เริ่มรอบที่ 6
รอบนี้การเคลื่อนไหวของทุกคนกลับเป็นไปในทิศทางเดียวกันอย่างน่าประหลาด
ทุกคนราวกับรู้อยู่แก่ใจกัน ต่างพากันแบ่งพื้นที่รอบช่องไอสิบเอ็ดที่ไป๋ฮวาปิงเถาค้นพบในรอบก่อน
เหตุผลง่ายมาก: ช่องทั้ง 8 รอบไอสิบเอ็ดเป็นเขตปลอดภัยอย่างแน่นอน
รอบก่อน ไป๋ฮวาปิงเถาเปิดช่องไอสิบเอ็ด ได้ 2 คะแนน (มีทุ่นระเบิด 1 ลูก) และทำให้เกิดแรงสั่นสะเทือน
นั่นหมายความว่าทุ่นระเบิดบริเวณใกล้เคียงเป็นทุ่นระเบิดเคลื่อนที่
ตามกติกา หลังจากถูกกระตุ้น ทุ่นระเบิดเคลื่อนที่จะเคลื่อนหนีออกจากพื้นที่ที่ถูกเปิดก่อนเป็นอันดับแรก
ดังนั้น ทุ่นระเบิดที่เดิมอยู่ตรงนั้นจึงย้ายไปแล้ว เหลือช่องว่างปลอดภัย 8 ช่อง
นี่คือข้อได้เปรียบของผู้เล่นที่ลงมือทีหลัง
ผู้เล่นที่ลงมือก่อนมีหน้าที่บุกเบิกพื้นที่และแบกรับความเสี่ยง ส่วนผู้เล่นที่ลงมือทีหลังก็แค่ตามเก็บผลประโยชน์ที่คนอื่นทิ้งไว้
หลังจากเหตุการณ์ “ทำร้ายกันและกัน” ระหว่างอวิ๋นเฉินกับซิลวานในช่วงก่อน ทุกคนก็ฉลาดขึ้น เริ่มจับตาพื้นที่ของคนอื่นอยู่ตลอดเวลา พร้อมฉวยโอกาสเก็บตกได้ทุกเมื่อ
ด้วยเหตุนี้ บนกระดานจึงเกิดภาพ “หม้อรวมมิตร” สีสันฉูดฉาดขึ้นมา:
หมายเลข 1 นั่วถีซาหยายึดช่องไอสิบสอง ได้ 2 คะแนน
หมายเลข 2 ซิลวานยึดช่องเจสิบ ได้ 3 คะแนน
หมายเลข 3 จี๋ไต้ถงยึดช่องเอชสิบเอ็ด ได้ 2 คะแนน และกระตุ้นทุ่นระเบิดเคลื่อนที่
หมายเลข 4 เสียนอิงยึดช่องเจสิบสอง ได้ 3 คะแนน
หมายเลข 5 อวิ๋นเฉินยึดช่องเอชสิบสอง ได้ 2 คะแนน
หมายเลข 6 ซินเฟิงฮ่าวยึดช่องเอชสิบ ได้ 3 คะแนน และกระตุ้นทุ่นระเบิดเคลื่อนที่
