ทางฮวาเจิ้งหาวไม่มีการตอบกลับมาอีก
เพราะเขาไม่มีเวลาสนใจ
เซียงเฟิงติ้งหลานรวมกลุ่มกับนั่วถีซาหยาได้อย่างราบรื่นแล้ว ส่วนเขาก็กำลังวุ่นอยู่กับการรับมือเธอ
ส่วนตี๋ซิวซือ—
ตอนนี้เขาฆ่าจนเลือดขึ้นตาไปแล้วจริง ๆ
เขาขว้างการ์ดไอเทมโจมตีสารพัดใส่นั่วถีซาหยาราวกับไม่ต้องเสียเงิน ราวกับตั้งใจจะล้างแค้นเรื่อง “ความแค้นที่ทำให้เสียโฉม” ให้ได้
ภายใต้การกดดันด้วยอาวุธหนักระดับนี้ ใช้แค่โล่น้ำแข็งอย่างเดียวไม่พอแล้ว
แม้นั่วถีซาหยายังพอป้องกันได้ แต่เห็นชัดว่ารับมือได้ลำบากกว่าเมื่อครู่มาก
ทางนี้ อวิ๋นเฉินให้ฝูเสี่ยวไกวรีบไปก่อน ดูว่าจะช่วยแบ่งเบาแรงกดดันได้บ้างไหม
ส่วนตัวเธอเองก็ลงมือทำสิ่งที่ถนัดเหมือนเคย
ก่อนเชียนเย่จะถูกส่งออกจากเกม เธอฉวยปืนของอีกฝ่ายไปก่อนแล้ว
เชียนเย่: “???”
ยัยนี่เป็นโจรหรือไง?!
เธอโกรธจนหน้าซีดเขียว “เธอ—”
น่าเสียดายที่ยังพูดไม่ทันจบ ระบบก็บังคับส่งตัวเธอออกไปแล้ว
อวิ๋นเฉินชั่งน้ำหนักปืนที่เพิ่งฉกมาในมือ ไม่รอช้า หันหลังมุ่งหน้าไปยังสนามรบอีกแห่งทันที
ระหว่างทาง เธอส่งเสียงผ่านกระแสจิตไปบอกหวงฝู่ซีกับอีกสองคนที่อยู่ฐานที่มั่น ให้เฝ้าต่อไปและอย่าขยับไปไหน
อย่างไรเสีย ฝ่ายตรงข้ามก็คือนั่วถีซาหยา
การต่อสู้ระดับนี้ ต่อให้หมิ่นอิ่งซินกับลี่ซารีบไป ก็ยากจะช่วยอะไรได้ มีแต่จะเสียคนไปเปล่า ๆ
หวงฝู่ซีพอลงมือได้ แต่ปล่อยให้ที่ฐานที่มั่นเหลือแค่พวกเธอสองคนก็ไม่ปลอดภัย
อีกด้านหนึ่ง ฝูเสี่ยวไกวบินไปถึงก่อนแล้ว