“ฉันไม่ยอมรับตรงไหน? แค่ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้ต่างหาก!” ตี๋ซิวซือเองก็รู้ดีว่าที่เกมนี้ชนะได้ เขาอาศัยบารมีของอวิ๋นเฉินอยู่ไม่น้อย
“คราวก่อนฉันประกาศเชิญเธอเข้าทีมไปทั่วเมือง เธอกลับไม่สนใจฉันสักนิด ใครจะคิดว่าครั้งนี้ดันมาเจอกันเสียได้ พูดก็พูดเถอะ อยู่ทีมเดียวกับเธอแล้วรู้สึกดีไม่เบาเลย หัวไวจริง ๆ”
นั่วถีซาหยารู้เรื่อง “ปฏิบัติการเหนือชั้น” ของตี๋ซิวซือก่อนหน้านี้อยู่แล้ว จึงอดพูดไม่ได้ว่า “ขายหน้าชะมัด”
“เธอจะไปรู้อะไร!” ตี๋ซิวซือแย้ง “เธอไม่คิดบ้างหรือว่าอวิ๋นเฉินไม่เหมือนใคร? เป็นผู้เล่นหน้าใหม่ที่เพิ่งเข้ามาได้ไม่นานแท้ ๆ แต่กลับปั่นหัวผู้เล่นเก่าอย่างพวกเราจนหัวหมุน แม้แต่ซิลวานยังเคยเสียท่าให้เธอ”
ขณะนั้น รถเหาะหรูคันหนึ่งค่อย ๆ จอดลงตรงหน้านั่วถีซาหยา
นี่คือรถส่วนตัวที่กิลด์อ้าวรุ่ยทีคังจัดส่งมารับเธอโดยเฉพาะ
ผู้เล่นระดับสูงอย่างเธอล้วนได้รับสิทธิพิเศษเช่นนี้
คนขับลงจากรถอย่างนอบน้อม แล้วเปิดประตูให้นั่วถีซาหยา
ก่อนขึ้นรถ นั่วถีซาหยาหันกลับมาโยนคำพูดใส่ตี๋ซิวซือ “อย่าลากฉันเข้าไปเกี่ยวด้วย นั่นเป็นเพราะนายกับซิลวานโง่เอง ฉันไม่ได้ถูกเธอปั่นหัวสักหน่อย”
รถพุ่งจากไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งไอเสียไว้เต็มหน้าให้ตี๋ซิวซือ
“……” ผู้หญิงคนนี้นี่น่าหงุดหงิดจริง ๆ!
แต่ช่วยไม่ได้ เขาเองก็สู้เธอไม่ไหวจริง ๆ
……
คฤหาสน์อ่าวหลาน
แม้เกมมนุษย์หมาป่าจะดำเนินต่อเนื่องนานถึง 3 วัน 4 คืน แต่อวิ๋นเฉินกลับไม่รู้สึกเหนื่อยเท่าไร
เธอสั่งอาหารมาส่ง แล้วนั่งกินไก่ทอดอยู่ในลานบ้านพลางไถดูเครื่องสมองผลึก