ทว่าอวิ๋นเฉินต้องการรักษาสมดุล แต่ชู่เล่อกลับถูกการ “ยั่วยุ” ซ้ำแล้วซ้ำเล่ากระตุ้นจนโทสะปะทุ
“ได้ อยากลองใช่ไหม งั้นฉันจะจัดให้!”
ส่วนจะเผลอฆ่าเธอตายหรือเปล่า... ช่างมันแล้ว! เธอยังมีค้างคาวมารตัวนั้นไม่ใช่หรือ? คงไม่ตายง่ายขนาดนั้นหรอกมั้ง?
ต่อให้ถอยไปอีกหมื่นก้าว ถ้าเกิดตายขึ้นมาจริง ๆ นั่นก็เป็นเพราะความสามารถของเธอไม่ถึงขั้นเอง ไม่เกี่ยวกับฉันสักหน่อย!
พอคิดแบบนี้ ชู่เล่อก็ไม่ลังเลอีกต่อไป สะบัดมือใช้การ์ดโจมตีระดับดาวเหนือชั้นใบหนึ่งทันที
ทันทีที่การ์ดถูกเปิดใช้งาน ผืนฟ้าเหนือดินแดนรกร้างหลังวันสิ้นโลกก็แปรเปลี่ยนไปในพริบตา
ท้องฟ้าสีเหลืองหม่นที่เคยเห็นถูกเมฆสายฟ้าสีม่วงดำกลืนกิน สายฟ้าสีม่วงหลายสายหนาใหญ่ราวงูเหลือมกลิ้งตัวและคำรามอยู่ในชั้นเมฆ จากนั้น—
“ครืน!”
ม่านสายฟ้าถาโถมลงมา พุ่งตรงใส่อวิ๋นเฉิน
ทุกแห่งที่สายฟ้าพาดผ่าน อากาศราวกับถูกจุดไฟ เสียงระเบิดดังเปรี๊ยะปร๊ะ
อวิ๋นเฉินเงยหน้ามองแสงสายฟ้าที่ปกคลุมทั่วฟ้า มุมปากกลับยกขึ้นเล็กน้อย
แรงกดดันนี่แข็งแกร่งกว่าสายฟ้าของซิลวานที่เธอเคยเจอก่อนหน้านี้อยู่หลายส่วน
โอ้? ในที่สุดก็เอาจริงแล้วสินะ
สายฟ้าปกคลุมพื้นที่กว้างเกินไป แค่หลบอย่างเดียวคงยากที่จะรอดโดยไม่บาดเจ็บ
อวิ๋นเฉินจึงขี้เกียจแม้แต่จะขยับ เปิดใช้[ดาวเหนือชั้น: เกราะป้องกันแข็งแกร่งที่สุดบนพื้นพิภพ]ทันที
ม่านแสงสีทองกางออก ปกคลุมร่างเธอไว้ภายใน