เอาชีวิตรอดไว้ก่อนสำคัญที่สุด
หวงฝู่ซีอ้าปาก เตรียมตะโกนคำสั่งออกจากเกม
ทันใดนั้น พลังสายหนึ่งก็คว้ามือเธอไว้ ร่างที่กำลังร่วงหล่นพลันหยุดค้างกลางอากาศ
หวงฝู่ซีงงงันไปทั้งตัว
เกิดอะไรขึ้น? เจอผีเข้าแล้วหรือไง?
ยังไม่ทันได้สติ พลังสายนั้นก็ออกแรงดึงขึ้น ฉุดเธอกลับไปบนหน้าผาโดยตรง
“ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้?”
เสียงคุ้นหูดังขึ้นข้างใบหู
จากนั้นอวิ๋นเฉินก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเธอราวกับโผล่มาจากอากาศธาตุ
เพียงหนึ่งนาทีก่อน อวิ๋นเฉินยังอยู่บนฟ้า นั่งดูเรื่องสนุกอย่างสบายใจ
แต่ยิ่งนึกย้อนถึงเงาร่างที่เหลือบเห็นเมื่อครู่ เธอก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ผู้เล่นที่ถูกไล่ล่าวิ่งอยู่ริมเหวนั่น ดูเหมือนจะสวมแจ็กเก็ตหนังสีดำ
ในโลกเกมนี้ มีผู้เล่นที่ชอบแต่งดำทั้งตัวอยู่ไม่กี่คน
นอกจากพวก “วิหารศักดิ์สิทธิ์แห่งความเงียบ” ที่สวมเสื้อคลุมดำทำตัวลึกลับกันอยู่ทุกวันแล้ว ในบรรดาคนรู้จักของอวิ๋นเฉิน ก็มีเพียงหวงฝู่ซีที่โปรดปรานการแต่งตัวแนวราชินีสาวชุดดำแบบนี้
หรือว่าราชินีผู้ยิ่งใหญ่จะถูกจับเข้าด่านยากด้วยเหมือนกัน?
ตามเหตุผลแล้วไม่น่าเป็นไปได้ แต่กันไว้ก่อน เธอจึงกระพือปีกบินมาดู
ไม่คิดเลยว่าจะเป็นหวงฝู่ซีจริง ๆ
เธอมาทันเวลาพอดี จึงคว้าตัวอีกฝ่ายที่เกือบตกเหวไว้ได้อย่างง่ายดาย
“ท่านผู้ภักดี!”
พอหวงฝู่ซีเห็นว่าเป็นใคร ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นทันที เกือบจะโผเข้าใส่
รอบนี้เธอไม่ได้สวมแว่นดาวเหนือชั้นที่มองทะลุการล่องหนได้ จึงมองไม่เห็นอะไรเลย
ตื่นเต้นอยู่สองวินาที จู่ ๆ เธอก็นึกขึ้นได้ว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง “เดี๋ยวก่อน ทำไมเราสองคนถึงถูกจับมาอยู่เกมเดียวกันได้ล่ะ?”