ทุกคน: “……”
ให้ตามใจบ้าอะไรของมันวะ!
ตามใจของเธอนี่กำหนดราคาขั้นต่ำเองด้วยเหรอ?!
ประธานทั้งแปดคนบ่นในใจไปพลาง สีหน้าไร้อารมณ์ขณะหยิบเครื่องสมองผลึกออกมาจัดการโอนเงิน
แน่นอนว่าพวกเขาไม่ได้โง่
ในเมื่อเธอบอกว่าเริ่มต้นที่ 500 พวกเขาก็โอนให้คนละ 500 มากกว่านี้สักแต้มก็ไม่มี
เรียกว่าร่วมมือด้วย แต่ไม่ถึงกับร่วมมือเต็มที่
อีกอย่าง เงินก้อนนี้ต้องเบิกจากกิลด์อยู่แล้ว เพราะไม่ใช่พวกเขาได้ประโยชน์เอง แถม 500 แต้มก็หาไม่ง่าย ต้องลงเล่นระดับกลางสักรอบถึงจะได้คืนมา
เครื่องสมองผลึกของอวิ๋นเฉินส่งเสียง “ติ๊ง—” ใสกังวานติดกันหลายครั้ง
ส่วนนั่วถีซาหยากับหวนเสวี่ยหลิง พอได้ยินเธอบอกเลขบัญชี ก็โอนเงินให้เงียบ ๆ คนละ 1,000 แต้ม
“ให้เยอะขนาดนี้เลยเหรอ?” อวิ๋นเฉินเห็นยอดเงินของทั้งคู่แล้วหยอกว่า “บอกไว้ก่อนนะ ต่อให้คราวหน้าเจอกันในสนาม ฉันก็ไม่ออมมือให้หรอก”
“เธอสมควรได้รับมัน” นั่วถีซาหยามองเธอด้วยแววตาตรงไปตรงมาและใสกระจ่าง
ถ้าวันนี้อวิ๋นเฉินไม่ยอมเป็นคนร้ายที่พลิกโต๊ะ เรื่องนี้ก็คงไม่มีทางเดินมาถึงจุดนี้ได้
ไม่มีใครกล้าบีบให้ทางการแก้กฎอย่างที่เธอทำ
ดังนั้น เธอจึงเต็มใจจ่าย 1,000 แต้มนี้
หวนเสวี่ยหลิงมองอวิ๋นเฉินเช่นกัน ก่อนเอ่ยขึ้นมาอย่างกะทันหันว่า “นอกจากคำขอบคุณแล้ว เรายังติดคำขอโทษเธออยู่อีกคำ”
“ขอโทษ”
ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างรู้ดีว่า คำว่า “ขอโทษ” ของเธอหมายถึงเรื่องที่สิบกิลด์ใหญ่ร่วมมือกันล้อมโจมตีอวิ๋นเฉินก่อนศึกดาวเคราะห์