวก่อน แล้วรอการเรียกตัวจากเวยยวน
เวยยวนตรงกลับห้องชุดดูเพล็กซ์ที่ซื้อไว้ อาบน้ำแล้วโทรหาธนาคาร โอนเงินส่วนที่เหลือหนึ่งล้านให้เสิ่นชิงเหยียน
เงินที่ได้จากการขายหยกมรกตรวมสองพันสามร้อยแปดสิบล้าน เหลืออยู่สองพันสองร้อยแปดสิบล้าน
นี่คือเงินสะอาดทั้งหมดที่เขาเอามาใช้จ่ายได้อย่างเปิดเผย
เพิ่งโอนเงินไปไม่นาน เสิ่นชิงเหยียนก็โทรศัพท์มา ขอบคุณยกใหญ่แล้วก็ชวนเวยยวนไปกินข้าวอย่างกระตือรือร้น
เวยยวนพูดคุยด้วยสองสามประโยคแล้วหาข้ออ้างปฏิเสธ
เขายังมีเรื่องสำคัญอื่นต้องทำ การเข้าสังคมพวกนี้ไม่จำเป็นเลยจริง ๆ
เสิ่นชิงเหยียนไม่ได้คะยั้นคะยอ นัดหมายจะเชิญเขากินข้าวอีกทีแล้วก็วางสายไป
เวยยวนไม่ได้อยู่ต่อ เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็ออกจากโครงการ
เดิมทีเขาอยากไปคลินิกของอาจารย์หญิงเพื่อปรุงยา ทดลองสูตรยาใหม่
สูตรยานี้ก็คือผลิตภัณฑ์ตัวแรกที่เขาคิดจะใช้เปิดตลาด หลังจากคิดได้เมื่อวานว่าจะขายยาเป็นธุรกิจ
แต่นึกถึงฉากน่าอายที่เจอหมู่เซี่ยเมื่อวาน เวยยวนก็ชักลังเล
แต่ชั่วพริบตาเขาก็นึกที่ใหม่ได้
โรงพยาบาลหรงหัวแห่งเมืองเซินไห่ ก็คือโรงพยาบาลที่ช่วยปู่ของหลินวั่งซิงเมื่อวานนั่นเอง