นั่วถีซาหยายังคงสวมชุดรบสีขาวเงินทั้งตัว ดูงดงามเย็นชาและสูงส่ง แผ่บรรยากาศที่ทำให้คนไม่กล้าเข้าใกล้ ส่วนซิลวานก็สวมชุดคล้ายกัน สีหน้าเรียบเฉย ราวกับไม่สนใจสิ่งใดรอบตัว
ทั้งสองเห็นอีกฝ่ายอย่างชัดเจน แต่ตลอดเวลานอกจากสายตาจะสบกันแวบหนึ่ง ก็ไม่มีการพูดคุยกันเลย
ขณะที่อวิ๋นเฉินลอบสังเกตสองยอดฝีมืออยู่ นั่วถีซาหยาก็พลันหันมามอง
สายตาของทั้งคู่ประสานกันกลางอากาศพอดี
คราวนี้อวิ๋นเฉินปลอมตัวเป็นเผ่าเก๋อหลี่น่า หูเอลฟ์แหลมเรียว ผิวขาว และเบ้าตาลึก
หน้าตาดีก็เรื่องหนึ่ง แต่ในเมื่อกิลด์เก๋อหลี่น่ามองเธอเป็นศัตรูคู่อาฆาต เธอก็จะใช้ใบหน้าของพวกเขาเดินอวดโฉมให้ทั่ว ทำให้พวกเขาโมโหตายไปเลย
ทว่าในชั่วขณะที่สบตากัน อวิ๋นเฉินเห็นความประหลาดใจและความเข้าใจวาบผ่านดวงตาของนั่วถีซาหยาอย่างชัดเจน
ถูกมองออกแล้ว
อวิ๋นเฉินตัดสินใจได้ทันที
ในเมื่อเจ้าคนชอบแต่งตัวฉูดฉาดอย่างตี๋ซิวซือยังหาของวิเศษ[ดวงตาเพลิงมองทะลุ]มาได้ นั่วถีซาหยาก็ต้องมีวิธีคล้ายกันแน่
บางทีอาจได้มาจากด่านเกมมนุษย์หมาป่าครั้งนั้นก็ได้
แต่นั่วถีซาหยาไม่ได้คิดจะเปิดโปงเธอ
อีกฝ่ายเพียงเบนสายตาไปอย่างเรียบเฉย แล้วหันกลับไปมองกระดานหมากขนาดใหญ่ตรงหน้า ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
อย่างไรเสีย พวกเธอก็ไม่มีเรื่องบาดหมางกัน และครั้งก่อนที่ร่วมมือกันก็ถือว่าราบรื่นดี
มุมปากของอวิ๋นเฉินยกขึ้นเล็กน้อย
คราวนี้คงมีเรื่องสนุกให้เล่นแล้วสิ
กวาดทุ่นระเบิด
เธอยังไม่เห็นกติกาโดยละเอียด แต่จากเกมกวาดทุ่นระเบิดที่เธอรู้จัก เกมนี้ไม่ใช่เกมต่อสู้ หากเน้นการชิงไหวชิงพริบและประชันปัญญา
ถ้าเป็นเกมใช้สมอง เธอ อวิ๋นเฉิน ไม่เคยกลัวใครอยู่แล้ว