เหตุผลนั้นง่ายมาก: ในเขตลูกโซ่ที่เปิดใช้งานหลังจากเปิด A15 ไปก่อนหน้านี้ ช่องรอบ C15 ทั้ง 7 ช่องสว่างเป็นแสงสีฟ้า มีเพียง D14 ที่ไม่สว่าง ดังนั้นช่องนั้นต้องเป็นระเบิด
ที่จริงแล้ว ในรอบก่อนเธอมีตัวเลือก 3 ช่อง หนึ่งคือ D14 ในเขตของตัวเอง อีกสองช่องคือ D4 กับ G1 ในเขตของนั่วถีซาหยา
ตอนนั้นเธอจงใจเลือกไปแย่ง D4 ของนั่วถีซาหยา
ยังไงก็ได้ 6 คะแนนเหมือนกัน จะเก็บจากตรงไหนก็ได้ไม่ใช่หรือ?
แต่การแย่งระเบิดของอันดับหนึ่งต่อหน้าต่อตา ย่อมสนุกกว่าเห็น ๆ
ส่วน D14 ในเขตของตัวเอง เธอคิดว่ารอบนี้นั่วถีซาหยาคง “มีมารยาทตอบแทน” แย่งระเบิดช่อง D14 กลับไป
แต่ผลคือ นั่วถีซาหยากลับไม่ไหวติง เลือกไปจัดการระเบิดอีกลูกในเขตของตัวเอง
จนถึงตอนนี้ ระเบิดลูกนี้ก็ยังตกกลับมาอยู่ในมือเธอ
ก็ไม่เห็นผู้เล่นคนอื่นมาแย่ง ดูท่าอย่างที่เสียนอิงพูดจริง ๆ ทุกคนมัวแต่กวาดหิมะหน้าบ้านตัวเอง ไม่มีเวลาสนใจว่าหลังคาบ้านคนอื่นมีน้ำค้างแข็งหรือเปล่า
หลังปักธงเสร็จ อวิ๋นเฉินปัดมือ หันไปมองนั่วถีซาหยาที่อยู่ไม่ไกล
“ฉันจงใจเก็บระเบิดลูกนี้ไว้หนึ่งรอบเลยนะ นึกว่าคุณจะแย่งกลับไปเสียอีก”
เธอไม่เชื่อหรอกว่านั่วถีซาหยาจะดูไม่ออก
คนที่มองทะลุ D4 ได้ จะพลาด D14 ไปได้อย่างไร?
นั่วถีซาหยาก้มหน้าจดข้อมูลอยู่ พอได้ยินก็เหลือบมองเธอแวบหนึ่งอย่างเฉยชา น้ำเสียงไม่ไหวติง “ไม่อยาก”
อวิ๋นเฉินเลิกคิ้ว “ไม่อยากเหรอ?”
“ฉันรู้ว่าคุณจงใจเก็บไว้” นั่วถีซาหยาปิดปลอกปากกา ตอบอย่างเย็นชา “แต่ฉันไม่ต้องการ”
อวิ๋นเฉิน “……”
ก็ได้
นี่มันความหยิ่งทระนงของยอดฝีมือบ้าบออะไรกัน
แต่ถึงอย่างนั้น นี่ก็เป็นส่วนที่น่ารักของนั่วถีซาหยาเหมือนกัน
คิดเช่นนั้นแล้ว เธอก็พูดออกไปตามนั้น “คุณน่ารักจริง ๆ”