เกมไร้ขีดจำกัด: ฉันแกล้งเป็นหมูเพื่อกินเสือแล้วบ้าคลั่ง

ตอนที่ 232 แจ้ง ‘ทางการ’

7 นาที· 1.5K คำ

เนื่องจากในงานประมูลไม่มีที่นั่งว่าง อวิ๋นเฉินจึงยืนอยู่ด้านหลังสักพัก

จนกระทั่งผู้เล่นคนหนึ่งลุกออกไป เธอจึงเดินไปนั่งลงบนที่นั่งว่างอย่างไม่รีบร้อน

ตำแหน่งดีเยี่ยม อยู่แถวแรกค่อนไปทางขวา

นี่เป็นครั้งแรกที่อวิ๋นเฉินได้นั่งใกล้เวทีขนาดนี้ ใกล้จนมองเห็นริ้วรอยเล็ก ๆ ตรงหางตาของผู้ประมูลบนเวทีได้ชัดเจน รวมถึงหลังมือที่สั่นไหวเล็กน้อยขณะเขาเคาะค้อน

เธอเหลือบมองด้านข้าง แล้วก็พบว่าเพื่อนบ้านเป็น “คนคุ้นหน้า” ซึ่งเคยประมือกันในเกม “เกมสืบสวนบทบาทสมมติ” มาก่อน นั่นคือลั่วอิงเหออัน

เมื่อรู้สึกว่ามีคนนั่งลง ลั่วอิงเหออันก็กวาดตามองอวิ๋นเฉินอย่างเย็นชา

วันนี้อวิ๋นเฉินปลอมตัวออกมา อีกฝ่ายจึงจำไม่ได้ ไม่นานก็หันกลับไปจับจ้องของประมูลบนเวทีต่อ

ตอนนี้ของที่กำลังประมูลอยู่บนเวทีคือการ์ดไอเทมระดับห้าดาวหลายใบ

อวิ๋นเฉินเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างเบื่อหน่าย ไม่มีทีท่าว่าจะยกป้ายประมูล

เป้าหมายของเธอคือการ์ดดาวเหนือชั้นที่จะประมูลภายหลัง

เธอรออย่างอดทน ลั่วอิงเหออันที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็ประสานแขนแนบอกนิ่งราวกับรูปปั้น ไม่สนใจการ์ดระดับห้าดาวเหล่านั้นเลย

อวิ๋นเฉินฉุกคิด หรือพวกเธอหมายตาของประมูลชิ้นเดียวกันอยู่?

วันนี้มีการ์ดดาวเหนือชั้นเพียงสองใบ

ใบหนึ่งเป็นการ์ดคำสาป อวิ๋นเฉินมี[ปากพาซวย]อยู่แล้ว จึงไม่ใช่เป้าหมายของเธอ

สิ่งที่เธอหมายตาคืออีกใบ[ดาวเหนือชั้น-ถ้วยกระเบื้องพระพุทธองค์]

การ์ดไอเทมป้องกันอันทรงพลัง

ผลของมันคือ ลดความเสียหายลง 80% เป็นเวลา 5 นาที และทำงานโดยอัตโนมัติ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป