หวงฝู่ซีฟังจบ ดวงตาก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที
สมกับเป็นขุนเธอคนโปรดของเธอ!
ในเกมที่เย็นชาไร้หัวใจแห่งนี้ ซึ่งทุกคนต่างคิดคำนวณเพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง กลับมีคนยอมให้ยืมการ์ดรักษาระดับดาวเหนือชั้นล้ำค่า เพื่อช่วยเธอประหยัดแต้ม
แต่เธอคือราชินีผู้สูงศักดิ์ เลือดออกได้แต่ห้ามเหงื่อออก เหงื่อออกได้แต่ห้ามหลั่งน้ำตา
เธอสูดจมูกแรง ๆ กลั้นหยดน้ำอุ่นที่เอ่อขึ้นมาไว้ แล้วกระแอม ก่อนกล่าวอย่างจริงจังว่า “ขุนเธอคนโปรด เจ้าช่วยชีวิตข้าไว้อีกครั้งแล้ว นับจากวันนี้ไป เจ้าคือผู้มีพระคุณยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตข้า ไม่ต้องเป็นหมอหลวงแล้ว ข้าขอประกาศแต่งตั้งเจ้าเป็นอัครมหาเสนาบดี!”
“เลื่อนตำแหน่งรวดเดียวหลายขั้นขนาดนี้เลยหรือ? ถ้าอย่างนั้นกระหม่อมขอขอบพระทัยในพระเมตตาของฝ่าบาท” อวิ๋นเฉินรับมุกอย่างเข้าขา
“ไม่ต้องเกรงใจ นี่คือสิ่งที่เจ้าสมควรได้รับ”
หวงฝู่ซีส่งการ์ดรักษาคืนให้อวิ๋นเฉิน แล้วกล่าวชื่นชมจากใจว่า “การ์ดระดับดาวเหนือชั้นนี่ไม่เลวเลยจริง ๆ ฟื้นพลังชีวิตเร็วราวกับเปิดสูตรโกง ขอให้ครั้งหน้าข้าเล่นเกมชนะแล้วเปิดได้สักใบเถอะ นี่มันของวิเศษช่วยประหยัดเงินชัด ๆ”
“กระหม่อมขอให้ฝ่าบาทสมปรารถนา”
อวิ๋นเฉินรับการ์ดมาเก็บกลับเข้าไปในซอง
จากนั้นก็สตาร์ตรถขับเข้าเมือง มุ่งหน้าไปทางร้านขายยา
ระหว่างมองสภาพถนน เธอกล่าวว่า “คราวนี้เธอบาดเจ็บหนักขนาดนี้ ฉันก็มีส่วนต้องรับผิดชอบเหมือนกัน เพราะฉันฆ่าโอวป๋อ เธอถึงถูกผู้เล่นกลุ่มนั้นจากคาเอ๋อหลัวเพ่งเล็ง”