“จะทำอะไรยังไม่ชัดอีกเหรอ?”
อวิ๋นเฉินทำท่าทางเหมือนโจร ยิ้มมอง “แครอต” ทั้งสามที่กำลังย่อตัวขึ้นลงอย่างบ้าคลั่ง
“ปล้นไง พวกเธอจะส่งการ์ดประจำตัวมาเอง หรือจะให้ฉันลงมือค้นตัว?”
กงอวี่พลันรู้ตัวว่าอีกฝ่ายไม่ใช่ฟงเมี่ยวเจินตัวจริง แต่ปลอมตัวมา “หมอบแครอตแดง เธอคือหมอบแครอตแดง หมอบแครอตแดงเสร็จก็หมอบหัวไชเท้าขาว...”
ให้ตายสิ! คำสั่งนี่มันยาวเกินไป พูดกันดี ๆ ไม่ได้เลย!
“ให้ฉันค้นเองเหรอ? ได้สิ ฉันชอบคนไม่ให้ความร่วมมือแบบนี้แหละ”
อวิ๋นเฉินคร้านจะฟังอีกฝ่ายท่องอะไรอยู่ตรงนั้น
กฎเดิม ก่อนค้นตัวต้องทุบให้สลบไปก่อน ไม่อย่างนั้นขยับไปมาแล้วค้นลำบาก
อวิ๋นเฉินเริ่มลูบคลำค้นตัวอย่างชำนาญ
เธอเริ่มค้นจากตัวอิ๋งหย่งฉาง แล้วก็พบว่าเขามีไพ่ติดตัวมากกว่าหนึ่งใบ นอกจากการ์ดประจำตัวแล้วยังมี[การ์ดแอบดู]อีกใบ
อวิ๋นเฉินหงุดหงิดอยู่บ้าง คนอื่นยังเก็บการ์ดลึกลับได้ ทำไมเธอถึงเก็บไม่ได้สักใบ
“หมอบแครอตแดง...เธอฆ่า...ชวนเฟยจิง...หมอบแครอตแดงเสร็จก็หมอบหัวไชเท้าขาว!” ตอนอวิ๋นเฉินค้นตัวกงอวี่ ในที่สุดกงอวี่ก็พูดจบ
อวิ๋นเฉินเพิ่งค้นเจอไพ่[ระเบิดราชัน]ของอีกฝ่ายพอดี จึงฉีกมันทิ้งทันทีโดยไม่คิด แล้วโยนเข้าไปใน[ห้าดาว-เก็บของได้สุดยอดไร้เทียมทาน]
“ที่แท้ก็ถูกเธอเห็นเข้าแล้วนี่เอง”
ดูท่าเหอชูเตี๋ยจะใช้ไพ่[ไพ่คู่]จริง ๆ แบบนี้ก็แปลว่าเธอฉลาดกว่าพี่ชายทึ่ม ๆ ของตัวเองมาก
คนสุดท้ายคือถัวซิวหมิง
ไพ่[ไพ่เรียงคู่]ของเขาก็ไม่รอดเหมือนกัน