แต่อวิ๋นเฉินเหลือบมองแล้วตั้งคำถามแทงใจดำขึ้นมา “มีแค่ 10 ใบเองเหรอ ไม่ได้แอบเก็บไว้ใช่ไหม?”
เธอมีตั้ง 20 ใบแล้ว
อู๋หม่า “……”
แม้แต่ผู้หยั่งรู้ผู้ยิ่งใหญ่ที่มีความสุขุมเยือกเย็น ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งใดมาโดยตลอด มุมปากของเขาก็ยังกระตุกเบา ๆ อย่างห้ามไม่อยู่
“มีแค่ 10 ใบ”
ถึงเขาจะผ่านเกมระดับยากมาแล้ว 23 รอบ แต่ส่วนใหญ่รางวัลที่ได้ก็เป็นเพียงหีบสมบัติห้าดาว
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงครั้งนี้ เพราะมีผู้เล่นที่เข้ามาแทนตำแหน่งมากเกินไป ความยากของเกมจึงลดลง สุดท้ายเขาได้หีบสมบัติสี่ดาวมาเพียงใบเดียว
“ก็ได้”
อวิ๋นเฉินยอมรับคำยืนยันว่าเขาไม่ได้แอบเก็บของไว้แบบไม่ค่อยเต็มใจ สายตากวาดผ่านการ์ดที่เปล่งประกายระยิบระยับทีละใบ ก่อนเริ่มเลือกของรางวัลที่ถูกใจ
เธอเห็น[ดวงตาเพลิงมองทะลุ]
ถ้าเอามันไป ต่อไปก็จะมีคนที่มองทะลุวิชาแปลงโฉมของเธอน้อยลงหนึ่งคน…
แต่ถ้าไม่เอาไป ต่อให้มีไว้ก็ไม่มีประโยชน์
ถูกมองทะลุก็ช่างเถอะ อย่างไรตอนนี้เธอกับอู๋หม่าก็ไม่ใช่ศัตรูกัน ส่วนอนาคตจะกลายเป็นศัตรูกันหรือไม่… ไว้ถึงตอนนั้นค่อยว่ากัน
ตอนนี้เลือกของที่ใช้ประโยชน์ได้จริงกับตัวเองดีกว่า
สุดท้าย สายตาของอวิ๋นเฉินก็หยุดอยู่บนการ์ดใบหนึ่งที่วาดภาพยาวิเศษสีชมพูเอาไว้
เธอยื่นมือหยิบมันขึ้นมา
[ดาวเหนือชั้น - รักฉันอย่าหยุด]
[คำอธิบายไอเทม]: เมื่อใช้แล้ว จะเพิ่มเสน่ห์และความเป็นมิตรของผู้ใช้ขึ้นอย่างมากในช่วงเวลาสั้น ๆ สิ่งมีชีวิตทุกชนิด (ทั้งมนุษย์ สัตว์ และสิ่งมีชีวิตทรงปัญญา) จะเกิดความรู้สึกดีโดยธรรมชาติต่อคุณ แม้แต่ศัตรูที่เห็นคุณก็ยังเกลียดไม่ลง