เสียงกรีดร้องสองเสียงดังขึ้นพร้อมกัน ก้องสะท้อนในระเบียงทางเดินอันเงียบงันแห่งนี้
ภายใต้กฎตัดสินของ “รอบสดับฟัง” พี่น้องฝาแฝดที่อยู่ใกล้แหล่งกำเนิดเสียงขนาดใหญ่นี้ที่สุดถูกคัดออกพร้อมกัน
อวิ๋นเฉินมองทั้งสองสลายกลายเป็นจุดแสงต่อหน้าต่อตา ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน แล้วถูฝ่ามือไปมา
โง่เง่าสิ้นดี
คิดว่าตัวเองเหนือกว่าอีกฝ่าย จึงประมาทคู่ต่อสู้ที่ดูอ่อนแอ
หากพวกเขาระวังตัวตั้งแต่แรก หรืออย่างน้อยยืนแยกกัน อวิ๋นเฉินคงลงมือได้ไม่ง่ายดายเช่นนี้
น่าเสียดายที่ไม่มีคำว่าหาก
อวิ๋นเฉินไม่หยุดพัก เดินทางต่อไป
……
ในเวลาเดียวกัน ณ สนามรบอีกแห่ง
ใช่ว่าตี๋ซิวซือไม่เคยคิดใช้ “รอบสดับฟัง” ลอบเล่นงานเจียเย่ฝานนีกับมัวร์
แต่เขาก็เลิกล้มความคิดนั้นอย่างรวดเร็ว
สองคนนี้ไม่ใช่พวกโง่เง่าอย่างที่อวิ๋นเฉินพบ พวกเขาเป็นยอดฝีมือของกิลด์คาเอ๋อหลัว ระมัดระวังตัวสูงมาก พลาดเพียงนิดเดียว คนที่จะพลอยเดือดร้อนกลับเป็นเขาเอง
เขาเป็นชายที่ต้องคว้าอันดับหนึ่งมาให้ได้ ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงเพราะปลาซิวปลาสร้อยสองตัว
ขณะที่ทั้งสามฝ่ายต่างคุมเชิงกัน รอให้รอบนี้สิ้นสุดลง คนที่สี่ก็ปรากฏตัวขึ้น
เสื้อคลุมสีแดง หูแหลม ใบหน้าเต็มไปด้วยโทสะ
เป็นโยวเถาเถานั่นเอง
เธอเห็นเจียเย่ฝานนีกับมัวร์ทันที ทั้งคู่เป็นชายหญิงชาวคาเอ๋อหลัว
ตรงกับเบาะแสทุกประการ!
ดวงตาของโยวเถาเถาแดงก่ำขึ้นทันที หากกฎไม่ได้ห้ามส่งเสียง เธอคงระเบิดอารมณ์ไปแล้ว
เจียเย่ฝานนีกับมัวร์ถูกเธอจ้องจนทำหน้าไม่เข้าใจ
ทั้งคู่สบตากัน
— เธอไปทำอะไรให้เขาโกรธหรือเปล่า?
— เปล่านี่ ฉันไม่รู้จักเธอด้วยซ้ำ นายไปทำอะไรให้เธอขุ่นเคืองหรือเปล่า?