เธอพบว่าเหล่าเอ็นพีซีในโลกเกมนี้ ตั้งแต่เหล่ากง พนักงานร้านรถ ไปจนถึงนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ แม้จะมีผมสีเงินเหมือนกัน แต่ระดับชั้นกลับต่างจากหมี่ไซ กรรมการในด่านมือใหม่อย่างเห็นได้ชัด
บรรยากาศสูงส่งเหนือผู้คนของหมี่ไซ รวมถึงลวดลายสีเงินลึกลับบนข้างแก้ม ล้วนเป็นสิ่งที่เอ็นพีซีธรรมดาเหล่านี้ไม่มี
นั่นหมายความว่า ภายในหมู่ “ชาวดาวฮ่วนเจีย” ที่ว่านี้เองก็มีการแบ่งลำดับชั้นอย่างเข้มงวด
“ดาวฮ่วนเจียเหรอ?” เก้าอี้เอนดูสับสนเล็กน้อย “คงไม่ใช่หรอก พวกเราไม่เคยไปที่นั่น เราเป็นแค่ชุดข้อมูลโค้ดที่ถูกเขียนขึ้น แล้วแปลงร่างเป็นสิ่งของเท่านั้น”
ข้อมูลโค้ด
เมื่อได้ยินเช่นนั้น อวิ๋นเฉินค่อย ๆ ลุกนั่งตัวตรง “โค้ดเหรอ? งั้นพวกคุณก็เป็นสิ่งเสมือนจริง... แล้วผู้เล่นอย่างพวกเราล่ะ เป็นร่างจริงไหม?”
เธอเคยคิดถึงคำถามนี้หลังจากเกมด่านมือใหม่จบลง
ดาวฮ่วนเจียทำอย่างไรถึงดึงสิ่งมีชีวิตมากมายจากดาวต่าง ๆ เข้ามาในโลกเกมนี้ได้ ทั้งยังมีสกิลและการ์ดไอเทมที่เหลือเชื่อเหล่านี้อีก
ทุกอย่างเหนือจินตนาการเกินไป จนอยู่นอกขอบเขตคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์โดยสิ้นเชิง
หากทั้งหมดเป็นเพียง “เกมเสมือนจริง” ที่อารยธรรมมิติสูงกว่าสร้างขึ้น แล้วการดิ้นรนและความตายของพวกเขาจะมีความหมายอะไร?
“เอ่อ... คำถามนี้เกินขอบเขตที่ฉันตอบได้” เก้าอี้เอนพูด “เรารู้แค่ว่าตัวเองถูกสร้างขึ้นมา ส่วนพวกผู้เล่น... ดูสมจริงดีนะ อย่างน้อยตอนนั่งลงมาก็หนักเอาเรื่อง”
อวิ๋นเฉิน “...”
ขอบคุณนะ รู้สึกเหมือนโดนดูถูกเลย
“ภาพลวง... จิตสำนึก...”
อวิ๋นเฉินพึมพำกับตัวเอง ก่อนเอนกายลงบนเก้าอี้หวายอีกครั้ง