“แล้วหัวหน้าทีมล่ะ?” ลี่ซาถาม
“ฉันเป็นเรือ” อวิ๋นเฉินตอบ
ทุกคนได้ตำแหน่งกันหมดแล้ว ตำแหน่งสุดท้ายอย่าง “เรือ” จึงตกเป็นของอวิ๋นเฉินโดยธรรมชาติ
เกมนี้ห้ามใช้การ์ดไอเทมระดับดาวเหนือชั้น สำหรับเธอแล้ว ข้อจำกัดนี้ส่งผลอย่างมาก
การ์ดไอเทมเกือบครึ่งหนึ่งของเธอเป็นระดับดาวเหนือชั้น โดยเฉพาะการ์ดป้องกัน การ์ดป้องกันระดับดาวเหนือชั้นหลายใบที่สะสมไว้นั้นใช้ไม่ได้ทั้งหมด
เมื่อเป็นเช่นนี้ ข้อได้เปรียบของเธอในเกมนี้แทบหมดไป ไม่เพียงการป้องกันจะขาดหลักประกันที่เคยมี พลังโจมตีก็อ่อนลงเช่นกัน
การ์ดโจมตีที่เธอยังใช้ได้ตอนนี้เหลือเพียงสี่ใบ: [ขั้นเทพ: บิดเบือนเหตุผลด้วยปืน] [ขั้นเทพ: ศรล่องหนทะลวงฟ้า] [ห้าดาว: ระเบิดถล่มเธอแทนดวงจันทร์] [ห้าดาว: ทำสมองรวน]
แต่การ์ดขั้นเทพสองใบแรกมีพลังทำลายล้างสูงเกินไป หากไม่ถึงคราวจำเป็นจริง ๆ เธอจะหยิบออกมาใช้ส่งเดชไม่ได้ เผลอลงมือหนักจนสังหารฝ่ายตรงข้ามเข้า ทีมของเธอก็จะแพ้การแข่งขันทันที
ดังนั้นรอบนี้เธอจึงไม่คิดจะยืนแนวหน้าแล้วพุ่งเข้าโจมตี
ตี๋ซิวซือรับหน้าที่บุกทะลวงและเก็บกวาด
ลี่ซารับหน้าที่ป้องกันและแก้การลวง
ฮวาเจิ้งหาวเฝ้าด้านหลัง
ส่วนเธอเหมาะกับการอยู่ตรงกลาง คอยบัญชาการ ควบคุมสถานการณ์ อุดช่องโหว่ และสนับสนุนได้ทุกเมื่อ
[ประกาศจากระบบ]: ฝ่ายขาวส่งการจัดสรรตำแหน่งเรียบร้อยแล้ว
ดูเหมือนทางวิหารศักดิ์สิทธิ์แห่งความเงียบก็ตัดสินใจเรื่องแผนการรบเรียบร้อยแล้วเช่นกัน
“ในเมื่อทุกคนไม่มีข้อโต้แย้ง ก็ตกลงตามนี้” อวิ๋นเฉินตัดสินใจเด็ดขาด แล้วเดินไปยังแผงควบคุมตรงกลางเขตของฝ่ายตน ก่อนกรอกข้อมูลทีมอย่างรวดเร็ว
