อีกด้านหนึ่ง ณ ซินโหลว
อู๋หม่าและหวนเสวี่ยหลิงไม่ได้ติดต่อกับนั่วถีซาหยาโดยตรง แต่ไปหาประธานกิลด์อ้าวรุ่ยทีคังก่อน นั่นคือเว่ยลั่วซานน่า
เพราะทั้งคู่รู้ดีว่า ในกิลด์อ้าวรุ่ยทีคัง ไม่มีความเคลื่อนไหวใดเล็ดลอดสายตาหญิงที่นั่งอยู่บนรถเข็นคนนี้ไปได้
อย่าเห็นว่าเธอสูญเสียขาไปข้างหนึ่งแล้วคิดว่าเธออ่อนแอ นั่นเพียงจำกัดการเคลื่อนไหวทางกายภาพของเธอเท่านั้น
ในเมืองผู้เล่นที่ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นจะอยู่รอดแห่งนี้ ไม่เคยมีใครกล้าดูแคลนเธอเพียงเพราะเธอพิการ
เธอครองตำแหน่งประธานกิลด์อันดับหนึ่งได้อย่างมั่นคง ไม่ใช่เพราะชื่อเสียงของลูกสาวอย่างนั่วถีซาหยาเพียงอย่างเดียว ความคิดอ่านและเล่ห์เหลี่ยมของเธอก็ไม่อาจมองข้ามได้เช่นกัน
เมื่อเว่ยลั่วซานน่าได้รับข้อความจากหวนเสวี่ยหลิงว่าจะมาคุยธุระ เธอยังเจาะจงให้พานั่วถีซาหยาและซิลวานมาด้วย
เห็นท่าทีเช่นนี้ก็รู้ได้ทันทีว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดาแน่
ทั้งสามจึงนัดพบกันที่ “ซินโหลว”
อย่างไรเสีย ถ้าไปที่กิลด์อ้าวรุ่ยทีคังตรง ๆ ก็ดูโจ่งแจ้งเกินไป ระวังอวิ๋นเฉินจะไหวตัวทัน
รถลอยฟ้าสีเทาเงินคันหนึ่งจอดลงหน้าประตูซินโหลวอย่างเงียบเชียบ
ประตูรถเลื่อนเปิดโดยไร้เสียง ทางลาดสำหรับขึ้นลงลดลงมาโดยอัตโนมัติ
ซิลวานก้าวลงจากรถเป็นคนแรกด้วยช่วงขายาว
ถัดมา เว่ยลั่วซานน่าบนรถเข็นโลหะผสมสีเงินก็ค่อย ๆ เลื่อนลงมาตามทางลาด คนสุดท้ายที่ลงจากรถคือนั่วถีซาหยาผู้มีสีหน้าเรียบเฉย